12-10-06

alleenste man

manHet  is acht uur, de man staat op zijn balkon, vier hoog. Hij kijkt naar de lucht, verwacht wat regen vandaag, draait zich langzaam om, stapt traag naar binnen. Tien minuten later staat hij er weer, nog steeds in kamerjas, met een kopje koffie, hij drinkt voorzichtig. Hij zoekt iemand beneden, geen enkele auto kijkt naar boven. De man schudt eens nee tegen zichzelf, schuift naar binnen. Om negen uur is hij terug, zit nu neer, strekt de benen, bestudeert zijn vin-gers, één voor één. De lucht baart hem nog zorgen, even voelt hij met de hand aan de wind, die zit westwaarts. Dus er kan nog regen komen. Tot ’s middags herhaalt zich hetzelfde ritueel, repetitief en monotoon, geen seconde verveelt hij zich, hij werkt zacht gedreven aan zijn eenzaamheid.

Geen vrouw of kind die hem gezelschap houdt, geen kat kijkt naar hem om. Hij is niet oud, niet jong, ergens halverwege, werkloos waarschijnlijk, doelloos alleszins, maar niettemin doende met zichzelf. Na de middag verschijnt hij altijd met een blikje, ik herken het plaat-selijke bier, hij nipt er met kleine teugjes van, analyseert elke slok, alsof hij in gesprek is met de drank en inspiratie vindt. Daarna volgt het knikkebollen, door niks opgeschrikt, hij tukt zich door de namiddag. Tegen vieren rekt hij zich, kruipt uit zijn luie stoel en verdwijnt een tijdje. Een onrustige schaduw voor het raam, hij blijft draaien rond zijn as, komt weer naar buiten. Dan hangt hij over de ballustrade, vergaapt zich aan de silhouetten van de stoepgangers, praat wat in zichzelf, murmelend druk afwezig. De lege avond stoort hem niet, hij leeft zich doorheen de vierkante meters op zijn balkon. Soms volgt er nog wat handenarbeid, vuilzakken dienen bijgehaald en aangevuld, hij borstelt de vloer verzwegen rond, veegt met een doek over de reling, twee keer links en twee keer rechts. Eén keer zie ik hem zijn hand opsteken naar beneden, maar hij trekt ze ijlings terug. Vergissing, dat is menselijk.

 

Een zomer ging aan ons voorbij, de herfst zet donkere avonden in. De man verkort zich in zijn leven, hij raakt langzaam verder, minder zichtbaar, het licht vermindert. Tot het over gaat, want op is op.

 

22:28 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

Hmmm. Wat een mooie, broze tekst. Eén om zachtjes te strelen.

Gepost door: Eva | 12-10-06

@lezers begeef u allen vlug naar het 1210-gedicht van Eva, het is verdorie goddelijk, mis dat niet in hemelsnaam

Gepost door: marlon | 12-10-06

Gently, in silence In het jaar plus oneindig, dat je nooit kan bereiken, vraag je je filosofisch af hoeveel tijd er al door het universum gepasseerd is.
Een eenvoudige rekensom.
Oneindig min -oneindig en dat is oneindig maal twee of 2oneindig.
Er is nu nog maar 1oneindig gepasseerd en dus nog wat wachten op de tweede om gepasseerd te zijn.
Maar waarom wachten of waarom de tijd van het jaar enkel als de tijd van het jaar beschouwen.
Rond deze tijd zetten ze the night dance van the young gods op.
De alleenste man zet voor the young gods blind willie mctell van bob dylan op omdat de beste teksten de beste muziek meekrijgen.
He is by himself but not alone zoals in tekst van wherever i may roam van metallica.

In de jaren negentig zat limo wreck van soundgarden al in the night dance.
Zo ook aids & armageddon van david baerwald en darkness van rage against the machine.
Toen waren het er dertien.
Nu zit ook sun going down van the tea party er in.

Gepost door: Neverbeendead Religion | 12-10-06

@nbdr Benny, jongen toch, wat een mooie tekst, ik zei het reeds: jij bent een volbloed-poëet, zo geniaal dat je niet te vatten bent, maar ik blijf proberen, heerlijk.

Gepost door: marlon | 13-10-06

Mr. everlast went up to the hill In de volgende link een paar stukjes uit the night dance van de groep wiens songteksten niet op het internet staan en de andere songs leiden ook nog steeds maar dat natuurlijke evidente bestaan.
http://media.odeo.com/files/0/6/9/930069.mp3

Gepost door: Neverbeendead Religion | 13-10-06

.. Ik kom nog even terug.
Ik zou je bijna gelijk geven.
Maar ‘op’ is niet altijd ‘op’.
Bijlange niet.
Gelukkig niet.

Gepost door: Evy | 13-10-06

op is op ! zo is het leven, een goedkope slogan als evaluatie van ons nutteloze bestaan............
je bent een echte AnimA...
groetjes van mij hé..................

Gepost door: anima-negra | 13-10-06

Niets is over.. Een westerse 'boeddhistische monnik' , een man in rust -de ratrace hoeft even niet-, een even wachten,wat heeft het te betekenen???Indrukken zijn maar indrukken,je hebt nooit de volledige informatie.Laat staan erover te oordelen.Mensen kennen zichzelf niet eens , steeds worden kleine stukjes maar aangevuld, zeer langzaam met wat ervaring.Hoe meer je ervaart, hoe minder je eig. weet, kan (wil) oordelen over een ander.
Je kan samen met velen alleen zijn , ook dat is niet evident.
Is dit nu eerlijk en dan ook sexy?
Zijn menopauzerende vrouwen moeilijker sexy of zijn ze niet eerlijk genoeg (of teveel bezig zoals de kraaien met andermans zaken, wat ook vermoeiend is, de hele wereldbol op je schouders, daar helpt zelfs zo'n ruiten sjaal niet....)
Observeren is leuk, verruimend soms, verbonden gevoel misschien, film-taal, beeld-taal.
Introspectie ,.........amaaaaaaaiiiiiiiiiiiiiii... schol......

Een prettig en zonnig weekend voor allen!

Gepost door: LInda | 13-10-06

waarom Nutteloos...zou ik niet zeggen,anima...
Waarom moet alles nuttig zijn?
Ik ben al blij dat ik de kans kreeg om te leven!
Wat een ervaringen heb ik al mogen meemaken!En hoe ouder ik word,hoe rijker ik me voel...!
Inderdaad,die man,die Marlon beschrijft,hoeft niet persé ongelukkig te zijn.Ik koester zelf die momenten voor mij alleen ook erg:gewoon genieten van mezelf,van het alleen zijn met de wereld,de indrukken in mij intens ervaren....
bb.

Gepost door: bb | 13-10-06

wat betreft gedicht van Eva Inderdaad,Eva,
ik aanbid je...

Gepost door: bb | 13-10-06

op en af @Evy: jij ben een quasi-mystica, helaas voor mij ;-)

@Animaat: de slogan is nog vatbaar voor nuance ;-)

@Linda: dank voor tractaat nr zoveel van je hand ;-)

@Bébé: je durft Animaat de les spellen, wat 'n lef ;-)

Gepost door: marlon | 14-10-06

De commentaren zijn gesloten.