17-12-06

de zondagsblogger

IMGP3398Beminde vrienden en vriendinnen,

 

Ik ben aan vele getrouwen tekst en uitleg verschuldigd. Ik volhard in de onttakeling van mezelf, ik los verder op in vodden en in rafels, raadsels inclusief, maar de ontkieming nadert. Weldra wordt het winter, valt de verse sneeuw (misschien) en stap ik er met lichte tred doorheen. Ik zal enkel sporen laten op de zevende dag, de dag des heren en des dames, samen plegen ze plezier en zonde op de zondag. Ik schrijf dan alles neer, terwijl de vlokken vallen en de klokken schallen. Ik voorzie mijn eerste dingdong met de bloggong daags voor kerstmis, vanuit een fonkelende webstal, donkerrood en zacht het wandbehang.
Voortaan word ik de vrome koorknaap van mijn eigen protocol, bloggen geschiedt met schroom, een eerste schrijven hang ik nederig aan de kerstboom. Een naaste achtervolger zal het jaar afsluiten, om dan verder wekelijks langs te wandelen. Alles kadert in het rooster van mijn neofiete werk. Om die lekkere ligplek te bezetten heb ik schone kleur bekend, maar die bleek acceptabel in het spectrum van de politieke winkel. Ik word bij cordiale secretaresses netjes en koket gedoogd (merci Mimi, bedankt Katrina, Lola et les autres), aan mijn flanken kirt hun flirten met een knipoog van genereus sérieux. Ik ben een collegiale jongen, man gezond van jaren, ik overlaad mijn molen met de korenmaat, draag op mijn forse vork de balen hooi en stro, tors de lasten en de lusten van de nieuwe job. U begrijpt mij wel: ik smeer bij aanvang liever honing aan de pot, blaas de volle wind in het reilen van de zeilen.
Ik ben ter internet niet uitgezongen, zal echter zuinig verder tokkelen. Bloggen blijft een tijdverdrijf voor fijne luiden. Mijn klokje tikt, maar zal alleen op zondag luiden. Wees welkom in de onzedige mis van welig woordvertier.


19:43 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (14) | Tags: winter, kerstmis, sneeuw |  Facebook |

29-11-06

de tegendromen

mariaOf blote winter weldra komen zal

hoe mag ik dat bij god nog weten

ik een zwerver door wat blijvend valt

in herfst van vlug en groot vergeten

 

of ik doorheen je heetgeweende jas

(de zon scheen wreed met veel ambras)

een vage reden las voor tegendromen

 

traag smolt weg op kanteldag van zomer

wat de vranke achterverte bracht

een weke lente die naar heimwee lacht

 

er waren andere liefdes nog van kracht

met regels die ik zelf bedenken kon

geen hemelen- of geen engelenjargon

ook nergens antwoord aan de bron

 

 

20:27 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (7) | Tags: winter, herfst, zomer, lente |  Facebook |