21-02-07

het maske was gaan wandelen, maar

Gisterenavond stapte ik met lichte pas naar buiten, ik dacht dat de lente ergens was. De dag had zon gebracht, gezonde zorgen. Dat geeft wandelbenen. Een mens wil zich dan vertreden zoals dat in op-somboeken soms geschreven staat. Mijn opgefokte tred werd afgekegeld door een kromme somberman. Hij zocht de stoepen langs, zag in mij zijn anker, een vrolijk reddingsplan. Ik lachte inderdaad van overacting, dat geeft mensen valse hoop. Een aardje als een ander. In de terugslag voorwaarts, smak met salto in de eigen val. We zijn niet wat we vaak vertolken. Onze rol bedot de sobere en de simpele.

 

Hebt gij geen ouw madam gezien, die met haar hondje van half acht. Lees de weerklank van wat aanspraak op een buurman: ik klink hem dapper goed gezind. Waarom mag dat hier niet kunnen, toch. Ik verstond hem aan een ogenblik. Vrouwke was op avondtrottinage met de poedel. Plots ver-mist. Ik had weet van haar geplogenheden. Een besje grijs tevree. Maar met klein afwezigheid, ook op wandelwegen. Geen schande of blammage. Ik verwacht een dwaalstreek en verschoonbaarheid.

 

Dus duik ik in het nieuw scenario, een lentevent wordt avondridder. Stort ik mij het donker in, doorkruis het park, de steeg. Ondervraag de hon-den en hun leiband. Dribbel dames met een pruik, kam struiken uit, hark het gras uit ieders neus. Maar zijn madam blijft ongezien. Ook onbesproken door bekenden. Ik ken nochtans haar trippelroute, in geen jaren week ze van haar vaste pad. Bijna tachtig lentes en een minnaar, kom er maar eens achter. Dacht ik me af.  Wat zou ze zich generen, om een pissekakske niks verlegen. 't Hondje moet behoeftes doen.

 

Dan ontwaar ik witte stippen langs de dreef, een krulspeldkapsel en de kwispelaanhang. Moeder vor-dert grijs en trekt een poedel mee, een sleeptouw-span. Ademloos staat vader naast mij, aankomst uit de leegte. Hij was me achterna geschoven, op zijn aansteeksloffen. Hij pakt mijn arm en blaast zich op een hoopje: woordjes moed. Ja, beaam ik (held in aanmaak), dat is moederke, gekrompen van vertraging, hart op wederkomst. Maar maske toch, waar waart gij, stamelt hij. Zij lacht verlegen, ach. 
Het is beter dat ik heen kan gaan. Schoon hoe ze nog bedanken. Och here toch. Een maske en een gast van tegen tachtig aan, prachtig zoals zij zich missen. Zoals bejaarden sporen op de wegen laten. Kruimels om steeds weer te keren.
 

21:55 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (7) | Tags: maskes, gasten, pissekakske |  Facebook |

Commentaren

Op straat... Een man met in beide handen plasticzakken van de GB spreekt mij op straat aan:"Meneer, zijde gij geinteresseerd in voetbal?"Mijn antwoord luidt:"Neen, eigenlijk niet" Toch waagt de onbekende zich aan een uiteenzetting over de "de voetbal","Zulte-Waregem", "die Engelse supporters". Ik mompel dat ik er eigenlijk niet wakker van lig, maar de man zet zijn pleidooi verder en blijft zowaar een hele tijd (ongewenst) naast mij lopen! Na een paar minuten slaag ik erin hem toch af te schudden. Hij blijft even staan, kijkt wat rond en steekt de straat over naar zijn volgende gesprekspartner: een jonge goed uitziende allochtone vrouw. Benieuwd of hij tegen dat madammeke ook over de voetbal is begonnen of iets anders uit zijn mouw heeft geschud? Ja, er lopen hier in Gent blijkbaar veel wanhopige eenzame mannen rond op zoek naar een babbel (of meer?)

Gepost door: eric | 22-02-07

ik weet het.. gij dacht dat ik u al lang vergeten was, maar natuurlijk is het niet zo....ik zei zo bij mezelf, laat ik de Marlon zijn "space" maar eens een donker kleurtje geven...dat is bij deze dus gedaan......groetje hé maat van je collega en natuurlijk ook uit de Zwarte Toren (blok V ! hihi..)

Gepost door: anima-negra | 24-02-07

Soms, als ik door Leuven loop, mijn wensen vóór mij aan de leiband, wordt ik gedreven door het kriebelende verlangen, achterhaald te worden door iemand (m/v)...Wanneer...Wanneer...

Gepost door: raf | 25-02-07

Raf en Eric, bedankt voor de schone goeiendag.

Animaat, heb je echt zitten spoken in mijn space? Ik heb nu inderdaad een kleurenprobleem, zie mijn recente tekst, het was een heksenwerk om hem in beeld te brengen... herstellen graag.

Gepost door: Marlon | 25-02-07

!!!!!!!!!!!!! nee ! niks mee te maken (zie mail..)

Gepost door: anima-negra | 25-02-07

@anima okee maat, ik geloof je uiteraard, maar echt waar: mijn tekstveld was sinds gisteren donker uitgeslagen, alle letters spookten rond in zwart

Gepost door: Marlon | 25-02-07

"Zie De Kavijaks, waar de clan Decleir zich wegacteert. Naar de cover van een promoblad, pronkend in de Humo met een kletsreclame. Om maar te zeggen: wie zich cultureel correct bevlekt, die scoort in open doelen. Een smoel die meestal briesen gaat heet grote kunst. Ondanks de kramp in kinderen, want een man stampt naar zijn kroost" Niet akkoord Marlon! Over de kwaliteit van de serie wil ik het niet hebben, dat is ieders keuze, maar de acterende Decleirs (Jan's zus speelt hier niet mee) zijn nog echte, grote talenten. En dat vader met de kinderen in Humo staat, vind ik des te leuker. Ik gun het Jan.

Gepost door: Eve | 28-02-07

De commentaren zijn gesloten.