16-04-06

laf achteraf-gelijk

In ons brave burgerlandje heerst heden collectieve verontwaar-diging over de talloze pendelaars die woensdag NIET hebben ingegrepen, toen de 17-jarige Joe Van Holsbeeck dodelijk werd neergestoken in het Centraal Station van Brussel. De dader stak toe met een mes en sloeg met zijn misdadige maat meteen op de vlucht. Wat te doen als argeloze pendelaar in dergelijke bange situaties? Ik weet het niet.

Psychologen zochten ondertussen een plausibele uitleg in het “omstaandersgedrag”, dwz dat geschrokken getuigen naar mekaar kijken en wachten op de reacties van mogelijke anderen. Met het voorspelbare resultaat dat niemand een poot uitsteekt en de daders makkelijk kunnen wegraken.

 

In een achteraf-deconstructie bij de media en in de volksmond ligt het voor de hand dat
die omstaanders laffe hazen waren, onverschillig, egocentrisch, onmenselijk enzovoort.
Ik projecteer mezelve naar die plek, plak me er met mijn neus bovenop, zie het plotse geweld, het bloed, een jongen die neerzijgt, de vlucht van de agressieve daders etc.
Wat doe ik? Schrikken, aan mijn eigen vel denken, me indekken, terugtrekken… ???.
Ik weet het echt niet, ik was er niet bij, ik ben nooit een held geweest. Ik veroordeel niemand van de pendelaars, zij genieten het voordeel van de angstige twijfel. Alles ging ook zo rap, kan een doordeweekse burgerman (laat staan een vrouw) daarop reageren?

Kardinaal Danneels zou er met wapperende soutane achteraan gegaan zijn, althans dat besluiten wij uit zijn Paaspreek vandaag. Hij is verontwaardigd over zoveel lafheid van de medeburger. Beste hogepriester, wie heeft de arme Joe vermoord? Niet uw parochianen.

De collectieve verontwaardiging over de ongestoorde vlucht van de gewapende daders neemt nationale proporties aan. Wij verkeren haast in de hysterische dagen van de Witte Mars. Is dit een recapitulatie van het eigen Groot Gelijk, de uitgestalde Zelf-Correctheid?
Hoe zoiets psychologisch te duiden valt? Niet vanuit de ratio, het zuiver causaal verband.

Mensen zijn grijze middenmoters, bange wezels, schuilproleten, niemand wil delen in een collectieve verantwoordelijkheid. De anderen zijn altijd massaal schuldig, per definitie. De afwezigen hebben het steeds bij het rechte eind. Je zal maar lukraak aanwezig zijn op een malheureus moment. De napraters zoeken een onschuldig schuiloord onder moeders ruime paraplu. Hun ego-geweten blijft onbelast, het is altijd de fout van iemand anders.

Goed dat er nog kardinalen zijn om hun laatste restjes twijfel weg te bannen, de gezant van God heeft hen zalig vrijgesproken. Vergeef ons al hun schulden, arme dode Joe (17).

 

 

21:27 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

*** Ik denk dat ik ook aan de grond genageld zou gestaan hebben want hoe kan je dat voor mogelijk houden,

Gepost door: emmy | 16-04-06

voor emmy dank voor je spontane eerlijkheid, zeer menselijk...

marlon

Gepost door: marlon | 16-04-06

pasen Wat wil je doen? Het bloed tegen houden? De Marokanen terug sturen? De passanten met een schuldgevoel opzadelen? Godverdorie ik weet het niet. Shit, ik zit hier in brugge tussen amerikanen en japanners en het gebeurt zo ver van mijn lieve bed. Ik ben geen woordkunstenaar zoals jij, marlon, maar ik voel die wanhoop en pijn in mij. ik denk dat mr reed dit nu het best onder woorden kan brengen.

Life's like a mayonnaise soda
And life's like space without room
And life's like bacon and ice cream
That's what life's like without you

Life's like forever becoming
But life's forever dealing in hurt
Now life's like death without living
That's what life's like without you

Life's like Sanskrit read to a pony
I see you in my mind's eye strangling on your tongue
What good is knowing such devotion
I've been around - I know what makes things run

What good is seeing eye chocolate
What good's a computerized nose
And what good was cancer in April
Why no good - no good at all

What good's a war without killing
What good is rain that falls up
What good's a disease that won't hurt you
Why no good, I guess, no good at all

What good are these thoughts that I'm thinking
It must be better not to be thinking at all
A styrofoam lover with emotions of concrete
No not much, not much at all

What's good is life without living
What good's this lion that barks
You loved a life others throw away nightly
It's not fair, not fair at all

What's good ?
Not much at all

What's good ?
Life's good -
But not fair at all

Gepost door: marc | 16-04-06

Het mensDOM Ik weet,in alle eerlijkheid, ook niet hoe mijn reactie zou zijn. Ik vermoed dat ik in d'eerste plaats direct het noodnummer zou bellen en tegelijkertijd omstaanders zou aansporen om "collectief" in te grijpen.
Vermoed ik....
En van diegenen die van het prediken hun beroep (of hun roeping zoals je wilt) hebben gemaakt kunnen we toch niets anders verwachten dan dat ze oproepen tot....maar woorden zijn daarom nog geen daden.
En zolang diverse mediakanalen méér en méér inspelen op onbenulligheden en dwaasheden om de mens dom en zoet in z'n zetel te houden, zullen we geen collectieve inzet moeten verwachten.
éénsgezinde groet,
Iris

Gepost door: Iris | 17-04-06

van harte @iris
ja, eensgezindheid, daar lijkt het wel op, een opbeurende gedachte, ook vanuit de actueel volstrekte minderheid, maar wat nu niets is, kan komen: betere tijden, a-mediatiek bijvoorbeeld.


@marc
dank voor je warme reactie, dank voor mr reed (was mij onbekend), dank voor de kleine maar strakke ketting van verstandhouding die hier toch mooi wordt aangespannen... misschien is er nog ergens hoop (?)

mv


Gepost door: marlon | 17-04-06

De commentaren zijn gesloten.