09-09-06

uit het duister

Leuven ligt aan mijn voeten, makkelijk gezegd vanop acht hoog, het is louter beeldspraak, meer niet. Zit ik hier onnodig alleen in deze sobere kamers, brandt de lamp ergens anders, wat verklaart mijn huidige afwezigheid? Het impulsieve leven, vrees ik, de kron-kelingen van het bestaan, het wispelturige lot, de wilde wanhoop verbonden aan ongecontroleerde situaties… niets menselijks werd ons ontvreemd. Dingen gebeuren en dingen vergaan, soms blijven breekbare daden echter hardnekkig in zichzelf verankerd. Helaas.

 

Niemand leeft zijn leven in een luchtbel, uit het ijle overkomt ons niets, die meteoriet is hypothetisch slechts voor morgen. Wij sturen elke wending mee en manipuleren iedere richting die wij uitgaan. Ik ben medeschuldig, dat verklaart gedeeltelijk mijn graad van onschuld, want ik ben nietig, menselijk en vergankelijk. Wie kan het leed van de ganse wereld torsen, wie is de held die ten onder gaat voor zijn medefalende even-naaste? Wie het probeert, vertelt het meestal niet meer voort. De nobelen van aard zijn schaars gezaaid, zij vergaren voor ons het eeuwig leven. De rest is sterfelijk en kwets-baar, ook ik ben een dappere lafaard. Ik verdien misschien een blamage, maar ik richt geen solo-ravages aan. Daarvoor is mijn ego verregaand te onbekwaam, zeker te zwak.

 

Leuven ligt aan mijn voeten, de hemel blinkt van dichterbij, maar de steile afgrond gaapt verraderlijk. Ik vier geen feest, ik zing en dans niet, maar speel bewust opzwepende mu-ziek om mezelf vooruit te meppen. En ik marcheer, ik functioneer, ik genereer wat leven uit mijn getormenteerde ziel. Plezier, nee zo zou ik het niet benoemen, eerder blindelings marchanderen met instincten, ik wil verder kijken dan de bedroefdheid groot is. De dag breekt altijd vanuit het donker aan, door de nacht moeten wij ons moedig verder woelen.

 

Niemand leeft in het luchtledige, niemand is onschuldig, maar iedereen deelt uiteindelijk
in de grote liefde die wij onder ons allemaal verdelen. Alles straalt op alles af, geen voor-val zonder grondige reden. Wie mee kan ademen, mag tevreden zijn. Wij ontvangen on-ze pijn na rake klappen, maar door de schade worden wij rijker. Dat leert het leven, elke wonde groeit weer dicht en wij bewonderen later met eerbied onze littekens. Ieder door het leed gelouterd mensenkind wordt een held van schone eenvoud. En gaat in vrede.

 

 

23:31 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |

Commentaren

zo lang Zo een lange tekst om te zeggen dames ik verwacht jullie
En zo te zien zijn er een aantal op komst als je al die reakties leest
Je moet in de politiek gaan man :-)

Gepost door: :-) | 10-09-06

jaloers? Ja,niet iedere man is een Neanderthaler van weinig diplomatie...
Beetje jaloers..?

En nog iets:het stilzwijgen hier,betekent het grootste begrip...weinig woorden zijn hier nog aan toe te voegen....

Gepost door: rebecca | 10-09-06

Ocharme Bij het lezen van zoveel Bulshitt, kan ik mijn tranen niet bedwingen.
No wonder dat je de bons kreeg. We missen je, kom snel terug in ons midden, kwestie van nog eens te kunnen lachen in deze sombere dagen.

Gepost door: Roberto Burritos | 11-09-06

Lieve rebecca Natuurlijk ga jij hem ook opzoeken
Je zal wel in de top 5 staan
Of moet ik er eerst een stom tekstje over schrijven

Gepost door: :-) | 11-09-06

fun,fun,fun... Denk wat je wil en doe wat je niet laten kunt...
Eigenlijk best zielig wat je hier neerschrijft,onbekende..(?)
:-) :-) :-)

Je kent de situatie totaal niet, door te stoken en te gissen toon je je frustraties meer dan ooit..!
Vind ik best grappig!
ps.Eigenlijk zou ik hier beter niet op reageren,ik weet het,sorry Marlon...
Maar als ik persoonlijk aangevallen word dan kan ik het niet laten om mijn "vrouwtje" te staan!
En hiermee is deze "zaak" afgehandeld voor mij...
Toch nog een zonnige dag toegewenst,onbekende.

Gepost door: rebecca | 11-09-06

top 5 ps2.Het ligt niet in mijn aard om de mannen zelf op te zoeken...én,ik neem alleen genoegdoening met nr 1 !

Is het moeilijk voor jou om een top5 voor jezelf op te stellen..?vraag Marlon om een paar tips..:-) , wie weet gaat er een nieuwe wereld voor je open...

Gepost door: rebecca | 11-09-06

:-) Ik citeer wat jij schrijft marlon : "Wij ontvangen on-ze pijn na rake klappen, maar door de schade worden wij rijker. Dat leert het leven"

Inderdaad, pijn is een natuurlijk gevolg van rake klappen en die moeten we dragen, daar moeten we door, daar kunnen we niet aan ontsnappen en het zou zo moeten dat we er rijker van worden; ik noem het eruit leren om ons voor diezelfde soort van klappen verder te behoeden. Leren uit pijn en verdriet, maar evengoed uit vreugde en geluk natuurlijk. Het éne sluit het andere niet uit.

Waar ik niet akkoord meega is waar je zegt :" wij bewonderen later met eerbied onze littekens".Dat littekens opdrogen, akkoord. Maar ze blijven ons onderhuids ontsieren en iets wat ontsiert kan ik niet bewonderen, laat staan met eerbeid.

De kracht ligt erin dat we bewondering voor onszelf kunnen opbrengen indien we in staat zijn onze eigen littekens de laten opdrogen en ze nooit of te nimmer meer laten open rijven en er ook geen meer bij te produceren, niet bij onszelf en ook niet bij een ander.

Niet alleen Leuven, Brussel, Brugge, Gent of de hele wereld ligt aan onze voeten, ons innerlijke zelf ligt aan onze eigenste voeten opdat we onze wonden zelf zouden kunnen likken en opdat we zouden kunnen omhoog kijken naar de littekens die we hebben achter gelaten.

voor vandaag een zonnige, warme groet
Iris



Gepost door: Iris | 11-09-06

Onveranderlijk hey marlon, niettegenstaande dat ben ik enigszins de mening toegedaan dat, ondanks de blijvende herinnering van het litteken, een mens hetzelfde blijft. Als het terug goed gaat zegt men, "dat zal me niet meer overkomen, ik ben geleerd" maar als de tafels keren en het noodlot slaat terug toe, dan ben je terug dezelfde, kwetsbare mens als voorheen.

hey rebecca, laat je niet opjutten. spaar je emoties voor mensen die je graag hebt. (toch had ik je graag dat commentaartje zien intikken, een zweem van blos op je wangen en een licht voorhoogde hartslag...
marc

Gepost door: marc | 11-09-06

nog even afreageren...:-) Iris,ik respecteer jouw gedacht,maar ik kan me er niet helemaal in vinden...
Littekens hoeven niet altijd negatief geladen te zijn;het kan een openbaring zijn naar iets nieuws.Je kan zo geconditioneerd zijn,zo vastgeroest zitten dat je wonden moet maken om je koers te wijzigen.Inderdaad Marc,je blijft ondanks die littekens diep van binnen dezelfde..je behoeden tegen nieuwe littekens zowel bij jou als bij de andere is bijna niet mogelijk.Je kan voorzichtig zijn,maar hoe kan je vrij leven als je steeds op je hoede moet zijn voor wat die wel gaat denken en hoe gaat ze reageren.Ik probeer steeds de gulden middenweg toe te passen en dan nog kwets ik ongewild mensen...ik kan me toch niet volledig wegcijferen ten dienste van anderen,ik heb ook recht op mijn leven!En dat vind ik voor iedereen!
Marc,jij kent me ondertussen al een beetje...
Niet bang zijn,ik laat me niet opjutten,ik vind het gewoon onvoorstelbaar grappig hoe sommige mensen zo bekrompen kunnen denken...en ik die dacht dat ik "buiten de wereld" leefde...;-)

Gepost door: rebecca | 11-09-06

meer mens worden... Je kan later je littekens bewonderen,deze kunnen schoonheid bevatten,als...je er uit geleerd hebt.Je wordt er rijper door en beter!
warme groetjes aan allen!

Gepost door: rebecca | 11-09-06

Bekrompen Rebecca weet jij wel hoe kwetsend sommige woorden kunnen zijn voor andere mensen . Het is misschien allemaal goed bedoeld maar denk af en toe eens twee keer na. Situaties zijn misschien niet altijd zoals ze worden weergegeven.

Gepost door: Roza | 11-09-06

dames !!!!!!!! Stel een top 10 samen, ieder om beurt
Zeg reb ik zit er presies niet ver naast
En ik ken de situatie veel beter dan je denkt

Gepost door: :-) | 11-09-06

Citaat uit Holland! Eentje van de (nog) totaal onbekende Arie Onderdelinden: "Indien men mensen moest ophangen aan hun eigen uitspraken, dan komt men altijd touw te kort." ;-)

Gepost door: eric | 11-09-06

aan roza Dit geldt dan voor jou hetzelfde!

Gepost door: rebecca | 11-09-06

aan :-) Als je denkt dat je er niet ver naast zit,zijn het nog je zaken niet!

Gepost door: rebecca | 11-09-06

tenen Op je teentjes getrapt rebecca?????
Schot in de roos?????
Je hebt wel een punt het zijn mijn zaken niet
Of je moet er mee op een blog komen en daar mag iedereen reakties geven of is dat niet de bedoeling???
Vraag het maar aan je flamboyeur :-)

Gepost door: :-) | 11-09-06

:-) Joehoe marlon......zit ik hier nog wel bij jou. Het lijkt alsof een ander brein jouw bloglandje in(over)neemt; jou niet laten doen hé boy ? Waar is jouw stoere "ik" gebleven ?

@eric, da's verdomd een hele goeie.

doei,
Iris

Gepost door: Iris | 11-09-06

even erover... Je hebt groot gelijk,Iris,ik heb me wat laten gaan...
En neen,onbekende,ik ben niet op mijn teentjes getrapt,ik hou alleen van pittige discussies...zeker als ik vind,dat ik gelijk heb..:-)

Voor een blog heb ik echter geen tijd;ook heb ik geen zin om heel mijn privé-wereld ten toon te stellen aan de wereld..

Spons erover...
XXX

Gepost door: rebecca | 11-09-06

grof zeg... de kruitdamp is gaan liggen, nu nog de wonden likken en er weer keihard tegenaan !!

Gepost door: anima-negra | 11-09-06

ik zorg voor het water geniet van je leven
doe wat je denkt dat goed voor je is
en hou die zaken binnenskamers
xxx

Gepost door: :-) | 11-09-06

tja Iris... Ook ik werd overspoeld, deze keer schroomde ik het laatste woord. Toch één bedenking, speciaal voor jou: littekens kunnen ons toch wél mooier maken, niemand geraakt helemaal ongeschonden of zonder schade uit dit leven, daar moeten we niet verlegen over zijn.
Het woord ‘bewonderen’ gebruikte ik in overdrachtelijke zin: oneigenlijk. Je eigen Eric onderrichtte ons meesterlijk over Johnny Halliday, hoeveel wonden draagt die schone man (en bracht hij toe)? Geen smet echter op zijn naam, hij staat er nog steeds als fiere nazaat van Jacques Brel, nog zo’n monsterlijke grootheid. Mijn bewondering voor hun open blessures.

Aan allen dank voor dit debat, niet altijd even sierlijk en sereen, gewoon zoals het spartelende leven dus, dat mag. We maken kunst van kreukjes.

mv

Gepost door: marlon | 11-09-06

@marlon Toch nog eventjes een repliekje wat die gelittekenden (J.Haliday, J.Brel) betreft : 't is niet omdat ik hun "kunst" bewonder dat ik daarom ook hun gelittekend "ego" bewonder en helemaal niet de littekens die ze anderen toebrachten. Ik splits mensen op in hun "eigenlijke zijn" en in hun "talenten". Mensen delen in partjes dus. Ik kan niets of niemand zien en beleven in hun/zijn totaliteit, dat is mijn analystische partje ;-)))
Blogland is ook zo'n partje, niets of niemand is wat het/hij/zij lijkt, het zijn allemaal virtuele partjes.
partjes van mijn groeten,
Iris

Gepost door: Iris | 12-09-06

De commentaren zijn gesloten.