05-10-06

de kuddedans

kuddeCaptain Beefhaert (real name: Don Van Vliet) is a true genius and definitely one of the most original and innovative musicians of the twentieth century. With his blend of blues, rock ‘n’ roll, free-jazz, avantgarde and poetry, he invented his own genre of music, which even seems to go beyond music itself. Captain Beefheart’s music at its best is a form of art, that is maybe best compared to an abstract painting.


Morrissey is often noted as one of the key pop lyricists of his generation, with many subsequent bands hailing his influence. Detractors usually describe his work as depressing, while fans point to the sardonic humour and acidic wit which underpins his songs' frequent references to alienation and failed love. He does not shy from controversy in his songs. A celebration of the outsider is a constant theme in his work.

Beneden op de stoep is het gejoel momenteel oorverdovend, maar het stoort me niet. Het regent, nee het giet, maar ik zit hoog en droog. Ik schrijf deze regels op de maat van een melancholische Morrissey. Hij wordt afgelost door de chaotische Captain Beefheart. Een hondertal studenten houdt buiten een doop, jongens en meisjes lopen in hun ondergoed, net niet bloot, zij rennen als gekken, struikelen, vallen, pletsen in de plassen. Alles ge-schiedt op commando, een vijftal ‘leiders’ regisseert het gebeuren. Soms hanteren zij een militante stemverheffing, worden de bevelen (jawel) barser, maar iedereen gehoorzaamt braaf en mak. Deze jonge mensen, intellectuelen in spe, ‘genieten’ onmiskenbaar van deze expliciete vorm van vernedering. Een ontkiemend sadisme, een lijdzaam masochisme, het gaat verbijsterend hand in hand.

God, wat ben ik weer cru… maar dat God zijn eigen bekijkt en vooral zijn schepping. Ge-lukkig zingt Morrissey zich droeverig door de troost van moedig pessimisme. En die andere grote rocklegende, Captain Beefhart, krast zich door een waanzinnig epos. Hij is reeds ja-ren uitgezongen, zeer bewust, trok zich terug in de woestijn en schildert analoge catussen, ook ander steekgebroed. De man is onbereikbaar voor de buitenwereld, hij heeft zijn ding gedaan, is vertrokken zonder afscheid. Wij waarderen hem als cultfiguur, een authentieke anti-held, wars van vedettisme. Zijn boodschap is zijn nagelaten werk.

 

Morrissey is bijna even onbereikbaar,  één enkel interview om de zoveel jaar, een paar zeldzame concerten, recentelijk zelfs in België. Oscar Wilde kwam er spoken, zijn portret hing levensgroot achter de zielsverwante zanger in de Ancienne Belgique. Een statement van jewelste. Gevoel voor eigenwaarde, voor fragiele schoonheid, voor trotse onafhanke-lijkheid. Zulke uitzonderlijke mensen scanderen geen boodschap, zij zingen geen slogans, zij manifesteren nergens, tenzij zichzelf: in hun meesterwerken. Ooit vergeleek men de jonge dEUS met Captain Beefheart, daar kon ik inkomen. Nu niet meer, de magie is weg. Geen mythe meer, Barman is een simpele rocker, niet goed, niet slecht, een middelmatige media-zanger. Zoals Clouseau, Will Tura, Helmutt Lotti en hun volwaardige soortgenoten. Excu-seer, exclusief Arno, Roland, Zita Swoon en Daan, rare witte raven die deze publicitaire verdraagzaamheid solo overstijgen.

 

Waarom zijn mensen meestal gewillige schapen, gedragen zij zich als een tamme kudde? Ik heb er geen talent voor, geen greintje aanleg in mijn genen. Ik placeer dit item opdat men mij veel zou willen vergeven, ik wil met iedereen solidair zijn, maar doe dat liever zonder re-clame voor mezelf. Eigengereid.

 

20:24 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

Inderdaad Marlon, wie zijn stad of zijn regio wil zuiveren van politiek incorrect 'gespuis' verlaat vrijwillig de mythe-status. Ofwel ben je een universeel, in de zin van wereldwijd, aanvaard zangfenomeen, ofwel daal je af naar het lokale niveau van 't Stad en zijn wijde omgeving.

Gepost door: raf | 05-10-06

dag raf bedankt voor dit ultra-snelle begrip, je vat het perfect samen, eigenlijk moest mijn item onder jouw alerte reactie staan...

Gepost door: marlon | 05-10-06

ja en neen Hey Marlon,ik begrijp wat je bedoelt.Toch heb ik het moeilijk om mensen te catalogiseren in niveau's van meerwaarde en minderwaarde.Waar ligt de grens?
En,wat je ziet ,hoort of leest,is dit wel de werkelijkheid?Spelen die mensen geen rol zoals wij ook allemaal noodzakelijk moeten doen om normaal te functioneren in onze maatschappij...
Iedereen heeft een voorkeur gebaseerd op zijn kennis en ervaring,maar om dan te besluiten dat er een niveauverschil is,vind ik delicaat...

Gepost door: bb. | 06-10-06

god Nee,God zal zijn schepping niet bekijken,noch zichzelf...
God oordeelt niet,de mens heeft het zelf in de hand.Aanvaard dat een ander ,anders is en ook anders mag denken...
Zelfs al strookt het helemaal niet met je gedachtengang...
Tegengestelde mensen vullen elkaar aan,zetten aan tot denken (anders had je dit niet neegepend)...

Gepost door: bb. | 06-10-06

dag bébé ik had het niet over niveau's van meer- of minderwaarde, eerder over mensen die hun eigen-waarde bij zichzelf zoeken, zich niet wegprojecteren op zelfverklaarde vedetten... in artistiek verband vind ik Morrissey en Captain Beefheart iconen van zelfstandigheid, ze hebben een absolute norm gecreëerd, ze vormen hun eigen referentiekader... zoals God voor zij die erin geloven (gelooft hij in mij?)

Gepost door: marlon | 06-10-06

AnimA .... Ik ben ook onbereikbaar voor de buitenwereld. Behalve voor jou dan hé Marlon......:-)
Hoe ouder we worden hoe minder "agressief" (is dat een goed woord ?) we ons gaan opstellen tegenover God.......denk ik toch.....ik fantaseer natuurlijk wel veel, maar "dood" ken ik wel...dat en de angst voor "de God" die misschien ons toch zal oordelen.....men moet aan het bed van een stervende gestaan hebben om het godsbesef in al zijn diepte te kunnen verstaan.......

Gepost door: anima-negra | 06-10-06

aan anima Daar heb je 100% gelijk!
De heel diepe gevoelens waarmee je geconfronteerd wordt zowel bij de geboorte als bij de dood...doen je inderdaad nadenken...
Zeker,als je heel het proces van het begin tot het einde van zeer dichtbij meemaakt;en ik heb het hier niet over droefheid en blijdschap...

Gepost door: bb. | 06-10-06

Keuzes Heel het leven door maak je keuzes -behalve de enkele keren dat er(bijna) geen tijd is om wat dan ook te kiezen,voldongen feit, het overkomt je .Ook dan -besef je achteraf, heb je toch nog keuzes gemaakt-al was het dan uit zelfbehoud (ik denk aan verkeersagressie, snelle reacties, die een botsing kunnen voorkomen- er is me uitgelegd dat niet iedereen altijd snel kan reageren,sommige mensen bevriezen ter plekke uit angst-ook die snelle reactie is een keuze geweest, al is het dan instinctief bijna).
De mens(en zijn keuzes) is verantwoordelijk voor de resultaten van wat er nu op de aardbol gebeurt.
Toch vooral niet vergeten te ontspannen ;) !!
Wat er gaat gebeuren , weet je niet altijd (al goed) en als het gebeurt ja dan zie je wel...
Het leed van de wereld torsen zoals Atlas, daarvan ga je lichamelijk gewoon door de knieën.
Lichtvoetigheid, kunnen dansen en lachen ,...veel beter.

Gepost door: Linda | 06-10-06

a false alarm hi Marlon, jouw 'Morrissey-addiction' is spreekwoordelijk, het tekent een mens, nietwaar?
'Last night I dreamt that somebody loved me/No hope, no harm, just an other false alarm
Marco'BigMouth'Zuidpolo

Gepost door: marc | 06-10-06

ter reikwijdte @Animaat: inderdaad, jij mag dat zeggen, niemand kan tot je doordringen, je masker is te vriendelijk :-)

@Bébé: bovenstaande jongen heeft altijd gelijk, vanuit zijn Toren ziet hij onze goddeloze toeren ;-)

@Linda: dank voor je bijdrage tot de draaglijke lichtheid van dit bestaan, wij zijn solidair met je keuze

@Marco: je snapt het, ik ben een autistische fan, als Big Mouth melancholiseert, geef ik gaz plancher sur place

Gepost door: marlon | 06-10-06

De commentaren zijn gesloten.