10-12-06

tekstterminaal

SANY0022Hier stopt mijn trein, ik stap uit mezelf, einde van de rit doorheen het wezen Marlon Vanco. Mijn alter emo neemt de luchtverpakking over, wandelt weg met lichte pas. Ik zie het helemaal meezitten, zing weldra stil te velde verder. In de verte ligt het pad, weg van mensen en hun drukte. Ik verschilder mij onzichtbaar voort, naar een lievere ik: de subtiele. Ik wil in de schaduw werken, luwte vangen, vervagen achter schuwe woorden. Het doek valt plots, gaat straks weer op. Ik sta er nog, maak kennis met mijn engel.
Hij kettert uit de hemel neer, weegt en wikt de letters van het doodgezwegen alfabet. Genade voor de angelieke. Hij heeft een boodschap meegebracht: liefde kan geen kwaad, het is een kanker die goedaardig is. (In boutade verhaal ik dubbelwaarts kwadraat). Alles verlost zich talig van ons. De tekst dicteert zijn eigen regels, de schijnhand schrijft onpijnlijk, de vingers springen open van plezier. Een ode is onnodig. Woorden overboord.

 

 

00:00 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (13) | Tags: angel, engel, marlon vanco |  Facebook |