14-11-06

dood aanwezig

afwezigDat mens ligt daar compleet dood, was mijn eerste gedachte. Een hoopje afgetrokken perkament, een wit-kartonnen gelaat, een mond die wijd openhing, verstarring alom. Niets bewoog nog aan dat wezen, afgewend op haar rechterzij als een gekantelde mummie, ogen afwezig gesloten, geen trilling meer, zelfs geen ademhaling.

Een lichaam kon niet beter gebalsemd zijn dan deze vrouw, want het was wel degelijk een vrouw. Ze lag naast mijn zieke schoon-moeder op de afdeling geriatrie.

 

Schoonmoeder stelde het wel, fris tussen de lakens, ze komt 
weldra naar huis. Dat vertelde ze ons monter, ze had er goeie
moed op. Haar jongere kamergenote gaapte ons wezenloos aan, alsof haar mond kon staren vanuit het diepste dal. Een krater van verschrikking, voor ons, de zogezegd jonge gezonden. Da’s ochgottekes een sukkel, zei onze bezorgde moeder, die ligt daar langzaam dood te gaan. Leeft dat mens dan nog, dacht ik oneerbiedig.

 

Plots beroering in de kamer, een wervelwind van halverwege dertig, bijna honderd kilo, stapt al taterend binnen, begroet mijn vrouw uitbundig, geeft mijn schoonmama een zoen en kust ook de versteven en vergeelde patiënte. Zij is de jongste dochter, de enige van de kinderen die nog naar moeder komt. Zij praat een tijdje liefdevol met het teder opgelichte lichaam, pakt haar bij de uitgeteerde handen, streelt haar schaarse haren, een sacraal moment van menselijke warmte. En dan geschiedt het kleine wonder, ik heb het zien gebeuren, het was een onverwacht mirakel: de bevroren zombie, ooit een volkse dame, opent twee seconden de afgestorven holle ogen. Ziet ge het wel, roept de enthousiaste dochter, zij kent mij nog, zij hoort ons goed , zij heeft gezien wie hier in deze kamer zat. Betrapt, zo voel ik mij. Dat mens verdient respect en het oneindig recht op leven. Meteen slaapt zij weer versluierd in.

 

De dochter ratelt vrolijk verder, dat zij haar moeder terug naar huis wil halen, liever nog vandaag dan morgen. Alhoewel, de doktoren hadden gisteren eens voorzichtig gepolst of het veel zin had om door te gaan met de baxter-voeding. Godverdomme, had de dochter verontwaardigd gereageerd, ons moeder haar hart klopt alsmaar voort, ik wil dat zij blijft leven en ik zal voor haar zorgen. Tot haar laatste harteklop begot, zegt zij tegen ons met het schoonste sentiment. Wij knikken ingetogen, wij zijn beduusd en stil. Dit is een simpel meiske, maar zij tikt zwaar aan, haar vele kilo’s torsen een onmetelijke dosis intelligentie, edel en emotioneel van aard. Hoeveel slimmer is zij dan de wetenschap? Ik aarzel en ik pas, ik weet het helemaal niet meer. Mijn sympathie gaat naar de mens.

 

 

19:27 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (7) | Tags: dood, geriatrie, wetenschap |  Facebook |

Commentaren

Key south Zwaarlijvige mensen zeggen het volgende:
Het zijn niet de zwaarlijvige mensen die eten stelen van de arme mensen die sterven van de honger en dorst.
Dat zijn de rijke mensen, of die nu dik zijn of niet.

De vereniging van zwaarlijvige mensen gaat daarom ook een nieuwe feestdag in het leven roepen die in het teken staat van de aanduiding van de echte schuldigen en daar zal met de nodige kilos eten en drank op getoast en gevierd worden.

Deze feestdag staat voor hen gekend als het middel dat het doel heiligt.
Want de aanduiding van de echte schuldigen zal in het vanzelfsprekende daaropvolgende schuldbesef van de echte schuldigen resulteren waardoor de honger en dorst verdwenen zullen zijn.

Mooi verhaal, maar zoals eerder vermeld hier, het verdergaan met mezzanine, een albumtitel van massive attack.
http://neverbeendead.phpbb24.com/viewtopic.php?t=29

Gepost door: Neverbeendead Religion | 14-11-06

Het doet me plezier te lezen dat (schoon)moeder binnenkort terugkeert naar huis.

Gepost door: Pierre | 14-11-06

morele steun is belangrijk Er bestaat geen school voor de "intelligentie van het hart";het intuïtief aanvoelen,de warmte die je iemand kan geven,dat krijg je mee in de genen.Theoretische intelligentie heeft hier niets mee te maken.Spijtig genoeg zijn deze zaken meestal niet evenredig verdeeld ...
Daarom voel ik me als aardse vrouw toch dikwijls beter onder de "gewone mensen",waar iedereen elkaar neemt zoals je bent,waar niemand zweeft,maar realistisch en eerlijk is,waar niet hoeft gepochd te worden op allerlei theoretische weetjes,maar waar men je apprecieert om wie je bent en niet om wat je weet...
Wat je hierboven beschrift,Marlon,is zeer herkenbaar voor mij en heel ontroerend...wij zijn zo een pure open gevoelens heden niet meer gewoon,daarom voelde je je onwennig...
Deze dochter zal haar moeder niet opgeven,tot het bittere einde,zeker weten...

Gepost door: bb | 15-11-06

IQ versus EQ Je hebt gelijk, BB, om emotionele intelligentie hoog aan te slaan. Maar aan de andere kant is het hebben van weetjes (heb ik het mis als je daar de 'gewone' intelligentie mee bedoelt?) geen beletsel om fijne contacten te leggen (bijvoorbeeld met gelijkgestemde 'hebbers van weetjes'). Overal pochen op kennis is zeker uit den boze, maar de sociale zeef zal bij dergelijke figuren onverbiddelijk toeslaan. Een goeie mix dus: je mag wat weten, maar gelieve het met mate te etaleren. Anderzijds, verwerp ook niet te snel de 'veel-weters'. Soms zijn ze gewoon onhandig of onbehouwen in hun sociale contacten, de sukkelaars.

Gepost door: raf | 16-11-06

Boss hog-Whiteout De beste intelligentie op deze planeet moet je objectief gezien afmeten aan de meerderheid.
In europa bijvoorbeeld aan het bedrag van de euromillions want daar wordt de meerderheid groter of slimmer naarmate er meer weken zijn waarin het grote lot geen winnaar gaf.

Nu, de euromillions zijn een lotto zoals die van het leven met dat verschil dat je die van het leven al perfect op voorhand kan invullen op een bepaalde winnende manier.
Dat is een weetje, maar de emotionele benadering haalt nog steeds de overhand.

Bij de lotto van het leven maak je de volgende voorspelling gebaseerd op de logica dat een mens niets wordt na zijn leven om niets te blijven, zoals in de assen van een gecremeerde waarin leven onmogelijk is vanwege een veranderd en onbewoonbaar geworden eigen lichaam.
Nu, dat niets worden is dan een mirakel dat men duidelijker als mirakel ziet wanneer men bijvoorbeeld een tafel niets ziet worden.

Dan neemt men de lottotrommel waarin de mirakels zitten die van iets niets maken en voorspelt men dat ook morgen uit die trommel enkel wat mirakels zullen tevoorschijn komen die hier en daar een paar levenden op deze planeet in het niets gaan veranderen.

Je weet dus welke mogelijkheden zeker niet moeten ingevuld worden, ook al zijn die statistisch gezien veel meer aanwezig want er zijn veel meer gebruiksvoorwerpen dan mensen op deze planeet.

En omdat je met je weetje of voorspelling weet dat je dagelijks een lotto wint die veel groter en moeilijker is dan de euromillions lotto, is het dan ook de emotionele intelligentie van de meerderheid van de mensen die verkiezen om herhaardelijk verder te spelen met de gemakkelijkere euromillions lotto, ook al verliest men daar dan herhaaldelijk.

Nu, mijn emotionele intelligentie is dat natuurlijk niet, die verloopt volledig anders en zoals ondertussen al door sommigen geweten, voorzien van soundtrack.
http://neverbeendead.phpbb24.com/viewtopic.php?t=35

Gepost door: Neverbeendead Religion | 16-11-06

band je moeder is de grond waarin je gegroeid bent, de wortel langs waar je je levensnoodzakelijke elementen binnen krijgt. Zij is de band met ons verleden, als die doorgesneden wordt ben je helemaal alleen. hoeveel lieve mensen je ook om je heen hebt, alles zie je vanaf dan in een ander licht. Ik geloof in de fysische en psychische verbondenheid met mijn moeder. Het is een natuurlijke reflex.
marc

Gepost door: marc | 16-11-06

@subtiele lezers een welgemeend merci voor dit voorzichtig mededenken

Gepost door: marlon | 17-11-06

De commentaren zijn gesloten.