28-10-06

leve tante Maria

rozTante Maria was 87 en ging opeens dood. Zondagnamiddag zag men haar liggen, haar armen gekruist op de koude grond. Zij lachte nog, een troost voor de familie die haar vond. Haar nieuwe jas was zelfs niet losgeknoopt, ze kwam zojuist thuis van ons Mina, haar jonger zusje, 86.
Tante Maria had die dag het noeneten nog gekookt voor acht personen. Zoals ze dat al jaren deed, breeduit aan het fornuis, gezonde kost, frieten met biefstuk, boerenkool met worst, stoof-vlees, altijd tomatensoep vooraf. En een dessertje toe. Dat waren haar momenten van glorie. Ze wist wat verantwoordelijkheid was. Oudste dochter uit een gezin van elf, tien meisjes, één jongen die het rijtje sloot. Arme mensen met een schoon gemoed, ze hielden de kerk in hun midden.

 

Donderdag zijn we haar gaan begroeten, ze lag stokstijf en schoon te pronken in haar allerbeste kleed. Vrijdag hebben we haar begraven. Het weer viel nog geweldig mee, de herfst was ons mild gezind. Na de lijkdienst waarin plechtig werd gezongen van “nader tot U mijn God” (krop in de keel) hebben we onze benen onder tafel gestoken zoals dat heet. Verse pistolets met hesp en kaas, boterkoeken, sloten koffie, gezelligheid troef. En maar voluit keuvelen, iemand tapte een mop, net geen vuile. Soms verslikten we ons in ons en-thousiasme. Iemand, een oude geliefde, ging toch dood. Maar het stoorde ons niet langer dan twee seconden. Tante zelf hield van zulke ambiance, mensen innig bij elkaar en lekker aan de klets. Dan let je niet op iedereen. De afwezigen hebben ongelijk, oeps. Ze zou er zelf om gelachen hebben. Leven en laten leven, dat was haar devies. En als het onze tijd is, dan stappen we toch op. We verlieten als laatsten het pand, gerustgesteld, ons tante hield daar de wacht. De oude dooien kregen goed gezelschap. Net op tijd, ze vieren weldra feest.



23:17 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (9) | Tags: frieten, biefstuk, stoofvlees |  Facebook |