26-01-08

het paard parkeert zijn laatste fiets

Een cowboy is verzopen in zijn kamer. Naast zijn pillendoos. Hij zocht zijn zonnebril. Het leven scheen te hevig door het raam. Hij kon niet slapen, nooit meer slapen naast zijn film en faam. Zijn vrienden zochten zijn vriendin. Een witte schaduw kwam te laat, hij was al schim. De hitte was te hard voor zijn bestaan. Zijn naam verbrandde zich de vingers. Hete handen in zijn haar. Heath Ledger is legende reeds. De dood kwam op zijn paard geklommen, schopte na en schokte hem. Een smak op aarde. En voorgoed gedaan. De waan werd waas. De mist beschikte over man en roes. Hij was de nacht nog naakt en moedig ingegaan. Gedachten aan zijn sister Sue en daddy Dick, you name it. Who the fuck was mom, hij praatte in zijn slaap die niet meer slapen kon. Een jongen dooldde rond, zijn ster lag motherfuckend op de zatte grond. Een bodem pillen, stoned. De nacht stond stil. De maan hing in de luster van Kentucky aan het laag plafond. Hij dronk wat water. (Heath was nooit een slokop). Godverdomme wat een bende, niks dan ma-juscule smurrie, chemisch spul dat giftig stonk. Een pil die zelf een pil inslikt, die verder genereert tot nog een pil, een wentelmolen in het venster van een hoofd dat gensters denkt, dat slingert tot de hinder nog een zuchtje wind geworden is. De lucht die ledig blinkt. Iets rinkelt in de winkel van de naaste farma-cie, een specimen begeeft. Een mens is slechts ma-terie die weerstreeft. Of brother Ledger ook Tom Boonen heeft gekend, het is een hypothese. Niks lachwekkend aan. Een link naar opgang in het zadel van een iron horse. Een veloman op cocaïne, zegt de veelbesproken pers tot elke klepperpet die in de straat te kletsen en te gapen staat. Het is de over-daad die schaadt, de mediatieke ziekte van de mid-delmaat. Met koren in de oren van hun kop, de coke versmoort onnozelaars. Heath Ledger was vedette en Tom Boonen scoort een strook ellende. Prettig voor de mensen die graag mensen zijn. Gewoon doen is geen gekte, maar gebrek aan empathie van gans hun hersenstelsel. Sterven is de glans op groot talent.

Heath Ledger had zijn lijf ontbloot, zijn ziel lag blank op bed, zijn ogen braken traag de laatste pil. Tom Boonen haalt zijn schouders op, hij wint zijn wedstrijd tegen volk en vee. Hij zweeft tevreden op zijn velo, demareert de wereld uit zijn wiel. Hij neemt de ziel van mister Heath mee op zijn stuur. Een duo glamour met een gouden buis, een kruis op elke knie, een billenwip, een dronken sprint. Een pil lost op in coke.  

Kom jongens, rol maar, dit bestaan is brol. Banaal als de banaan die opsteekt in de onderbroek van een komiek: Urbanus is de held van rechts geweld, de glitterboys (niet Kris en Koentje) dragen ballen en hun fallus links. Een fiere sliert die opspringt, die zich in de afzink niet bedenkt. Ze zwenken tot de finish klinkt.

Applaus voor alle doden die hun paard parkeerden op het schoon verhoog. En in hun slipstream nog een ode aan de schaars getelde zonen, elke vent die wordt gekrenkt.

21:37 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tom boonen, heath ledger, coke, pillendoos |  Facebook |

Commentaren

te abstract om goed te zijn, te goed voor succes: brokken, spatten en geklad, authentiek dat wel

Gepost door: @egotripper | 29-01-08

De commentaren zijn gesloten.