26-09-06

vlucht voorwaarts

vluchtHet was een grijze maandag gisteren, druilerig zoals mijn gemoed, dus de dingen klopten. Ook op mijn blog heerste een deprimerende beroering. Werd dat telepathisch voortgestuwd? De zin van dit alles is door niemand te achterhalen, ook niet door de anoniemen die weer langskwamen om te schaden. Wat is hun beweegreden, weet een slecht mens steeds zijn motieven? Nee, zeg ik hier zuinig tegen mezelf. We vechten allen met onze verhitte driften en impulsen, de ratio is niet constant aan iedereen besteed. Dus vergeving aan ons allen, laten we dat bij deze niet vergeten. Ik werp de eerste steen, ik raak mezelf. Ik speel open kaart, mijn kop staat bloot hiernaast geplaatst. Ik verwond geen onbekenden, zeker geen beminden. Wie is echter zonder woordenzonde?

 

Maar waarom voelt een blogger zich bedrogen, dikwijls bestookt en soms bedreigd? Waarom klitten meerdere bloggers samen in de gemeenschappelijke schaapstal en spinnen ze liever garen van mekaars goeiekope wol? Waarom trekken mensen zich in clubjes terug, begroe-ten ze de bezoekers als makke doetjes, noemen ze mekaar malse mietjes, nemen ze andere namen aan, dragen ze dwaze petten (zoals die achterhaalde studenten heden in Leuven)? Waarom begint een rijtje hopeloze zinnen altijd met waarom? Omdaarom! Wil dat zeggen omwille van de onzin? Nee, want… ik heb gekozen, zoals ik er ook aan begon: altijd voort en verder, solo dwars erdoor. Erop en erover met de woorddaad. Van scherpe naald tot prikkeldraad, van niks geen schrik nog.

 

Ik nader het breekpunt van de grote omkering, van de stille vlucht in het verre voorwaarts: schrijf wel en zie niet meer om.  De wereld is oneindig groter dan dit zelfverkozen web. Grenzen zijn er om verlegd te worden, zeker in dit verdergaande internet. Er is plaats voor iedereen, ik neem alleen mijn eigen zelve mee.

18:27 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

:-) Waarom sommige bloggers samenklitten, anderen stoken, nog anderen stalken.....'t is zoals in het reële leven, marlon. Alleen nodigt het virtuele méér uit tot, voor diegenen die zelf hun eigen gezicht niet kunnen aanzien, hun eigen wezen niet kunnen dragen. Voor mij zijn het zwakken die hun sterkte nooit zullen vinden. Ik maak er geen probleem van : wat ik niet lezen, horen of zien wil, negeer ik straal. Zo simpel ligt het voor mij.
Ik neem niet alleen mijn eigen mee, ik ben en blijf mijn eigen en die mij vergezellen wil, kan dat; mijn eigen grenzen (ver)leg ik toch zelf.
grenzenloze fijne avond nog
Iris

Gepost door: Iris | 26-09-06

Ja,Iris,ik geef je hierin groot gelijk!
Alleen is het zeker niet makkelijk om te zwijgen als men je doelgericht wil kwetsen...
Waarom zo weinig reacties hierop?Ik heb ondervonden dat ook in het echte leven,weinig mensen hun nek durven uitsteken en zij die dat doen,krijgen natuurlijk te maken met kritiek!
Het is inderdaad een fenomeen dat altijd zal blijven bestaan...helaas...

Gepost door: bb | 27-09-06

waarom? Maar stel jij je dan geen vragen, marlon? Ik vind 'waarom' een van de belangrijkste woorden die ik ken. Maar misschien lees ik je tekst verkeerd.

Gepost door: martin | 27-09-06

Gelukkig heb ik nog geen last gehad van zulke "bloggers", maar gewoon negeren zal best zijn, zelfs er niet over praten of schrijven, want dan zet je hun nog eens in de kijker. Onverschilligheid kwetst het meest!!!
Kop op, Marlonneke, en schrijf en filosofeer verder, zoals jij wilt.

Gepost door: Ilona | 28-09-06

De commentaren zijn gesloten.