24-07-06

koortsig feest

Als goeie Belgen waren wij aanwezig op de viering van de nationale feestdag in Brussel. De Zavel had ons uitverkoren als locatie voor zijn knus spectakel. Wij zagen vele kinderen, bejaarden en vooral verstandelijk gehandicapten. Aandoenlijke taferelen, de fragielste mensen in hun simpele onschuld.

Maar ook zondagsschone notabelen passeerden de jaarlijkse revue. Topnummer van de dag was een glunderende burgemeester Freddy Thielemans, Brussels gelukkigste burgerman. Zwaar aangezet met feestelijke buik en tricolore sjerp, groette hij ons grijnzend joviaal, een knipoog van gezonde levenslust. Zoiets kan je niet acteren. Evenmin als de extra-sportieve en kaarsrechte passage van oppergeneraal Franssen, de grote Politiebaas. Een welgemeende groet, een blije lach, minzaam en voorkomend naar het volk en eigen onderdanen. De zon zag dat het goed was en scheen genadig in ons hart. Een hart dat reeds ziek was in zijn lichaam. Koorts en so-res, een mens kan niet alles dragen. Het was een weelderig feest, maar onze geest begaf onder de opdruk. Niettemin, het was mooi geweest, voor de vreugde van de mensen moet ons kleine ego wijken. Bezwijken is een ander woord, zoiets deden wij één dagje later.
Van euforie naar kater op één nacht.

 

’s Anderendaags, een eerste zwarte kanttekening. Waarom in hemelsnaam plaatsten de populistische kranten die lachwekkende foto van onze Koning bij het opkijken naar het vliegtuigen-défilé. Toch zo makkelijk om iemand in zijn spontaniteit te treffen. De Koning kijkt ‘schaapachtig’ met open mond naar het hemelruim en klik-klik-klik, er wordt afgedrukt. De foto is een giller, vinden de redacties. Gekken lachen nooit met kwetsbaarheid, dat doen de volkse populo’s. Wij schamen ons hierom. Twee van onze laatste federale mode-rators in dit mankelieke land zijn Freddy Thielemans en Koning Albert. Een dik duo bourgon-diërs in hart en nieren, schone levensgenieters, vermakelijk goedlachs en op verzoening ingesteld. Laten we ze eren en respecteren. Ik verklaar dit wars van politiek, eerder als neutrale burgerman.

 

Nog een tedere voetnoot. Op de stand van de cavalerie konden kinderen en minder be-gaafden van een gratis ritje genieten op een politie-paard. Een schuwe volwassen jongen schoof een uurtje aan. Hij bleek niet van deze wereld, blik op oneindige cowboy-vertes, met zware boots en in oud-adelijk kaki-groen. Een ouder verloren kind in deze zee van groot gezwinde mensen. Zijn gezicht stond zacht verstard in angelieke breekbaarheid. Zijn beurt kwam eraan, hij schoof zich moeiteloos op een onweerstaanbaar paard. Er voltrok zich een symbiose van gewillige mens en weerloos dier. Drie minuten zuivere kunst op de Grote Zavel, een sacrale ruiter bedwong ingetogen het vertier.

 

 

21:04 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

passend beschreven lieve marlon alleen....ik heb het niet zo op dergelijk (uiterlijk)vertoon maar ja het koningshuis, de burgemeester, het leger, de wetsdienaars, enz...ze moeten zich van hun taak kwijten. 't Is pas dan dat ik met graagte besef dat ik maar een kleine garnaal ben die eigenlijk niets hoeft en eigen keuzes troef heeft. Wat voel ik me dan alweer ongeremd gelukkig.
En over de media, pers en mensen die zich nu eenmaal tot belang van iedereen stellen hadden we het hier al eens eerder over : zij moeten hun gapen en na-apen nu éénmaal op de boekskes en in kranten dulden.
voor de rest van de dag schuil ik in mijn bunker, die hitte word me nu echt wel te veel; met mijn laatste adem fluit ik als een oude merel naar regen....en daarna liefst geen zonneschijn.
over-verhitte, maar blije groeten vanuit, een uitgedoofde, stinkend na-rokende stad,
Iris

Gepost door: Iris | 25-07-06

nostalgie Een baccardi cola zou je meer deugd doen!
Ja,die 21 juli-vieringen zijn voor mij puur nostalgie!Nu sta ik daar niet zo stil bij,maar als kind gingen we elk jaar naar de "défilé" kijken.Mijn vader was destijds lid van de koninklijke escorte als "zwaantje" en moest natuurlijk mee paraderen!Wij waren fier op ons papa toen!

Gepost door: rebecca | 25-07-06

lieve Iris mijn item was slechts een sfeerschets, met a-politieke invalshoek (zoals ik ook schreef), maar ik blijf erbij: die externe mensensfeer was vredevol, en ere wie ere toekomt, daar droegen zelfs een paar vrolijke en gezellige machtsbebbers aan toe (ook hier mag geen positieve discriminatie gelden, je begrijpt wat ik bedoel)

vrij & libertijns,
Marlon.

ps: ik spring straks nog eens binnen voor een cola light met dafalgan, ok?

Gepost door: marlon | 25-07-06

lieve Rebecca Nee, nooit alcohol voor mij, mijn hoofd slaat wel vanzelf op hol, tel uit mijn winst...
Oh ja, je papa was dus van dat onvervalste motorrijdersras, ik heb die fier 'besnorde' generatie (op Harley's?) nog gekend, inderdaad, je zou voor minder nostalgisch worden.

santé Bé
Marlon.

ps: sorry voor het dafalgan-grapje, ik bedoelde een aspirine-vitamine

Gepost door: marlon | 25-07-06

nattigheid In een ver legerverleden was het steeds een uitdaging om de 'weather routeforecast' voor de'fly-by' van de F-16's op te stellen. Een 'drasj-national' was nooit ver weg hetgeen gegarandeerd zorgde voor oncontroleerbare stress-pieken. Hey, koortsige strijder, nog een paar dagen volhouden, dan wordt het vuur geblust met hemels water en blijft het kwik binnen aanvaardbare belgische grenzen. marc.

Gepost door: marc | 25-07-06

de lucht machtig Dag Marc, mijn vader had ook één en ander met die vliegende objecten te maken. Vanuit een radartoren-veldstation deed hij waarnemingen en technische hoogstandjes waarvoor zijn zoon geen greintje belangstelling had. De appel viel ver van de boom, hij rock 'n rollde zich een leven lief.

merci weer,
Marlon.


Gepost door: marlon | 25-07-06

De commentaren zijn gesloten.