02-03-07

de witte man sprak met zijn wijze baard

Een tussendoortje, op TV. Meester Piet verscheen vandaag nog eens. Gisteren was het monkel Jef, hij verzon een mythologische explicatie voor de gezins-tragiek in Nijvel. Het ging om een wanhoopsdaad, besloot hij zijn betoog, gewichtig. Niemand had iets anders verwacht. Ook zonder oude Griekse omwegen. Vermassen is een afgezaagde tak met vaste camera op zijn winterblaren. Piet Van Eeckhaut acteerde niet, hij uitte slechts zijn onmacht, zoals bescheiden bur-gers doen bij overmacht. Hoe lang nog en Jef Moraal verkoopt zijn kop, slaat een politieke slag? De gel ligt recent hilarisch in zijn haar, de piekjes waren gisteren plat gewaaid van overacting. Ach, geef ons die wijze baard, die hopeloze advocaat, hij gaf iets integer toe, met machteloze handen, argeloze ogen, smeekstem van medeleven. Dat die moeder niet te redden was, hij vond geen argumenten voor de afvalberg mizerie. Onverdedigbaar, wegens met niets verenigbaar. Erg.

Een psychiater in een krant wist dat dergelijke daden onvoorspelbaar zijn… Ik ben een leek, wat zich aan mij in tekens toont, tracht ik te voorkomen. Een soort vooraf-gelijk. Achteraf staat vaak voor praatjes. De mama leed aan zware depressies, dat was meer dan duidelijk, zei de overtuigde commentator, hij speelde drie seconden stilte met zijn blik. Het was een misdrijf, dat stond buiten kijf, sloot hij het onderwerp plots af. Een troost voor ons, de kinderen waren onverdacht.


Daarna werd er doorgezwenkt naar borsten. Toon ze dames, en een onbeschaamde provinciale kop gaat uit zijn kleren. Actie voor het kankerfonds, maar met een ranzig randje. Preventie opgevrolijkt met een knipoog en een lach. Gesjoemel met gezondheid en drie media-tantes in hun hemd gezet. Voor het goede doel, okee, maar liever zonder hun bekende smoel. De dubbele bodem van een blote boezem. Respect voor elke individuele vrouw, ik ben ze allen trouw. Maar geen actrices die gaan strippen voor het televisie-cabaret. Beelden van geëtaleerde pret.

 

De kloven worden dieper, tussen ieder drama en lawines kolder. De opgeleukte samenleving weet geen plaats meer met het leed. Wat met het lijden
in de nieuwe tijden? Stop het doorverwijzen naar acteurs en stripteaseuses. Laten we stiltes houden
in onszelf, een mea culpa slaan, het testbeeld aan.

00:41 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (6) | Tags: borsten, striptease, piet van eeckhaut |  Facebook |