25-06-06

kort gecensureerd

Er gebeuren permanent gevaarlijke dingen in dit verwende land. Een Turk werd eind vorige week in Aalst door een politieagent in de rug geschoten en is ondertussen overleden. In Antwerpen bekoopt een moedige man zijn tussenkomst bij een busruzie met zijn leven. De aanstokers zijn op de laffe vlucht. Naar Mekka of naar Rome, alle moordende wegen leiden naar een alibi-oord. Polen of Olen?


De Luikse meisjes Nathalie en Tracy blijven onvindbaar. Ik scheer beroepshalve overal langsheen deze feiten, steeds aan de zijlijn, maar ik moet mijn mond houden. Dat is meestal zeer terecht, maar even vaak frustrerend. De massa en de media reageren mak, de vakantie nadert. Aandacht voor criminele feiten wordt bepaald door de mediagenieke aantrekkingskracht. De moorden op de jongen Joe en het meisje Luna (en hoedster) tikten smeuïger aan in de pers. Erg is dat.

 

Ik wil wel schrijven dat ik mijn schone bewondering uit voor de sereniteit waarmee de Turkse gemeenschap in dit land met hun volkomen onterechte dode omgaat. Hoe kon het gebeuren dat een politieman door een foute manipulatie dit dodelijke schot heeft laten afgaan? Mijn verstand staat erbij stil, dus ik zal maar beter mijn spontane bakkes houden. Oh, my god, is this the end?

 

Ik wil niet nadenken, niet nu, Morrissey vertaalt mijn gevoelens en gedachten bloedmooi met zijn "Ringleader of the Tormentors". Straks volgen ook The Triffids, de avond en de nacht. "Tender is the night": 'There's someone I want to forget tonight, don't you wanna forget someone too?'. De troost van pessimisme, van melancholie, van tristesse, van eigen kleine hypochrisie. 

 

16:18 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

:-) Alweer op dezelfde golflengte marlon. Mijn verstand staat de laatste maanden zo dikwijls stil dat ik het nog moeilijk in beweging krijg om de juiste gevoelsrichting te vinden en mijn hoop in de mensheid is nog slechts een waakvlammetje, die ik broodnodig op een pitje hou voor die alom-menslievende steekvlam die ik zielsgraag tot ontsteking wou.
Helaas hebben melancholie, ongeloof en diepe treurnis ook bij mij de bovenhand.
Zeker als jonge oma van een onschuldig, puur leventje, hou ik dikswijls mijn hart stil en durf ik enkel nog verder hopen want als ik de hoop verlies, verlies ik mijn greep op de mensheid.
Van één iets ben ik alvast zeker : met liefde strijd ik verder.
Er moesten er méér zijn zoals jij, marlon : niet te beroerd om oprecht jezelf te zijn met een hart voor een leefbare wereld.
nog een heel fijne zondagavond wens ik jou en ik steek gauw mijn dagelijkse portie kaarsvlammetjes aan waaraan ik me tenminste nog wel kan warmen.....
Iris

Gepost door: Iris | 25-06-06

Ongewissewissewassen. Ik ga niet in op politieke of wat voor zaken dan ook. Er is weer wat ruimte in mij en vandaaruit wil ik je even groeten. Gegroet.

Gepost door: enscho | 26-06-06

alternatief dag marlon, ergernis en ingehouden woede maken een mens nors en gesloten. wat is het alternatief? blind en vrolijk door het leven fladderen? ik denk het niet. misschien ergens tussen deze twee uitersten? ik weet het niet. veel goeds schuilt in eerlijk zijn en elke vorm van oogklepperij vermijden. en de rest is een mengeling van creativiteit, spontaniteit,...
warme omhelzing.

Gepost door: marc | 26-06-06

Hallo Niet te doen .......... wat gebeurd hier de laatste tijd .
groetejs Ninne

Gepost door: Ninne | 26-06-06

dag dames, makkers, maten We gaan er vanavond weer blijgezind tegenaan, de melancholie van Morrissey is aan de kant gezwierd, vandaag speelden we zwarte funk, seventies-sex-muziek of zoiets, veel saxgeblaas en zweterig gehijg, verstand op nul, gaspedaal volledig open op 't gevoel, niks droefnis, keinijg, ik ben wat ik van mezelf verkrijg, geen gerotzooi maar schoon hooi op mijn vork. Gaffelen maar.

Marlon.

Gepost door: marlon | 26-06-06

ivm je repliekje op de dames,makkers en maten Marlon,dat is wat ik wou horen!
Zo hoor je het ook te doen!
Sommige dingen zijn niet goed te spreken ,maar kan je onmogelijk tegenhouden omdat je die situaties niet in de hand hebt.Het is erg,maar als je je best gedaan hebt en je kan niet beter,dan moet je aanvaarden !
Het is logisch dat je bij het horen van zo een onbegrijpbare dingen,je je volledig machteloos voelt.
Maar de mens is al eeuwig zo!Ik zou niet graag een paar tijdperken terug geleefd hebben,een tijd waarin wetten nog niet bestonden of ter plaatse werden uitgevonden naargelang het humeur van de beslisser.

Durf je volledig te laten gaan en LEEF,vooraleer je leven voorbij is!
hot kisses from Bé X

Gepost door: rebecca | 26-06-06

:-) Toch heb ik de indruk dat marlon DURF te leven, ja zelfs een genieterke is, maar tegelijk de realiteit niet ontloopt wat heel aanneemlijk is gezien zijn job. Maar ook deze indruk is natuurlijk maar virtueel ;-)
Mensen met een nine- to- five- kantoorjob, tussen de veiligheid van hoge muren, zullen onwaarschijnlijk een andere kijk op de buitenwereld hebben.
Ik heb jaren lang sociaal vrijwilligerswerk verricht en toen is mijn kijk op de maatschappij ook anders, dieper, realistischer gaan worden maar daarom ben ik mijn jeugdigheid en enthousiasme niet verloren, wel kritischer bij de pinken geworden. Ik denk dat ik dit ook bij marlon aanvoel.
groetjes iederen
Iris

Gepost door: Iris | 27-06-06

dag grote meisjes bedankt voor jullie prachtige empathie, ik kan me meestal makkelijk opkrikken, ben geen doemdenker of treurwilg, maar de realiteit is vaak zo ongenadig hard dat ik soms effe heel diep moet gaan om mijn blije ik terug te vinden, nochtans is dat mijn ware ik, voorlopig lukt het nog wel om mezelf te voorschijn te toveren, ook dankzij de steun van jullie warme berichten en het veilige nest van de intieme thuisfront-kring, allemaal heerlijke gelijkgestemden... ondertussen deden zich echter weer nieuwe onfrisse confrontaties (racisme!) voor in mijn omgeving, wordt spijtig genoeg vervolgd, toch kop op (zeg ik tegen mezelf) en lekkere blogknuffels voor jullie.

Marlon.

Gepost door: marlon | 27-06-06

aan iris Ja,Iris.Wat je zegt is wel waar.Ik doe ook aan socio-cultureel vrijwilligerswerk,reeds gedurende een 10-tal jaren en heb er ook veel mensenkennis opgedaan.Mijn idealisme zakt soms ook erg diep,maar mijn blije ik trekt me er altijd weer bovenop.Gelukkig blijft het leven nog altijd de moeite waard om geleefd te worden!
avondgrtjs,Bé!

Gepost door: rebecca | 27-06-06

Het is mooi hier te lezen over de rol van de liefde. Allen veel goeds gewenst. Ik kan niet mooi weer spelen als het er niet is.
Dus stilte of boosheid enz.

Gepost door: enscho | 28-06-06

De commentaren zijn gesloten.