07-08-06

memorabele Hugo

Deze morgen stond de wereld plots doofstil toen ik op het ochtend-nieuws vernam dat Hugo overleden was. Hugo dood, hoe was dat mogelijk? Een snelle kanker had hem geveld. Wat geen enkele blitse schoonheid ooit had vermogen, deed een laffe ziekte met een mooie man. Neergelegd voor eeuwig.

Ik staarde verlaten in mijn koude koffie, dacht aan de jaren zeven-tig, de zwierige Wetstraat in de hoofdstad. Wat hebben we niet afgelachen, binnenpretjes elke dag, een knipoog en een verboden mop. Wanneer Hugo arriveerde, stond de zon parmantig stil, par-keerde zich hoogzomertijd ter plekke, plankeerden dames naast de sexy lady’s, ritsten ladders warme panty's open.
Ik hield steeds mijn adem in, ik moest alert zijn. Voor je het besefte werd schone Hugo bedolven onder bloemen, met parfum bespren-keld, kreeg hij kanten slipjes vol van lust en liefde naar zijn hoofd geslingerd. Hugo ontweek dit alles zedig monkelend. Ik stond erbij, mijn commentaar was overbodig.

 

Schone uren hebben wij samen doorgebracht, we spraken weinig, onze Hugo vrat zich door zijn dossiers, ik hield de mieren van hem af, bij manier van spreken, daar is haast alles mee gezegd. Of mag ik nu toch vertellen hoe zijn schoenen blonken, hoe hij niet wou pronken met zijn merkenpakken, maar toch, er was dat ongekende en onzegbare, we noemen het maar een vaag charisma.

Die éne miss, na alle andere, die ik de toegang moest ontzeggen, een hart van steen, dat had ik. Wie waren onze getuigen? Ik waakte over toegangen, inclusief de nooduitgang. En Hugo glipte buiten, weg was hij. Donker scheurde hij door de nacht, zijn Porsche bedwin-gend als een cowboy op een volbloed-paard. Hugo schilde zijn eigen boontjes, hij schilder-de ze betoverend en schoon.

Vorig jaar oktober zag ik hem een laatste maal, die hoofse groet, die korte tik aan de dan-dy-hoed. Hij liep een beetje wankel, geen probleem, de champagne was van geen beste kwaliteit geweest. De leeftijd, nee verdorie jong, zwijg me van mijn ouderdom, ik word met de dag nog jonger. Tot op heden dus. Hugo is geweest. Bijna één jaar in mijn leven verken-de ik zijn geest. Ik zie hem weelderig en vredig.

22:13 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

hoy marlon Ik schrik niet dikwijls bij het heengaan van politici, vanwege hun hectisch druk leven die voortdurend 't hart beklijft maar bij Hugo deed het me wel iets. Niet alleen DE charmantste, knapste onder de politici ooit, maar een degelijk man uit één stuk, onverdroten verder ijverend waarvoor hij stond, opkwam en vocht. Een voorbeeld voor d'anderen. Alhoewel ik nooit bij zijn partij een bolletje rood maakte, raakte die man mij door zijn mooie vastberadenheid en zijn volmaakte flair om met mensen om te gaan en vooral zichzelf niet te verloochenen.
Ik keek diezelfde avond nog naar zijn hommage op Canvas om deze schone mens dieper in mijn geheugen te laten verder bestaan.
Iris-groetjes

Gepost door: Iris | 08-08-06

stil Heel mooi verwoord...
Ik ben het met je eens,Iris.
Ik stond er ook even bij stil.Zelf was ik ook geen fan van zijn partij,maar heb veel van dichtbij meegemaakt via mijn schoonma,zeer actief lid geweest(doet nu haar laatste jaar uit als gemeenteraadslid) van de VU.

groetjes,Bé

Gepost door: rebecca | 08-08-06

En nu... En nu nog zijn memoires in een dik boek en een toneelstuk over hem (liefst monoloog). Wilfried zal nijdig zijn ;-)

Gepost door: eric | 08-08-06

RIP Zal ik het maar postuum uit zijn naam verklaren: hij hield van de milde zoetbloemigen en de wilde warmbloedigen, ook in omgekeerde volgorde, tesamen apart en vice-versa in variaties, daarmee is zowat alles gezegd.

ja hoor,
Marlon.

Gepost door: marlon | 08-08-06

epiloog Ja Eric, een monoloog met achtergrondkoor: hartverscheurende backing vocals van een schare dames. Ik doe de audiënties, jij de tekst en regie?

Marlon.

Gepost door: marlon | 08-08-06

mannen! Mannen!Je toont dan openlijk je waardering voor iemand en ze trekken de boel in 't belachelijke...
Puur macho en haantjesgedrag! :-)
Maar het is jullie vergeven..!

dikke knuffel ook voor jullie!
:-))

Gepost door: rebecca | 08-08-06

:-) Bé, mannen dat is het toppunt van vrouwelijk "aanvaarden".
Mogen wij ons ook eens samen schragen, niet ;-)
Iris

Gepost door: Iris | 09-08-06

@ The girls Het was niet mijn bedoeling om de Heer Schiltz belachelijk te maken. Ik ken de man eigenlijk te weinig om er een gefundeerde mening over te hebben (eerlijk). Maar het valt mij op dat politici zoals Tindemans, Maertens e.a tijdens hun regering verre van populair waren zowel in politieke kringen als bij het gewone volk en voor behoorlijk wat heisa gezorgd hebben. En dan enkele decennia later krijgen zij plots de status van " een heel groot politicus". Wat zijn ze nu echt (geweest)? Wat Hugo betreft: voor mij is hij nog altijd een soort gentleman met een fiere leeuwenkop, overtuigd en waardig in zijn optreden voor zover ik hem van op afstand gekend heb!

Gepost door: eric | 09-08-06

Hallo, Heb juist je blog ontdekt via Iris. Ben ik blij nog eens zo'n goeie blog te vinden, geen gejammer en blahblahblah....! Ik kom zeker nog eens lezen. Groetjes.

Gepost door: Ilona | 09-08-06

@Ilona Ik zat jou ook al een tijdje blij te 'volgen' bij Iris, weet dat mijn deur altijd voor je open staat. Ik kom ook wel eens bij jou binnengestormd. Ben je thuis momenteel?

welkom,
Marlon.

Gepost door: marlon | 09-08-06

:-) Kijk, dat vind ik DE max dat wij ons vinden door en bij elkaar.
Mijn gevoel van verbondheid wordt vandaag gespijsd.
lieve Iris-groeten aan ons allen ;-)

Gepost door: Iris | 09-08-06

De commentaren zijn gesloten.