18-06-07

uit het opgelifte leven van ons volk

Frans draagt nu panty’s, zonder onderbroek. Goed, de man is bijna tachtig, ik ben jong en tolerant. En ik verschiet van niets meer. Wat zijn klein Suzanne mij allemaal komt vertellen, blozen zal ik daarbij. Samen in de lift is het altijd vandatte, dat is span-nend zweten. Zoals ze naar mij opkijkt, schalkse blik, zij zet mij aan het schuiven op twee vierkante meter. Of ik het ook al weet van Teske Goossens, vraagt ze mij terloops. Hallo moeder, guess who? Die tee-vee-madam is mediatiek getrouwd in de kathedraal van Antwerpen. Ik neem akte van deze aardverschuiving. Voor Suzanne (76) is zoiets we-reldnieuws. Tess was in het wit satijn ontworpen door een Fransoze homo. Het feest vond plaats in zaal Chichi en daarna was er heelwat tralala, lees maar na op de starterspagina van De Standaard,
zo bezweert Suzanne serieus mijn ongeloof. Ik ga transpireren van zulke mededelingen, het zijn uit-puttelijke onderwerpen. Maar ik weet dat Suzy graag computert, met haar oude knoken tokkelt ze uren naar het laatste nieuws. Dat mag dan op het stort van ‘roddels & komkommer’ liggen, zij heeft het bij het kwaliteitsblad opgeraapt.

 

Frans, haar man, is van het minder intellectuele slag. Meer een werker en een genieter zoals ik. Wij zetten graag een boom op over ‘hoe een vrouw het best te onderhouden’. Frans is een snuggere prag-maticus. Om Suzanne te behagen voldoet hij graag aan al haar grillen. Zo wou zij elke avond de samba dansen, of een rumba tijdens het weekend. Dat marcheerde zonder één probleem, ik heb nooit ge-klaagd over hun kreten en gefluister, het geschuifel en haar getater dat weerkaatste op het laminaat. Tot Frans het op zijn heupen kreeg. Hij wou nog wel, maar zijn scharnieren kraakten. Onderkruiper Dolfke van het kelderverdiep is dan een tijdje in-gesprongen. Hopeloos. Die jongen (74 slechts) is losgeslagen rock ’n roll. Hij heeft Suzanne een paar keer door de lucht gesmeten en dat vond Frans te gortig. Zeer terecht. Dus besloot hij, na klinisch overleg met mij, om zich te laten af- en opbouwen. Vandaar die panty’s momenteel. Als ge het niet weet, dan ziet ge zoiets niet. Maar het kriebelt wel, vertrouwde hij me gniffelend toe. Dansen lukt voorlopig niet, eerst moeten die vernieuwde heupen voldoende ondersteuning vinden. Om te depanne-ren loop ik soms eens langs, voor het tragere werk met ons Suzanne. Een slowke kan er makkelijk van-af. Eéntje maar, om misverstanden te voorkomen. Want Dolfke volgt de zaken op, hij is nog altijd in zijn gat gebeten. En met die ouwe rockers wil ik liever geen ambras.

 

Daarbij, ik denk dat we bijna uitgedanst zijn. Frans leeft zienderogen op. Elke morgen komt Marijke langsgesjeesd, een masseuse uit de Tessenstraat. Ze draagt haar minirokje van de kruisverzorging, nooit iets langer, want ze is eens blijven hangen, aan een knapstok ergens. Daar kan ik wel inkomen. Voor een jeansbroek is haar kont te dik. Enfin, het zijn mijn zaken niet, maar ik blijf altijd ingetogen als we samen opstijgen. Zij vindt dat ik toffe buren heb , dat ik begripvol ben, het fijngevoelige type. Op Dolfke valt ze minder, een seksmaniak, denkt ze. Ik geef haar steeds gelijk. De laatse keer zat er een ladder in haar panty, ik had het meteen gezien. Maar die kousen konden toch nog dienen. Onmidde-llijk uitgetrokken, een afdankertje voor Frans. Wij hebben daar nog goed gelachen in die lift. Sorry Dolfke, roll-on your minirocks.
 

20:11 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rock n roll, rumba, samba |  Facebook |