02-12-06

het winterbidden

biddenOp het lappendeken van verlangen
keert het groot verdriet zich om

verlegt de kreten in het ledikant


...dagogen wenen droog

de nacht bevriest in bed

geen armen om het hart

geen handen om geen tranen
in de leegte van de lakens

op te vangen te verwarmen

de vastgekamerde verbidt zich
verdicht en biedt de regels aan
twee verzen met ballast van overleven

 

de eenzaamheid is min maal één
een veelheid meer dan maar alleen

00:10 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (4) | Tags: tranen, eenzaamheid, verdriet |  Facebook |

Commentaren

... "en biedt de regels aan
twee verzen met balast van overleven"

Subliem!

Gepost door: Eva | 02-12-06

mooi maar moeilijk.. Eerlijk gezegd,is dit een niveau te hoog voor mij..:-)
ik heb het al enkele keren herlezen en slechts dan begin ik te begrijpen en toch nog niet helemaal...
Ik laat het oordelen nu aan professionelen over ..:-)
ps.ChèreMarlon,graag een gedicht over vreugde en blijdschap nu!Jij hebt het nodig!:-)

Gepost door: bb | 03-12-06

@BB zie mijn nieuwe item, is toch een stukje frisser, niet?

Gepost door: marlon | 03-12-06

foutjes Dag Marlon.
Is het niet 'de' deken?
en ballast met dubbele 'l'?
Maar trek je van mij vooral niets aan, ik wàs hier niet eens.

Gepost door: Evy | 04-12-06

De commentaren zijn gesloten.