30-10-06

just a gigolo

gigoloOf ik soms een gigolo ben? De vraag wordt me onverhoeds in het Frans gesteld door een giechelend pubermeisje. Ze moet zowat achttien zijn, maar weet duidelijk meer dan hetgeen goed is voor haar leeftijd. Ik ben geen moraalridder, ook geen witte ridder, dus schrik ik behoorlijk. Ze barst in een schaterend lachen uit, dit raakt meer aan lichte waanzin. Ik stel nu pas vast dat ze vergezeld wordt door een ietwat oudere jongen, duidelijk een Noordafrikaan. Hij komt heel dicht tegen me aan staan en vraagt venijnig sissend of ik wel zeker weet dat ik geen gigolo ben. Verdekke, wat is hier aan de hand? Ik ontken in alle talen en op alle toonaarden, maar voel ook een nerveuze spanning opkomen. Ze staan allebei dicht tegen me aangeplakt. Het meisje, duidelijk een Belgische, rukt plagerig aan mijn halskettinkje. Ze merkt opeens de christuskop en vraagt of dat mijn talisman is. Ik wriemel me zachtjes los, ben bang dat ze het nepjuweel stuk gaat trekken. Die christuskop kostte me amper tien euro op de rommelmarkt, maar het is wel een uniek exemplaar. Djeezes, hoe raak ik uit deze benarde situatie? Ik merk dat de ogen van de jonge kerel troebel staan, hij heeft onverzorgde tanden en zijn haar is lachwekkend opgeschoren.
Het meisje is lichtjes dronken, eigenlijk is ze eerder treiterig dan echt gevaarlijk. Maar die maghrebijnse pipo vraagt me plots om geld, twintig euro, da’s toch peanuts voor een gigolo. Zij probeert zich tegen me aan te schurken, ik schuif opzij, maar onze Mohammed zet me klem. Hij loenst vals, lacht brutaal. Dan trekt hij mijn zonnebril uit mijn vestzakje. Verdorie, mijn pronkstuk, een retro-model uit de seventies, voor een habbekrats ergens tweedehands gekocht. Ik word langzaam kwaad, maar weet dat ik me eerder moet be-heersen. Voorbijgangers wandelen achteloos langs ons heen, dit is mijn eigen probleem.
Ik vraag mijn bril terug, zeg dat hij mij niet toebehoort, dat ik hem van mijn zoon ontleend heb. Het meisje verstart even, denkt wankel na en zegt dat ik mijn bril mag houden als ik met hen iets wil gaan drinken. Ik knik en Momo geeft me mijn collectors item weer. Ik volg hen aarzelend, het meisje pakt mijn arm. Ik zie op de stationsklok dat mijn trein over twee minuten vetrekt. Ik ruk me onzacht los en zet een sprintje in naar de roltrap, honderd meter verder. De grijze dagjesmensen, allen argeloze pendelaars, bekijken mij verbaasd, wijken op het allerlaatste moment. Ik pak drie treden tegelijk en wring me voorbij de reizigers. Bijna boven werp ik een blik achterom. Een briesende Mohammed komt me achternagesneld, ik zie die bruine puistenkop met zijn uitpuilende kikkerogen dichterbij komen. Mijn trein staat klaar op het perron, ik jump naar binnen en voel tegelijkertijd een hand in mijn kraag. In een reflex graai ik een paar losse euro’s uit mijn jaszak en smijt ze naar buiten. Dat is mijn redding. Momo lost zijn greep en grabbelt naar de muntjes. De deuren van de trein gaan dicht. Ik zie hem nog verdwaasd naar mij staren en zijn mid-denvinger gaat dreigend in de hoogte. Ik doe niks terug, wat een sukkelaar, denk ik.
Het bibberen kwam pas later, maar niet zo erg dat ik aan het bidden sloeg. Die Christus rond mijn nek is ijdele franje. Ik vertik het om hem te vragen hoeveel onze schuld bedraagt aan het schorremorrie. Mischien heeft één of andere Allah het antwoord op deze vraag. Verschoning voor mijn goddeloosheid.

 

21:34 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (16) | Tags: gigolo, christus, allah |  Facebook |

Commentaren

Identiek (bijna) Soortgelijk "steamen" overkwam ook mijn zoon eens op de Antwerpse Grote Markt.Iets met zijn GSM.Hij zei dat hij vele Marokkaanse vrienden had van school en noemde een paar namen van gespierde maatjes .Dat was zijn redding.

Ik kwam er 4 weken geleden één tegen , die wild achteruit rijdend niet kon wachten tot het licht groen werd (er stond ook een wagen voor hem).Opgepept of op de vlucht hadden we dan een achterwaartse race door de straat( reeds vroeger beschreven).Nu heb ik een mapje van die zaak van vele papieren en word ik zenuwachtig als ik eraan denk.Ook ben ik alleen nog maar even als een dief in de nacht in die buurt teruggekeerd voor een noodzakelijke boodschap en om voor mezelf uit te testen hoe ik me daarbij voel.Slecht dus.Toen ik in Belfast ooit een reportage maakte ,had ik een gevoel van alertheid, antennes(voelsprieten uitgestoken), dat was spannend ....ooit besproken met een veiligheidsagent .Nu als ik daar in de buurt kom, heb ik gewoon angst om herkend te worden (er is een PV opgesteld), ...Even tijd nemen, zegt men dan ,ondertussen is er door die kerel wel wat veranderd in mijn leven.
Nooit geweten wat agressie bij een mens kan teweegbrengen, angst,....
Gelukkig maar heb ik in andere wijken en gelegenheden goede contacten met Maghrebijnen.POsttraumatische stress , dacht dat ik daar te rationeel voor was, maar blijkbaar zit het ingeprent in mijn lichaam.Afkicken nu

Gepost door: LInda | 30-10-06

verduidelijking Linda, dank voor je snelle feedback, wat ik nog wil zeggen: het heeft niks met huidskleur of afkomst te maken, maar alles met sociaal-economische factoren, mensen worden zo uit pure armoe

Gepost door: marlon | 30-10-06

Maar de hamvraag blijft, Marlon, of je nu gigolo bent of niet ;-P

Gepost door: Eva | 30-10-06

gigolo,een job als een ander... Nochtans een interessante job voor een man...:-)
de liefde bedrijven én geld verdienen...
En voor ons vrouwen,een gemak...mits een paar euro's gaan al onze wensen in vervulling..:-))

Gepost door: bb | 30-10-06

twintig er moet toch iets zijn met twintig euro. waarschijnlijk genoeg om de dag mee door te komen, schat ik. gelukkig heb je nog die scherpe sprint in je benen.
tot later maat.

Gepost door: marc | 30-10-06

Hoe ver gaan wij als wij geen geld hebben?? Ik las gisteren dat de Amerikanen 5 miljard dollars aan Halloween besteden - knettergek en een kaakslag voor elke arme!
Je bent er met je sprint nog goed vanaf gekomen, gigolo Marlon!

Gepost door: Ilona | 31-10-06

Allée! Antwoord nu es op de vraag van Eva? What gives you de gigolo look?;-)

Gepost door: Els Van Eeckhaut | 31-10-06

nare ervaring Het aanklampen van mensen om geld los te krijgen is iets wat meer en meer zal gebeuren, denk ik en het heeft ook niets met huidskleur te maken, maar zoals je zelf zegt (in je reactie op Linda) meer met sociaal-economische factoren, armoe of problemen met drank of drugs. Wanneer je hier 100 meter verder naar de GB gaat wordt je bijna steevast aangeklampt door twee zatlappen die alle voorbijgangers die er niet te gevaarlijk uit zien (onder andere ik dus) om enkele euro’s schooien. Hoewel ze niet echt agressief zijn en alleen verbaal hun ongenoegen kenbaar maken als je niets geeft, beginnen ze toch op mijn systeem te werken. Ik hoop dat ze in hun schaamteloosheid (of radeloosheid) nooit een stap verder zullen gaan en ook een fysieke bedreiging zullen worden. Ik ben blij, Marlon, dat je er met de schrik van af gekomen bent…

Gepost door: eric | 31-10-06

@Els en Eva als vrouw,zou je daar toch zelf moeten op kunnen antwoorden...;-)
Marlon heeft niet bepaald de looks van een doorsnee-man...:-)

Gepost door: bb | 31-10-06

:-) Hier bij ons in 't centrum stellen ze zelfs geen vraag; hoe je eruit ziet, wat je blijkt te zijn, 't zal hen worst wezen, je portemonnee, daar lonken ze naar.
Moesten we bij ieder die ons aanspreekt stil blijven staan, dan geraken we zelfs niet aan ons dagelijk brood.....:-)

Gepost door: Iris | 01-11-06

Vreemd, maar precies 2 dagen later maak ik iets soortgelijks mee. Ik loop zopas naar huis, een jongen vraagt me een sigaret (die ik gewillig geef - zoals steeds - hoe vroeger mensen sterven, hoe lager de belastingen), maar die jongen blijft me achtervolgen met zijn fiets om me dan te vragen: "Misschien een vreemde vraag, maar weet gij soms een plaats waar ik kan komen?" "Komen, komen..,?" denk ik geluidloos, "voor mijn part mag je overal komen. Het is een vrij land." Tot ik een fractie later zijn begeleidend en ostentatief armgebaar zie en begrijp wat hij bedoelt (wat nog maar eens bewijst wat voor een ongerepte geest ik heb ;-). Ik repliceer dat ik het niet weet en dat hij het maar aan iemand anders moet vragen. "Ook niet als ik ervoor betaal?", vraagt hij. En op mijn ontkennend antwoord, boomt hij door met "waarom niet?". Probleem is dat ik tegen die mensen altijd vriendelijk blijf en er in gesprek mee ga. Dat ik bijna thuis ben, dat ik een lief heb die daar op me wacht, enzovoort. Dat is uit pure schrik natuurlijk, maar ik versta niet waarom ik niet wat harder kan zijn. Ook vroeger - die ene maand waarop ik 4 exhibitionisten tegenkwam - bleef ik gewoon schaapachtig lachen. Alsof ik hen niet in verlegenheid wil brengen. Of zoiets...

Gepost door: Eva | 01-11-06

@meisjes, marc & eric om eerlijk te zijn: ik heb niet alles verteld, er lezen kinderen mee nietwaar en ook volwassenen met onfrisse ideeën, leer ze me kennen (of liever niet)

Gepost door: marlon | 01-11-06

@Eva Je leert het wel:harder zijn...
Exhibitionisten zoeken meestal slachtoffers uit zoals jij omdat ze voelen dat je in verlegenheid gebracht wordt en dat machtsgevoel hen een kick geeft...
Ik heb nu een krachtig antwoord klaar dat hen wel gewillig doet afdruipen...;-)

Gepost door: bb | 01-11-06

@ Eva Hallo Eva,

Dan mag je je nog gelukkig prijzen dat die jongen het op geen agressievere manier aangepakt heeft. Twintig jaar geleden droeg ik mijn haar op een lange staart, droeg ik een hoofdsjaaltje, droeg ik lange oorsieraden en een lange jas. Op een nacht keerde ik na een avondje uitgaan terug naar huis via donkere straten en waarschijnlijk kon je, wanneer je me bekeek vanop mijn rug, niet goed zien of ik een jongen of een meisje was : het hoofdsjaaltje, de staart in mijn haar, de oorsieraden brachten iemand in een schaars verlichte straat bij nacht waarschijnlijk wel aan het twijfelen. Ik hoorde opeens een wagen heel bruut remmen : portieren werden open gegooid en ik hoorde mensen rennen. Ik draaide me om en twee jongens kwamen naar me toegelopen en de eerste zag dat ik baard en snor had, draaide zich om en riep naar zijn compaan : "Weg wezen, het is een jongen". Ze keerden zich om, liepen als de bliksem naar hun draaiende wagen en vertrokken met gierende banden. Ik krijg nog altijd de bibber wanneer ik er aan terug denk en mezelf de vraag stel : "Stel dat ik een meisje, een vrouw zou geweest zijn : wat dan ???". Twintig jaar geleden ... en je vergeet dat nooit.

Gepost door: Pierre | 02-11-06

Geld of/en macht Nog 2 voorvallen uit het leven van mij en mijn gezin:
15 jaar geleden vermoodt een Marokkaanse man , net uit Marokko gekomen , zijn aan hem beloofde bruid, die dit arrangement niet wenste , voor de deur van haar woonst,hij kwam langs achter aangeslopen met een groote slagersmes , zoals men een schaap slacht.Mijn zoon , ongeveer 5 jaar en mijn ex-man zaten toen hoog , droog en veilig in een oude landrover.Mijn maan is toen gaan getuigen,het proces en zijn getuigenis daar, heb ik niet gevolgd , ,want we waren toen al uit elkaar.
Onlangs vroeg ik mijn zoon of hij zich daar nog iets van herinnerde, en hij zei niet precies wat hij had gezien, maar wel wat hij daar bij voelde.
Mits ik nu ook met posttraumatische stress zit na die verkeersagressie , kan ik me inbeeldn dat zoiets blijft ingeprent.Zulke stress komt bij associaties, soortgelijke situaties, plekken naarboven.Je 'herbeleeft' ahw.
Ook herinnerde ik me na het lezen van al de reacties dat ook mijn zoon eens thuiskwam en van zijn fiets was geslagen,op een klein weggetje, zandpaadje naar school en hem ook was geprobeerd te bestelen.
Hij was toen snel naar een combi gelopen die wat verder in een straat stond, geen tijd, ze hadden een andere dringende opdracht.

Eigenlijk zijn deze 2 verhalen terug naarboven gekomen na het lezen van de andere reacties.

Ook ik ben politiek correct en scheet bijna in mijn broek dat Vlaams Blok het zou halen tijdens de verkiezingen.(misschien herinnert U zich mijn reactie nog)
Ik blijf herhalen dat het aan de macht komen van zulk een partij voor mij de absolute verschrikking is (denk ook aan mijn referentie naar "Zwartboek" , de prachtige film van P.Verhoeven , zijn vervolg op "Soldaat van Oranje" , die nog eens de geschiedenis van WO2 ; het nazisme,de vervolgingen , de rol van het "verzet" en ook de rol van sommige dubieuze figuren....)
Toch lijkt de politiek-correcte Belg(waar ik zelf ook toebehoor, denk ik) precies terug te deinzen van zogezegde verwijzingen naar zelf ervaren conflicten, of aanvaringen, of bedreigen , of kortom agressie met allochtonen.Dan is het toeval...Dan is het sociale armoede...

Alle jongeren in Antwerpen toch , krijgen les in gemengde klassen (heterogeen),krijgen bijlessen,extra begeleiding, financieel begrip,....
Bij inschrijvingen merkt men op dat ouders van de tweede , derde generatie soms nog maar amper Nederlands praten en dit thuis niet doen.....
Daarvoor dan weer extra lessen om taalachterstand weg te werken.
Als men constant het vertikt om de taal van het land meer te praten , thuis de ouders niet het voorbeeld geven in hun sociaal leven,ook eens lezen in het Nederlands ,steeds maar in dezelfde groepen blijven ,kan verdergaan met vbn. , dan komt er natuurlijk van integratie niet veel.
Armoede van deze mensen ....meer dan een vrouw die alleen een zoon opvoedt met één wedde dus...

Als ik naar Italië ga om te gaan fotograferen en zo goed mogelijk contact wil met de Itaianen, dan leer ik een jaar Italiaans (zelfstudie) en probeer ik met elke Italiaan die ik ontmoet in het Italiaans een gesprek te hebben (tot groot plezier van beiden).Denk eraan naar Indonesië te gaan, ben al aan het denken aan een cursus Indonesisch.....
Lees over die mensen hun gewoontes, wat je wel en net kan.Wil zo goed mogelijk voorbereid zijn om daar in die cultuur te integreren (een zachte overwegende islamcultuur,naar het schijnt).

Ik weet ook wel dat er mensen zijn die kappen (racistisch zijn).
Ikzelf vind alle culturen interessant, praat in zoveel mogelijk talen om maar meer te kunnen begrijpen van culturen en mensen.

Als ikdan al (en nu een tweede keer) een paar persoonlijke ervaringen naarboven haal , denk diep na over andere vormen van agressie me overkomen,en dan vaststel dat los van mijn dagelijks leven met vele ook positieve contacten met allochtonen, er een paar akelige tussen zitten, die gaan overmacht, wel ik schrik NIET terug om dit te vertellen, om zogezegd politiek correct te zijn.
Erger voor mij is blind te worden (bijv. in eigen leven, wat je ervaart....)

Als ik zou moeten aannemen dat al die persoonlijke verhalen hier aangehaald nu gaan om ocharme armoede (ook rondrijdend in een auto dan)...sociale achterstelling , dan gaat mij (ook wat mijn pers. inzet is in dit leven) TE ver.

MACHT hebben over iemand, dat is de gemeenschappelijke noemer.
RESPECT voor niet-moslim (hapert ook wat aan....)

Heb ondertussen in vrij intieme onstandigheden, buiten België (dit was toeval), een lang gesprek gehad met een jonge moslim over wat me onlangs is overkomen, en dat te uiten en de man zijn aandachtige, niet bekritiserende of verantwoord jezelf eens -houding , hebben een balsem rond mijn hart(maar een spier) gelegd.Heel belangrijk.

Zoals P.Janssens een positieve sfeer wil creëren in Antwerpen "Chapeau".
Sta mee vooraan in de rij voor zulke initiatieven.

Maar blind worden voor mijn eigen realiteit, het maar niet vertellen bijv. om zogezegd niet correct over tekomen, nee dat niet.

Ben bereid om te blijven praten en als dat nodig is ga ik zelfs een immam opzoeken.

Wil wel dat er een halt wordt toegeroepen aan steamers ,verkeersagressieve jongeren ipv het blijven tolereren.

De maatschappij mag niet verziekt geraken, iedereen wil graag rustig op straat lopen en ademen(zonder angst).

In zulke gevallen zoals dat van Marlon ea is praten niet de boodschap....je kan alleen maar zien dat he wegkomt.
Eén bedenking , je moet wel snel zijn....
Niet iedereen is en gigoglo (;) en atleet...



Gepost door: LInda | 02-11-06

leve het platteland! Een tip aan ieder die zich ergert aan deze vorm van criminaliteit...verhuis naar een dorpje buiten de wereld,zoals ik gedaan heb...:-))

Gepost door: bb | 02-11-06

De commentaren zijn gesloten.