16-10-06

smartlapmaskes

smartNadat ik zaterdag in de voormiddag reeds voor zeven euro de verzamelde Andrew Sisters (drie) had aangeschaft in de Spar, uw winkel voor kleine waren, als daar zijn… te veel om op te noemen, maar zo bleek vandaag ook: 'Retroactive' van Stereo MC’s, withete funk voor negen euro, alsteblieft, bedankt en tot een volgende keer. Misschien komen we dan nog John Larry tegen, Johny wie?

 

Zaterdagnamiddag was het geluk nog eens aan mijn zijde. Na jaren ronddolen op de rom-melmarkten stuitte ik eindelijk op Corry. Ik kende haar van in de vroege jaren zeventig. Ik liet een inwendig kreetje, want die dekselse rekels waren er ook bij. Dit was dikke bingo, hallo en hallelujah. Zes euro vijftig, vroeg ze, die blonde troela. Ik dingdongde af naar zes rond, verkocht. De verzamelde hits van Corry en de Rekels (op CD!) waren van mij. Het hoesje was van zachteerlijke plastiek met vrolijke pasteltinten, daar hoorde een dansje bij, in mijn hoofd weliswaar. Ik geef nooit aanstoot op openbare markten.
Met een ingehouden snik las ik de nostalgische titels: “Wanneer kom je weer”, "Zeg mij toch waarom”, “Jij bent een zeeman”… ach, dan voelt een man zich toch meteen een ka-pitein, nietwaar jongens? Ook voor dames is zoiets moeilijk slikken: “Jij kon niet wachten”, “Kom vanavond bij mij”, “Die tango met jou”, enzovoort, het ganse liedboek op poëzietekst van Pierre Kartner, alias Vader Abraham, God hebbe zijn ziel, als hij dood is, want hij leeft nog ergens, toch.
Ik moest me effe recht houden aan het standje van die blonde (euh) mevrouw, het was een groot moment voor mij als collectionneur van liedjes ‘uit het leven gegrepen’. En ter-wijl ik daar net niet begon te wankelen zag ik een zangeres zonder naam. Hou heette die zwarte madam weer? Hallucinant, dit was dé Zangeres Zonder Naam, in knalrode jurk en met het authentieke tante Gusta-kapsel. Ze keek me schoon van mededogen aan, met doorgezwoeld vertrouwen. Die ogen stonden na al die jaren nog vol met echte tranen. Zes euro vijftig voor haar verzameld verdriet. Voor vijf euro was ze van mij. Een mannenhart kan alleen nog barsten bij “Denk toch heel goed na”, “Weet je waarom ik huil”, “Eenmaal in je leven”, “In de haven van Marseille”, weer die zeemanskrop in mijn droge keel. Dan grijpen de hardsten onder ons naar een zakdoek, moeten mannen snuiten gaan, blaast de wind zijn tranen over onze wangen. Gezangen dat dat zijn! Nee, ik ben niet ironisch, waarom zou ik, mijn moeder leest misschien mijn teksten na. Die avond was het feest in mijn larmoyante flatje, vraag maar na bij mijn getrouwe partner. Pierre Kartner is een dichter voor de kleine mensen, waarom zouden wij dat niet waarderen, klein en bescheiden als we zijn gebleven, ondanks escaperen op de blogs.

Toch nog vertellen dat we alvorens ons intiem smartenfestival in te luiden, ter Botanique-nique stuiterden met een nukkige boemeltrein. Drie schone retro-meiskes die sixties-liekes kweelden, synchrone danskes improviseerden, huppelrokjes hoger dan hun benen smeten: The Pipettes, sexy pupets, pure pop in een mix van Phil Spector-creaties zoals The Ronet-tes en The Chrystels. Inspiratie kwam ook van barbie Deborra 'Blondie' Harry en een scheut onschuldige punk. Een terugkeer naar de eenvoud, de melodie, de harmonie, het repetitief refrein. Hoe ver staan die Britse blits-twens van onze bejaarde Nederlandse tranendames? In zuiver sentiment verschillen ze geen centimeter. De invalshoek is zoete boterkoek.

 

23:10 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Commentaren

En alweer een nieuwe en meer dan geslaagde tone of voice! Meneer Vanco, u bent een veelzijdig man!

Gepost door: Eva | 17-10-06

Het feit dat er steeds geënterd werd elke keer ik luidop lachen moest, maakt je dan nog eens superattent ook: de lezer zo bewust de tijd gunnen om heel even te bekomen zonder de leesflow te hoeven onderbreken...

Gepost door: Eva | 17-10-06

Introducing the smartline britpop In de jaren tachtig ging terence trent d'arby naar de zwaar getroffen gebieden in afrika.
In deze tournee ging hij telkens temidden van kinderen, vrouwen en mannen staan die op de grond lagen en niet meer bij kracht waren om nog op te staan. Dan richtte hij zich naar een meisje en begon hij zijn hit dance little sister te zingen om daarna naar het volgende gebied te gaan.
We moesten onze naam over zijn hele hart schrijven.
Zelfs baby en ladylike blijven.

http://www.youtube.com/watch?v=G5w3OwKxGAo

Wat was unfortunately ook in die tijd?
Dat toen ook nog niet iedereen de smartlines kende en dat is dus nog steeds geen verwijt.

Gepost door: Neverbeendead Religion | 17-10-06

enne marlon vergeet Eddy Wally niet met of zonder "série" maar wel uit zijn "vliegmasien" :-))))
Iris

Gepost door: Iris | 17-10-06

pipettes zongen ze ook iets van conny & de rekels. die conny had trouwels ookm eestal een meer dan behoorlijke (of bekoorlijke) minirok aan. op het cd-hoesje niet, dan?
marlon tegenwoordig meet iedereen zich de zogenaamde phil spector sound aan. ze doen het met machines, phil deed het vanuit zijn hoofd. samen met zijn handlanger jack nitzsche, ook een behoorlijk producer in zijn tijd (oa van mink deville's eerste mijlpaalplaat).

Gepost door: martin | 17-10-06

depressieve klanken Je hebt waarschijnlijk gelijk,lieve Marlon...maar,hoe komt het dan dat ik gruwel als ik maar één klank hoor van Corries stem...
Ik begrijp niet hoe het vlaamse lied op die manier duizenden mensen kan meeslepen,ik word er gewoonweg depressief van...:-)
Als kind en tiener...heb ik dat thuis honderdmaal "moeten" aanhoren..een echte marteling..:-)
De engelstalige groepen die je opsomt,ken ik zelfs niet,nooit van gehoord(behalve Blondie),van vóór mijn tijd..?Dus,ik kan geen vergelijking maken.

Gepost door: bb | 17-10-06

coco Tussen de jan-met-de-petten zat ik stillekes en braaf op mijn stoel. Mijn vader speelde met vrienden kleurenwhist terwijl de laatste noten van 'Sacramento' van Middle of the Road de jukebox verlieten. "Hier", riep mijn vader tegen mij, "een stuk van vijf frank en doe dat liedje van CoCo nog eens spelen!" "CoCo?", vroeg ik, "CoCo Rosie?" "Speelt ge met mijn voeten, ventje? Corrie Coninckx, natuurlijk!"

Gepost door: marc | 17-10-06

Nostalgie voor jullie, camp voor "de kids" Ons kuiken voelt een generatiekloof. Keken jullie "oudjes" dan ook naar Dallas, Love Boat en consoorten?

Gepost door: Eva | 17-10-06

Nostalgie voor jullie, camp voor "de kids" Ons kuiken voelt een generatiekloof. Keken jullie "oudjes" dan ook naar Dallas, Love Boat en consoorten?

Gepost door: Eva | 17-10-06

Oei. Dat is een beetje te veel van hetgoede. Maar het is een gekend fenomeen dat 99,99 % van de jeugd vandaag de dag ADHD heeft. Net zoals volwassen als ze al geen CVS hebben, op z'n minst 20 andere psychosomatische klachten hebben.

Gepost door: Eva | 17-10-06

generatiekloof,neen...het is hoe je het bekijkt... Mijn ouders keken daar inderdaad naar toe en ik moest "weer" verplicht meekijken....:-)

Gepost door: bb | 17-10-06

Settlestar tralactica Vandaag vestigen we op onze aandacht even op het hedendaagse aspe.
Zonder clips
http://www.vtm.be/forum/showthread.php?t=7570
Met clips
http://neverbeendead.phpbb24.com/viewtopic.php?t=19

Gepost door: Neverbeendead Religion | 17-10-06

wederzang aan allen dank voor het mooie meezingen, ieder in zijn eigen toonaard, valse klanken zaten er niet bij, van jong tot minder jong: een gouden scala, niemand zong oud

Gepost door: marlon | 18-10-06

De commentaren zijn gesloten.