01-02-07

cultureluren bij de buren

Ik dacht dat ik immuun was voor dit soort onzin-berichten. Maar als het over cultuur gaat, kan ik steigeren. Dat stelde ik met plotse harteklop vast. Of was het dwaze hartenklop? Rot op, zotte regels van een taal. Bij de vakles blijven, stuk cultuur-mens. Ik moest lezen en herlezen om te geloven. De overlezing lukte niet. Het snertartikel was snel weggesmikkeld. Nee, verbliksemd, rechtvaardigheid geschapen, een kemel rechtgezet. Zat ik dus ver-stard te paard op mijn kameel, dromedaris nog aan toe. Maar ik wou daarover door gaan zeiken. Wie zijn gram zoekt, die vindt overal. Die vindt cultuur terug. Ja hoor, dikke bingo, bij zijn pietje. De topic stak verborgen in een ondervak. Een redacteur had zich nog nageschaamd, zijn huiswerk opgeborgen.
Toch verwarring, moest ik mij verergeren of had ik een slag in huis gehaald? Eerst om warme boodjes bij de bakker, dan kwam ik van geen kale kermis thuis. Zonder polonaise rammelt alles aan mijn lijf.

De zaal lacht zich te pletter, dijen kletsen, pletsen, wat dacht u, dat ik niet kon rijmen, godverdomme, kom er maar eens om. Gij daar, dankbaar politieke lachkomieker, kakelende Hoste, kale overdresste gere-Geert-erbij-erover, slapacterend stresskonijn.
Wat lees ik in de kwaliteitsgazet on line: dat gij neig overweegt om in Nederland op te treden, uit-wedstrijden te spelen, omwille van ons geldvigerend snelwegenvignet. Humor bij de buren uitbesteden. Was me dat verschieten. Van heb ik jou daar nog aan toe. Reutemeteut en reuzeleuk. De Standaard zet een nieuwe, ja hoor, standaard uit. Overhaast en slordig opgelepeld bij de warme middagbrokken, een prakje bangelijk nieuws, heet van de banale persnaald. Geert Hoste, hijzelf, schrijft men verder, heeft kontakt genomen met theaterzalen in, hou u vast, Breda, Tilburg, Maastricht en Rotterdam. Hallo met Hoste, ik kom eraan, ik ben een lopende lachband. Ik struikel en ik val, ik bak grappen met een baard, zoals: Museeuw is dus geen leeuw meer, hij vreet doping voor een paard. Braakbal.

 

Het bericht werd later doorgesjeesd naar de cul-turele substreek, moet kunnen, daar komt minder volk. Maar ondertussen heerst er, zeker weten, deining op een kabinet. Hoe past men heden de agenda’s van de heer Leterme aan? TV-Yves, met permissie, zonder enige visie, is een grijze reisduif, graag gezien, ook grondig uitgelachen als hij daar-mee scoort. Respect, waardering, goed beleid, niets mag ons verwonderen, bewondering voor zijn uitgelaten middelmatigheid. Het lijkt haast onver-schilligheid. Nochtans alomtegenwoordig, present bij Hoste en consoorten, mikpunt in de mist van Vlaanderen, op de schoot bij volkse vrouw en vent. Media-minister-president van onze cabarettentent. Laat ons lachen, bulderen van hier tot Nederland, geen ludieke brug te ver voor monkelmans, hossend achter nonkel Hoste aan. Waarmee een land, lees krant, zijn klei en kolder doorverkoopt. Soldenkoop.

 

20:59 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (3) | Tags: hoste, leterme, humor, ludiek |  Facebook |