02-09-06

augustusoogst

Een man verliest zijn lief
in augustus v/h jaar zoveeel

alsof deze periode gemaakt is

voor de dood of zielsverwording

terwijl andere weken/maanden
geschikter leken of een leven
later bijvoorbeeld waarom niet

 

waarom in deze tijd van late hitte

dat de dingen stukslaan springen

zich in de afgrond storten gaan

van een bestaan dat op weg (naar

volmaakt) slechts halverwege was
geraakt, onafgemaakt, de kansen

lagen klaar om op te rapen, wat

had het nog gebaat, het is te laat en
het is ook wat het is (wat het was) of

 

- wij regisseren ongewillig dit gedicht -

overwint tenslotte iemand ieveranst
dit droevigste gemis en sterft de herfst
voortijdig af: vroeg-oud én fout seizoen

 

- wij redigeren somber woordelijk gericht -

 

het wordt plots later op de avond (dacht ik)
volgt de nacht, verdonkert zich een toekomst

 

 

00:36 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

zomaar Einde van de zomer, of wat daarvoor moet doorgaan... de bladeren beginnen te vallen. Na de warme Provence, het kille vervolg van de Belgische zomer: grijs kil en somber, sprankeltjes zon die de moeite niet meer lonen...Tijd voor melancholie, foto's als herinnering en een beetje depri. Zelfs mijn huisarts heeft er last van...Het gaat wel over, al duurt het enkele maanden....die somberheid.

Gepost door: eric | 02-09-06

:-) Dan ben ik wel blij dat ik bij elk "einde" alweer een "nieuw begin" voel.
Mijn bio-ritmen hou is zoveel mogelijk seizoensgebonden; ik aanvaard het einde van een seizoen, samen met het begin van een ander.
Ik voel de herfst naderen, 's morgens vroeg, 's avonds laat, en er tussenin zoek ik invulling voor komende tijden. Eigenlijk ben ik een gelukkig mens, vind ik van mezelf. Omdat ik zo dicht mogelijk bij de natuur en haar cirkel van steeds opnieuw leef, misschien ?
Sferen opzoeken die je aangenaam zinnen, dat is ook een hulpmiddeltje; ik steek alvast de vroeg-avondkaarsjes aan......
In de grilligheid van de vlammetjes, wens ik jou en L. en V. een fijn weekend, marlon,
Iris

Gepost door: Iris | 02-09-06

geen reactie neen, geen reactie maar toch wel dus.

Gepost door: Evy | 03-09-06

Verlies slijt zeker...maar je bent nooit meer dezelfde. Ik heb een "speciale" vriend verloren, jaren geleden, en een hoekje van mijn hart blijft gereserveerd voor hem...Soms kan er nog een traan over mijn wangen glijden, maar het verdriet is verzacht tot een stom gezeur.
Groetjes.

Gepost door: Ilona | 03-09-06

geen tittel Een man verliest zijn lief zo maar niet in augustus
Mischien moet de man ééns een spiegel nemen?
Mischien moet de man er ook ééns aan denken dat in een relatie ermeer is dan ...........IK

Gepost door: kein | 03-09-06

En zo vult ieder zijn eigen ervaring in. Je woorden roepen iets Mysterieus op bij mij. Een gevoel dat voorbij het waarneembare gaat. Je zou het universeel kunnen noemen. Groet.

Gepost door: enscho | 03-09-06

de naoogst @eric: je bent een stille poëet, niemand die het weet, behalve die éne...

@irs: je bent goed vertrokken, werk dit verder uit tot een seizoens-essay

@evy: bedankt dat je weer discreet passeerde, dus toch (jeweetwel hé)

@ilona: moeten we ons verlies styleren of het leven prefereren, zeg het

@kein: filosoferen voor de spiegel kan misschien tot meer narcisme leiden

@enscho: hallo schone mysticus (of ben je een mystica?), ik vat je bijna

mv

Gepost door: marlon | 03-09-06

De commentaren zijn gesloten.