22-04-06

i-Pod versus I-not (3)

Een suggestieve, provocerende titel, hier wil ik het bij houden. Mijn slotbijdrage aan het debat. Of toch nog iets, de zinloosheid van de betoging morgen. Collectief schuldgevoel, jawel. Mensen komen hun machteloosheid uiten, hun moedeloosheid omtrent zichzelf.

 

Zinnen verzetten

Dat deden we (cfr sub-titel), mijn zoon en ik, door vandaag deel te nemen aan de halve marathon van Veltem-Beisem. We liepen 21 kilometer samen aan een gezapig tempo, de eindtijd had geen belang. We zagen oude bekenden, leerden nieuwe gezichten kennen, heel verfrissend.

Lopers, duursporters in het algemeen, zijn mensen van de zachte waarden, geen spetters die willen bliksemen of blits op de voorgrond treden. De lange afstand, traagzaam afge-maald, is een bedevaart naar en met jezelf. Ook met de jouwen, bij uitbreiding de ganse lopersfamilie.

 

Geweld is per definitie afwezig, de macho-cultuur is kansloos in dit softe wereldje. En toch wordt er gezweet, op de tanden gebeten, eerlijk gestreden. Maar er is bovenal een zuiverheid, een vrijblijvendheid die iedereen respecteert, in zijn waarde laat. Lopen als metafoor voor vrede.

 

Onze betoging zit erop, we zijn in het reine met ons geweten. Geen enkele slogan weer-klonk. We hebben één wijksjampetter gezien, één pilootwagen met twee agenten, één politie-motard. Mogen hun Brusselse collega’s massaal hun rechtvaardige opsporing doen. De chrono loopt!

20:08 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Zondagmorgenoverpeinzing Marlon, het is mijn overtuiging dat mensen in hun leven minstens één marathon horen te lopen. De wereld zou er heel anders uitzien. Mannen zouden minder agressief en obsessief, gedreven door massa's testosteron, rondhuppelen. Streven naar macht en overheersing zou zienderogen afnemen. Het begin van een oplossing: lopen wordt, net als eten en drinken, een fundamentele levensbehoefte.
Leve " de bewegende mens"!

marc

Gepost door: marc | 23-04-06

hé marlon Doet idd. deugd zo'n "lopende" verbondenheid die familiebanden gesmeerd houdt.
Voel me evenzeer "lopend verbonden" : 'k doe zelf veel trappen op- en af, 'k zuig wekelijks mijn longen vol natuur, 'k krijg geregeld mijn portie culturele stadsuitwasemingen binnen en 'k voel vooral terug het kind in mij opborrelen wanneer ik meetrap in de prille evolutieleer van mijn kleinkind : de motor van het leven zit in de kleinste dingen.
't Is vandaag Erfgoeddag, 'k trek er langszaam lopend op uit om hier en daar stilstaand op te snuiven....
fijne zondag ook voor jou
Iris

Gepost door: Iris | 23-04-06

merci mooie mensen @iris: ben blij dat je zo dartel in galop blijft, had al een vermoeden: dat frisse kopje, die heldere doorkijk, de lenteregels, de doordenksels etc.

@marc: minstens één marathon, maximum tien zou ik zeggen, daarna kan je op je bek gaan, de carrosserie begint te kraken, het hart wil nog, maar het hart wil atijd alles, we moeten het aan banden leggen, geen bandeloosheid, alhoewel de wil dringt en de aandrang... je snapt het wel

mv

Gepost door: marlon | 23-04-06

ondanks toch binnenkort loop ik voor de 45ste maal de heilige 42 kilometer. kun je je inbeelden hoe ik 's morgens uit mijn bed kom?
marc

Gepost door: marc | 24-04-06

@marc "met woorden groot & schoon van bewondering"... ik denk dat je vooral fluitend uit je bed komt, je geest moet kronkelen van genot, je lichaam hangt er gelukkig aan te bengelen, je maakt het mooie weer voor jezelf.

mv

Gepost door: marc | 24-04-06

De commentaren zijn gesloten.