26-07-06

voor Marthe en Remi

Zondag had ik samen met Loretta een langgerekt canapé-gesprek met onze vrienden Marthe en Remi. Zulke conversaties zijn niet vanzelfsprekend, want het oog wil ook wat, dus hoe ontwijkt een normale man die contouren van la queen Marthe? The lady is lang-benig en steekt het blonde haar uitdagend op, ze lacht aanminne-lijk, is zeer belezen en om geen provocerende toespeling verlegen. Oké, we aanvaarden haar met veel plezier als een intellectueel en polyvalent aanwezige vriendin. Terug bij de les, dat wil zeggen de conversatie tussen ons kwartet. Remi is van oudsher een Humo- en De Morgen-lezer, heeft een zachtjes-links profiel, wat inhoudt: ruimdenkend en luisterbereid. Marthe vult hem perfect én gracieus aan, zij is eerder literair gecultiveerd, wars van alle ideologieën.

Remi volgt ook de blogs en de perikelen dienaangaande. Hij verschilt vriendelijk van mening met mijn kijk op de “mars voor verzoening” van Tom Barman. Wij leggen ‘voor en tegen’ verdraagzaam naast elkaar, hebben begrip voor andermans argumentatie, er groeit aldus verstandhouding en het wederzijdse respect neemt nog toe. Remi is eerlijk en objectief, ik denk over mezelf niet anders. Ik weet dat de zoon van onze gasten gelinkt is aan de prille dEUS (Barman), zeer verdienstelijk! Ik besef dat onverdachte groepen als Zita Swoon en Think of One het project steunen. Wie ben ik dan? Ik ben iemand met een eigen mening en een erudiete man als Remi beseft dat en erkent die mening. En idem dito vice-versa. Loretta en ikzelf vinden Marthe en Remi schone mensen, uiterst tolerant en openstaand voor ieders kijk op deze wereld. Zij schuwen geen controverse. Dikke merci.

Waar burgers kunnen praten, is het goed om te vertoeven. Schelden is verminken, mea culpa als ik me daar ergens aan bezondigd heb. Maar verzoening moet steeds van twee kanten komen. Moge Tom Barman daar op 1 oktober ook aan denken. Niemand staat boven de wetten van gelijkheid.

In deze context een pikante anecdote over Humo. In het begin van de jaren 90 lag ik vaak in een lezersbrieven-conflict met Open Venster-man Rudy Vandendaele, overigens een schitterend stylist. Hij weigerde pertinent mijn commentaren te plaatsen in verband met de aantijging dat het blad zijn ideologisch zuivere ziel zat te verkopen aan de commercie. Humo zette toen zijn “geld” op de nieuwe BV’s en VTM, maar ontkende en ontkrachtte de-ze magazine-strategie tegelijkertijd in het Dwarskijker-evangelie van de grote-gelijk-goe-roe Vandendaele. Uit twee bordjes willen eten, vond ik dat, bedotterij en volksverlakkerij. Uit stil protest stuurde ik een dwaze lezersbrief onder de fictieve naam van Meneerke Ickx. Ik zette me zogezegd populistisch af tegen VRT en koos voluit voor VTM. Ik zette tante Tanghe schoon voor schut, alsook een rits andere coryfeeën van de openbare én onaan-tastbare omroep. De week nadien schreef ik een polemieke na-brief, meteen waren er ook al mede-en tegenstanders. Ik bleef opduiken onder de meest gekke namen: als overjaarse hippie, weduwe van een kroostrijk gezin, vakbondsmilitant en provinciale voetbaltrainer. Tientallen lezers kropen verbolgen in hun pen, met pro’s en contra’s. In kringen rond mij hoorde ik mijn (anonieme) komische opzet evalueren. Men vermoedde een eigen initiatief van Humo (komkommertijd!), de hand van Cornelius Bracke, Herman Brusselmans misschien. Martine Tanghe werd over de hetze geïnterviewd en nam genereus geen aanstoot, ze stond pronkend op de ludieke cover met een baby-Danny Verstraeten op de arm. Later haalde Bavo Claes het voorval nog aan in zijn roman “Kraai”, hij citeerde de passage zelfs in een promo-gesprekje voor zijn boek. Enfin, uiteindelijk zette Humo zelf een punt achter het wekenlange gehannes met de mededeling dat het onderwerp voorgoed was afgehan-deld. Guy Mortier meende het Laatste Woord te krijgen in De Morgen door plechtig te getuigen dat meneerke Ickx wel degelijk bestond, meer nog, dat hij door zijn redactie zeer goed gekend was. Zwaar gelogen, snorren-Guy, maar ik heb het je ondertussen vergeven. Bijna vergeten, net niet. Vandaar, nogmaals, mijn dank aan nymfe Marthe en maat Remi.

 

18:02 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

Commentaren

:-) Dat is nu eens mijn touche marlon; zo van die diepgaande gesprekken bedoel ik, waar verschillende meningen en uitvalshoeken worden samen gelegd tot een nooit afgewerkte puzzel die vraagt om verder leggen. Ik nodig bij deze mijzelf maar uit als Marthe en Remi nog eens langskomen en heb geen gène om af en toe af te dwalen naar decolletés en kruisen ;-)
pufffffffende groetjes,
Iris

Gepost door: Iris | 26-07-06

moeilijk Moeilijk toch wel voor een man om zijn concentratie er op die manier bij te houden...geen last van stotteringen tijdens zo een gesprek,Marlon?
Ikzelf test dit wel eens uit als het gesprek in groep behoorlijk saai wordt...dit brengt vlug leven in de brouwerij..:-)

Gepost door: rebecca | 26-07-06

Oei! Ik zal mij Irisje kort moeten houden als ze zichzelf al begint uit te nodigen! (grapje)

Gepost door: Eric en Iris | 26-07-06

gêne Dat beloofd boeiend te worden, mooie meisjes én schone Eric. Weet wel dat ik erg verlegen ben, als ik in een decolleté kijk, durf ik niet meer terug opkijken, erg gênant. Gelukkig regeert Loretta met milde hand, zij dirigeert soms ook mijn blik. Nee, ik ben nog verre van geëmancipeerd.

Marlon (bloost)

Gepost door: marlon | 26-07-06

reply reply & reply jij bent jij Marlon.
en zo heb ik het het liefst.

Gepost door: evy | 26-07-06

personages hey marlonco vonco, het is goed om je teksten te lezen, kennis te maken met je ideeen, inzichten, gevoelens en ik denk dat de mensen die hier regelmatig komen zich een ruw beeld kunnen vormen van hoe je ongeveer in elkaar steekt. of hetgeen jij natuurlijk wil dat weten. en dat vind ik goed, ik doe daar ook aan mee, op mijn manier. waar ik me niet zo lekker bij voel is bij het in het vel kruipen van andere personages. mooi om iets los te weken maar ik heb er een dubbel gevoel bij. Het is wel leuk maar uiteindelijk is het toch wat de boel belazeren. Bijvoorbeeld zou ik ook het personage Bé kunnen zijn. Wat denk je? Twijfel je? Nee natuurlijk niet, maar geheel onmogelijk is het toch niet. Sorry Bé voor deze kronkel maar ik vond het wel een leuk idee. ja ik vind het wel leuk. dag marlonmaat, een mooie blik uit mijn 'echte' ogen. marc.

Gepost door: marc | 27-07-06

hé bé, niks personage. hoe kun je een personage zijn, jij met aanstekelijke innerlijke warmte, priemende blik en toevallige maar zachte aanraking. niks is echter dan dat. marc.

Gepost door: marc | 27-07-06

@Marc (en/of Bé?) Een verrassende kijk op de zaak, maar wat ik bedoelde: ik lag in zodanig ideologisch conflict met Rudy Vandaele dat ik persona non grata was voor zijn winkel. Daarom zette ik een paar andere petten op (zotskappen) en raakte mijn eieren toch kwijt, het was eerder hilarisch en Humo heeft het mooi mee aangezwengeld. Zeker weten dat zij zelf hebben meegeschreven (als pseudo's) om de boel te animeren. Het was inderdaad komkommertijd, maar ik haalde (indirect) hun cover, het boek van Bavo Claes, een interview met moeder Tanghe en een getuigenis van Mortier in De Morgen. Zij kregen een goeiekope stunt en publiciteit, een doorgestoken kaart van geven en van nemen. Tot hier en niet verder.

Wat je schrijft over Rebecca, vind ik hallucinant. Als dit waar is, doe ik morgen mijn reactie-post dicht, onverbiddellijk. Je suggestie chockeert me. Dan 'zou' je haar ook kunnen opvoeren om je blog te activeren?

Onafhankelijk van het bovenstaande had ik nog een reactie voor jou in petto ivm je Mondriaan-pastiche. Ik bedoelde eigenlijk Theo van Doesburg. Warschijnlijk maak ik er een item van. Leve de rock 'n roll.

Marlon.

Gepost door: marlon | 27-07-06

de enige echte de nagel op de kop, marlon. reageren is een kwestie van vertrouwen, wat op zich niet vanzelfssprekend is in dit medium. maar ik heb nog nooit getwijfeld aan de eerlijkheid van de reacties. indien ik daaraan zou twijfelen dan zou ook ik de hele 'santeboetiek' sluiten. no hard feelings, pal. marc (vooralsnog geen bé zijnde!).

Gepost door: marc | 27-07-06

plagen! Hey,Marlon,

ik denk dat Marc in zijn "plagen" is!Ik lees het nu net en denk nu bij mezelf:wat heeft dit allemaal te betekenen?Deze suggestie was zeker niet samen met mij overlegd ...ik denk dat Marc een beetje last heeft van een jaloerse bui...:-)

En ja,Marlon,ik vond het ook allemaal hilarisch,ik herinner me meneertje X.Ikzelf speel ook graag ,maar op een eerlijke manier,zonder een persoon te willen kwetsen.Maar ik begrijp dat het soms nuttig is anoniem te blijven als je bepaalde dingen openbaar wil maken die toch belangrijk zijn en om reactie uit te lokken,wat ik ook heel spannend vind!

warme groetjes van de echte Bé!!

Gepost door: rebecca | 27-07-06

@Marc & Rebecca Toegegeven, ik zat heel even met een akelig gevoel, ben nog een beetje aangeslagen.

mv

Gepost door: marlon | 27-07-06

.. ik val in herhaling; het is hier spannend. En heel interessant.
:-)

Gepost door: evy | 28-07-06

... Misschien kun je al eens beginnen met mijn naam juist te spellen: het is Vandendaele. Dank, Rudy.

Gepost door: Rudy | 28-07-06

tip! Bedankt Rudy, je naambekendheid is helaas beperkt en ik lees ook al jaren geen Humo meer, vandaar. Niettemin, ik heb je in mijn herinnering als een meesterlijk recensent, enkel inhoudelijk conflicteerde er teveel.

mv

ps: weet je nog die keer dat ik je een stricte privé-brief schreef ivm de morbiede Kasterlee-affaire, ik beklemtoonde nadrukkelijk dat het voor één keer om GEEN lezersbrief ging, jij zag je kans schoon en publiceerde hem toch, nounou... ajuus Humo.

Gepost door: marlon | 28-07-06

De commentaren zijn gesloten.