07-05-07

een dictaat van kapitaal en mediacraten

De man met het afgestofte snorretje komt iets te vaak in beeld vandaag. Ook morgen zal hij ons be-grijnzen met zijn afgewassen glimlach. Gisteren en de dagen voordien voorzag hij ons van aangebrand gebakken lucht. Niemand had zijn presentatielijst gevraagd. Het was gebenedijde zomer in de lente en wij speelden dartel in de wei. Ons bedje was gespreid. Grassprietjes in de frisse mond, als flie-refluiter door het leven, er op los pallieteren. Wat heeft een man gezond van lijf en leden harder no-dig dan de lusten in "den uchtendstond"? Een ci-taat van Streuvels of van Timmermans, de oude rukkers. Jongens die van jetje gaven in hun schrijf-werk, ze vonden het geluk ter plekke uit, geen boodschap aan een voorgekauwd profiel, een be-dacht imago. Wars van kaders of een vast formaat.
Ik maak een liederlijke bocht om mijn gedacht te zeggen aan de onbeminde mens Aimée Van Hecke, breedsmoelman en afgelikt gebekte vent, een ver-valste tandpast-goeroe van het mediaplantsoen, een landschap van plastieken bloemen en verwelkte mensjes. Van Hecke heeft sinds luttele weken alle makke kranten en vermakelijke bladen lazarus zitten bepotelen en bezatten. Zoveel pagina’s liggen lam en uitgeteld, de man spreekt met een dubbele tong, een slurf die euro’s vreet bij tonnen.

Hij wil ons lady Liekens door de tijdschriftstrot gaan rammen. Slikken gasten en madammen. "Goedele"  (tout court) moet het bladboeketje noemen: mijn speeltjestuin meesmuilt het guitig kind in haar. Onverteerbaar slecht theater. Want Mama Vagina (vagijntje, geintje) heeft een evangelie te verkon-digen, bedacht door Vader Amedee, een boze bloosnaam voor een tateraar Aimée. Wat zijn ze fijn geslepen, met een fluwelen omweg commercieel. Van Hecke heeft nog maar pas de VRT van kwali-teit ontdaan, de kwantiteit in lege cijfers opgedre-ven, Bettina Ghysen mee gegijzeld, of hij lult het oude meisje Goedele in zijn bed. Ook de slimste kiekens gaan voor zakken geld van stok. Dat zit daar bruingebakken snor. Pottenkijkers buiten, hekje sluiten.

Ook bij Humo worden overlevers in hun hemd gezet, zakken broeken zonder lachen af. Sinds de dikste snor verdiend het pand verliet, baggerde het blad richting kanaal naar Dag Allemaal. Rock’n roll, wo bist du blieben? In de jaren tachtig zou een ketter als Aimée Van Hecke de vernieling ingeschreven zijn door de horde van de Grosse Moustache. In het vorige decennium keerden de mercantiele kansen, Humo zwalpte wekelijks mediocrieter mee op golven van de makkelijke media. Een dwarsgedraaide ideo-logie, historisch waardemerk, werd prijsgegeven zonder letterslag of woordenstoot. Humo maakte de met moeite Bekende Vlamingen moeiteloos be-kender. Terwijl de talig totalitaire Dwarskijker (dag Rudy Vandendaele, vreet je kas op kameraad) het filosofische verraad ontkende, zonk het vlot in eigen sop. Maar de redding is nabij, dankzij een Vlaamse mini-Berlusconi, heiltycoon Van Hecke. Horresco referens. Humo wordt in het najaar op-gekalefaterd. Aimée wil rebelsere reporters zien. Hemeltje Amedee, om de post-rebellie? Nee, om de centen en om de cijfers. Misschien kan Humo-bis publicitair een beroep doen op de Mortierbrigade, 'zo de ouden zongen, zo pamperen de jongen'. 
Cirkels raken soms nepotisch rond, de Humo wordt gezonder aan de kant gezet, op dictaat van mega-kapitaal en persmagnaten. De kerken en de kapel-lekes hebben we in de jaren zestig ongenadig dichtgespijkerd. Ontvoogding van sociale controle werd verworven, een quasi-totale emancipatie was bekomen, de nieuwe mens bijna geboren. Helaas en ach, heden trachten potentaten van de media een ontregelde massa terug te onderdrukken, ganse populaties te verknechten. Volgt de onderwerping of werpen we ons sluipend in een stuiptrekking: de absolute uitweg van het Internet. Daarom staat dit buiten kijf en stijf geschreven. Als een tegenteken
.

21:27 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (4) | Tags: aimee goedele, dag liekens allemaal |  Facebook |