13-05-07

een jongen pendelt op zijn tegenvoeten

Beste Vinnie, kinderzoon en vriend van verre huize

 

Hoe laag ben je daar uiteindelijk gevallen, hopelijk niet tot op de bodem van het moeras. Je sprak van een vlotte achttien meter, ontmoet je op zulke diepte zeemeerminnen? Hoe gaat het met je eigen min, groet haar van ons, vertroetel haar met war-me vriendschap. Ieder leven is een wereldhuis, op elk schoon hartje past een open thuisdak. Duik en spartel verder in je tropisch water, schudt het zand van tussen je tenen, surf lustig op je zwemmers-benen. Geen knarsentand mag op je dwarspad zitten. Als het kriebelt moet je snorkelen, ook bij watergorgels in de keel.


Ten onzent is het goed vertoeven, als vanouds getrouwd. De poes laat je bij deze groeten. Zij zit waarschijnlijk met een kater, niemand kan zoiets zien. Onze krakkemikkige moeder, respect voor haar respectabele jaren, wordt verzorgd als nooit te-voren. Zij volgt op haar koppige tele-gps je laatste sporen. We hebben haar verzekerd dat je elke weg kent in Australië, dat er bosjesmannen staan met borden op de kruispaden, aboriginelen om je drank en eten te bedélen. Als je Jos ziet, doe hem de goeiendag. Je weet wat wij bedoelen. Het was een zot gedacht, maar waarom zou een frietkot in de verre ‘bush’ verboden zijn? Wij vragen ons nog altijd af hoe hij aan zijn patatten geraakt, plakt zijn mayonnaise ginder en verkoopt hij ook smos met smurrieworst? Of hij daar nog homo is, moet ge mij niet zeggen, ge kent mijn mening.

 

Gisteren zijn we nog bij Constant geweest, goed gelachen. Gezellige mens, zijn pens gezond en ronder. Blaaskaak zou een buitenstaander denken, maar dat is buitenkant, stout signaal van lichaams-taal. Hij heeft naar u gevraagd, en naar uw Japan-se. Ja, zijn geheugen vertoont meer gaten dan onze tanden. Wij kwamen er zonder het minste prikje vanaf. Wel gereplikeerd (licht gepikeerd) dat uw meiske een Koreaanse is of was, geen Yamaha-madam, wasda! Constant stelde als represaille dat ik eroderende dranken moest weren. Een randgeval, verdachte diagnose, kantje boordje ondeonto-logisch. Hij is toch tandenboer en geen doktoor. Akkoord zijn broer is arts, maar mijn zuster had dat ook kunnen worden als zij geneeskunde had ge-studeerd. Opties zoals optisch bedrog. Dus geen frisdrank of fruitsap meer, minder straffe koffie.
Van frivool vertier maakte hij geen melding, dat mag opgeteerd met wijn en bier. Mama genoot zijn voorkeur qua mondige gezondheid, subjectieve smaak. Je weet dat ze samen in de kleuterklasjes zaten, zulke relaties gaan niet stuk.

 

Jongen, nog een goede familieraad, voor als ge terugvliegt. Moeke (87,2) vindt dat ge uw veilig-heidsgordel moet aanhouden, ook na het opstijgen. En ze vraagt of ge uw fietshelm meehebt? Moogt ge die niet opzetten in het vliegtuig? Vrijblijvend hoor. Eet ondertussen maar flink. Drink veel water en steek soms een tandje bij (zegt Constant). Kussen aan de dartele Hana, van la mama en van vader Marlon. ps: wij zullen op Zaventem zijn, zie rode zakdoek.  

 

22:05 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (1) | Tags: australie, hana, vincent |  Facebook |