19-07-07

gespleten menselijkheid is ongeneeslijk

ROME - In de voorbije drie dagen zijn honderden boot-vluchtelingen gestrand op het Italiaanse eiland Lampe-dusa. Tweehonderd bootvluchtelingen bereikten maan-dag al de kust. Dinsdagnacht waren dat er iets meer dan honderd. De kustwacht onderschepte voorts een drie-honderdtal personen in acht verschillende bootjes.  
MADRID - Schepen van de Spaanse marine zijn in de zee ten zuiden van Tenerife op zoek naar zo’n vijftig illegalen die in het water terecht zijn gekomen toen hun boot kapseisde. De autoriteiten vrezen dat de vermisten verdronken zijn. Tot dusverre zijn bijna vijftig van de naar schatting honderd opvarenden van de houten boot gered.
(bron: DS on line)

In West-Leuven, perifeer aan de city, wonen tien-tallen illegalen. Ze hokken samen in aftandse koten, gammele kamers. Ik zie ze dagelijks lopen, sjofel en toch vrolijk. Ze laten zich de lokale ellende welge-vallen. Alles is relatief. Ze boffen, vinden ze zelf. Met een dakpan boven het hoofd, te verwaarlozen gaten in het laag plafond, stromend water uit een permanente kraan die lekt. Het electriciteitsbewijs ligt open langs de leidingen. Ze komen karig aan de kost, zitten aan verschraalde tafels. Lachen arm.
Ze sparen voor de overschotten van een losgeld, een donkere boss heeft hen bij nacht gedropt. Daarom rommelen ze in de zwartsectoren. Ramme-len ze roekeloos met de kloten van de wet. De ri-sico’s zijn kosteloos, verraden zachte statistieken. Dankzij elke dappere wijkagent die hen ontwijkt.
 

Wij meenden dat die tolerantie liberaal getint was. Zie Verhofstadt in globaal ornaat op het recente wereldforum, zijn popperiaanse retoriek klonk thea-traal van opgeblonken mededogen. Laat de massa’s overstromen, welkom aan het ovenvers talent van vreemde bodem. Wij verrijken onze snelle streken, smeken om hun multiculturele medeleven. Breed-zaam etaleerde hij zijn mondiale eruditie, zijn be-zorgdheid om een mondje meer. Met een droge snik van nagenot, een harde ophoksnok aan zijn carri-ère, zwengelend naar een postje hogerop. Legale zwendel volgens sommigen. Donders in Genève. Waarom gêne?

Tot een plotse dame, zonder prietpraat, opdook aan zijn linkerkant. Een pirate die zijn laffe flank doorboorde. La Pira streek neer, met ongebonden handen, groot haar graag geweten, een getaaide tante die de wet omdraaide, van de randdetails ontdeed. Een fijnbesnaarde minnares van contra-seks, de exotiek van schamele mensen, uitgekleed in procedures, bloot van opsmuk, zonder attitudes. Op een ochtend kwakte ze naar de Morgen, plakte ze vrank haar vragen in een brief, nonkel Guy was schoon gegriefd. Colerieke bliksem als spontaan respons op naastenliefde, zonder nonsens, niks geen zin in proza voor miserie. Het laatste alibi voor elke uitweg heet legaal bruskeren, wordt een afzet buiten grens. Geweldige scènes voor een interna-tionaal scenario, hoe nobel is een staat? De 1ste minister die met 2 tongen praat, zij ego-opgang in de wereld ambieert. Gespletenheid als wapen tus-sen scheve tanden klemt. Ons afremt op de vrede.

Broeder Bert verkocht geen zwans, sprong op de mensenboot, brak een lans voor zwakke buiten-landers, ook de kansenlozen. Niet verwonderlijk dat brave burgemeesters na hem uit hun hete hol ge-kropen kwamen, hun legale wonden toonden. Op de maat van empathie, de melodie van medelijden, wat kan er mis zijn aan moreel gelijk? Ik spreek hier voor de uitgewoonde Leuvenaars, ik toon de verse vonk ethiek, vertaal het neo-evangelie dat belang-enloos en Vlaams weerklinkt. Hopeloze monden vallen open van verbazing, vragen om versnelde staten van genade. Ik bespeel het web, de weg van gratie naar Tobback. Erbarmen burgervader.

 

21:15 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ingrid pira, lampedusa, leuven |  Facebook |