20-11-06

remember november

novkesZondagnamiddag in november. Ik verrij mijn tijden door het grijze Hageland. Langs het weerloos sombere van de winkelseries, met de kale vaders achter kloeke waggelmoeders en hun bibberouders in een stoet van rolstoelen. De monotone massa, de najaarsoptocht van het mensenvolk. Het gesleep, de slenter, het gedrentel, de verveling. Thuis in televisie-huis speelt een modderkoers, drinkt de koffie stukken taart en kletst het tegen beter weten in. Knikkebollen. Achter een gordijn gaan schuilen, met de lege blik een straat afschuimen. De zon schijnt koud en nat, de wind zit stil van waanzin achter rijen bomen aan. Bejaarde bladeren sterven op een vluchtpad naar het kerkhof, de doden gaan te keer als spoken in hun graf. Wat heeft een vrolijk lijk aan zijn bezoekers? De tombes brommen van gezondheid, weduwen worden verliefd op nieuw plezier van dronken nonkels. De kinderwezen banen zich een weg naar vers geperst verdriet. Het is en blijft november, droefheid plenst zich rond alom. De korsten van de herfst zijn harde noten om te kraken, je wordt al vette jaren ouder papa. Je zonen en je dochters lachen om je rimpels. Zet toch die dwaze klak af, scheer de haren uit je neus, koop begot een gsm en doe de internet-tentest. Niet naar tetten loeren, maar wees hip en hop en trendy. Hef je luie kloten op en zaag die dooie takken door. Of sterven we voortijdig, klagen we ons ten onder aan dit onzinweer, dit onnozel tijdsklimaat? Ik rij een eindje om, geef gas vol met petrol, zonder remmen door dit dwaze leven. Wat zal het me verdommen, morgen warmt de aarde op.
Dan smelt mijn ijskap en zwem ik verder als een vlinderende vis. Mijn bokaal staat klaar, kadootje voor de kerst.

 

 

00:00 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (12) | Tags: november, kerkhof, zondagnamiddag |  Facebook |