07-05-06

stadscowboy

Op dezelfde plek van ons vorig wedervaren kwamen we gisteren dé stadscowboy van Brussel tegen, onze nationale Arno. Nonchalante jongen, slentert zijn eigen gangetje, maar zwaait wel vriendelijk een handje. De wereld zal hem een zorg wezen, zou men kunnen denken bij zijn zwevende aanwezigheid. Maar we weten toevallig dat hij met één en ander fel begaan is. Het wel en wee van de stad ligt hem nauw aan het hart, ook hij vreest voor verbrokkeling en im-plosie. Onlangs maakte hij een ritje met een politiepatrouille, als leken-specialist in de materie reed hij mee door de verloederde wijken, pal de grauwe ghetto’s in.
Arno heeft zo zijn eigen mening, ook hij ziet de dreiging, niet alles oogt rock 'n roll . Wars van ideologisch links of rechts uitte hij on-gezouten zijn ideeën, genuanceerd dat wel. Niemand moet bang  zijn, het Vlaams Belang heeft geen klant aan hem. Progressieve salon-freakers van op oude en jonge barricaden (bankstellen!) kunnen hem evenmin binnendoen. Het discours van Arno staat op zich, hij kijkt en oordeelt vanuit de zieke buik van de stad, met de bezorgde blik van een volwassen puber.
De story werd vastgelegd en verder verteld door een Vlaamse krant. Als Jan met de Pet zulk verhaal zou brengen, wordt hij ongenadig weggehoond of met een leeuwenvlag be-loond. Nu zweeg nieuw-links verlegen, de neo-rechtsen durfden niet bewegen, aan Arno kan je op zijn terrein geen greintje tornen. Hij is gewoon en autonoom zichzelf. Het kan verkeren in een samenleving, onze opperzanger en rabiate rebel vond de flikken sympa quoi. Ach, wie ben ik in dat bestel?
  

17:07 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

stadscowboy Ik ken deze cowboys maar al te goed marlon; elke grootstad heeft zijn nationale helden waar het overheidsapparaat zich, heimelijk, aan spiegelt maar openlijk hekelt en waar menig stadsgenoot zijn wijsvinger voor aan de slapen houdt. Maar wie achter de heldhaftige façade blikt, ziet een milde inhoud verworden tot een ruwe bolster, uit liefde voor de mensheid.
Graaf maar lekker verder, dieper en dichter, beste marlon, maar hou een luchtgat open voor de cowboy :-)
gr.
Iris

Gepost door: Iris | 07-05-06

job hey marlon, je lijkt me een boeiende job te hebben. soms aangenaam, soms gevaarlijk. ook niet voor iedereen weggelegd. je moet alleszins goed stevig in je schoenen staan. hopelijk vind je er veel voldoening in.
marc

Gepost door: marc | 07-05-06

de dingen des levens Ik hou van mensen die met hun hart denken,helaas is dit ras zeldzaam geworden...
Men laat zich veel te vlug in een hokje duwen bij het uiten van een bepaalde mening over iets.Ik heb hetzelfde probleem,ik kan geen politieke kleur kiezen,gewoon omdat ik me moeilijk kan aansluiten bij elk van hun denken en oordelen.Ik heb mijn gedacht over de dingen des levens en daar hou ik het bij.Je kan proberen iets te veranderen in de wereld,als ieder eerst bij zichzelf en eigen omgeving begint,schieten we aardig op...helaas hebben de meeste oogkleppen en zijn alleen maar bekommerd om het aantal kiesstemmen die ze zouden kunnen halen...
groetjes,Rebecca.
x

Gepost door: rebecca | 08-05-06

repliekjes @Iris: jij bent het slimste meisje van de klas, altijd geweest, je hebt alles meteen door, het is leuk en leerrijk om door jou gerecenseerd te worden

@Marc: ik vat mijn job op als een spel dat moet gespeeld worden, nuttig, vaak niet overbodig, maar ben geen uitslover, zeker geen harde jongen (zachte preventie is zoveel beter besteed aan mij dan wilde repressie)

@Rebecca: je bent me ook een schoon doordenkertje, altijd pal d' erop, ik denk dat niemand je de les moet lezen, zeker niet de politieke, uniek zo!

mv

Gepost door: marlon | 08-05-06

De commentaren zijn gesloten.