25-09-07

met blonde zussen aan de haard gestrand

Wij praten sneller dan zij kan bevatten. Wij zien haar haperen, in gedachten stamelen. Zij is noch-tans clever, kwam van Californië over vliegen. He-lemaal clean haar ziel. Ze zit nu braaf en blond te staren. Grote glimlach in een aanslag, wij zijn weer-loos. Zie ons vragend sprakeloos te keer gaan. Wij gebaren onze stille handen aan een sweet Karlien. Genieten van haar sympathie. We vertalen tevens aandacht voor haar grote zus, de vrijgevochten Annelies. Zij is vijfentwintig, jongvolwassen neo-Belgisch. Fijn besnaard en met een aardje naar haar vader, Tiense emigrant van tachtiger jaren. De zusjes zijn geland met intervallen op het strand van Leuven. Annelies verpleegt wit-geel, verkent de regio en het kleine lijden zuidwaarts, stopt slechts aan de Waalse grens. Bespreekt haar werk- en hectiekdagen in het Engels, met Karlien, fragiel pas éénentwintig, kwetsbaar kind met tekstaksen-ten van een coast. Zij mist de zon, het witte zand.

Wij zijn verzameld aan een tafel op café. Wij klap-pen ons wat nader, naar een nabuurschap. Het avonduur klinkt verder. Onze vaste haard heet de Foyer, bij Maarten in de Pensstraat. Praatpand om het hoekje. Mensen zoals wij zijn sobere hetero’s, toch tevree gezeten naast de lesbo’s en de homo’s van het oord: taverne voor een ander soort. De zussen zijn wel meer gewend, hun roots zijn tole-rant onvlaams en flamboyant. Wij drinken wolken wijn met bekers bier en cola, lachen opgetogen van verlegenheid. Hallo die ober met zijn wiebelkont, hij flapperhandt en wandelt als een krolse kanjer, als een mietje op de catwalk. Onze aanblik schept ge-noegen in de kroeg.

Karlien ziet elk verschil, ze knippert stiekem naar het derde meisje. Die van mij, zeg ik bescheiden. Wie benijdt ons viertal alternerend in het klein ge-sprek? Wij mijden onbegrip en misverstand, verban-nen elke wanklank die zich klinkend opdringt. Ken-nen bij benadering alle kansen van Karlien, wikken schaars haar wensen af. Zij bekent zichzelf als lichtgewicht, een vlinder die de wind geen weer-stand biedt. Haar vliegwiel is een afgebroken wiek. Zij hinkt soms achterop. Karakter is haar laatste lot. Als zij niet kan lopen, zal zij kantelen naar de top. Amerika zendt zijn Vlaamse dochters uit. De meiden van verzet.

Zij kennen geen verdriet van België. Zij zijn hier om te wennen. Blijven wonen willen ze. Tot het vers geboren volk behoren. Doen ze reeds vanzelf. Een duo zussen schoon eendrachtig. Op talent en op volharding. Wie miniem is, moet zich motiveren. Projecteren naar de toekomst. Wie klimt sneller dan Karlien? Wij stellen dat zij al haar wegen zal verleg-gen, wedden dat zij winkels zal beheren. Wie weet wat nog meer? De grote liefde winnen, dat is zeker

21:11 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (0) | Tags: californie, homo, lesbo |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.