03-04-06

de contra-ronde

Zoals u verwacht had waren we er gisteren weer bij in de Ronde Van Vlaanderen. De ganse dag in Meerbeke een oogje in het zeil gehouden, in de voormiddag regen opgedweild aan de aankomst, aandoenlijk lelijk volk gezien, maar achteraf tevreden. De schoonste heeft gewonnen, dus rechtvaardigheid is geschied. Hij (TB) wierp een kushandje naar mijn knapste medewerkster, ze is zeven dagen arbeidsonbekwaam.

Wat een mens op zulke dagen meemaakt. De Vlaamse nitwits uit de media spannen uiteraard de kroon, niet de Koning. Om maar even te citeren uit ons geheime roadboek: Leen Demaré (tante Donna) die ons theatraal een verhaal optatert van waar zij bij “who is who” in de buurt van de VIP-tent wordt verwacht, tja, we hebben haar richting Aalst gestuurd en bij een volgende doortocht mocht ze linea recta Brusselwaarts, afgehandeld.
Een ander omhooggevallen wicht van Radio 2 dacht dat ze “in persona” aan de aankomst mocht arriveren, dat lukte aardig, maar hoe ze daar uit haar buske kon geraken, weten we zelf niet. Even meenden we haar tandenknarsend vanuit Brakel te horen weeklagen.
Ook een ploegje van Terzake kwam met capsones voorbijgezoefd. Wat zoeken zulke lieden op wielerkoersen? Een stukje van de taart? Dat mag uiteraard, maar zo wordt de sport wel uitgehold. Niets mooier dan de simpele supporter die zijn hart uit zijn ziel (en omgekeerd) komt kijken, dat beklijft. Vlaanderen heeft zijn wielergoden, inclusief een schare authen-tieke aanhangers, de echten, de mannen en (soms) hun madammen die roepen en aan-bidden. De koereurs zijn hun idolen, hun rolmodellen voor de eigen strijd in het barre mensenleven. Wat er aanplakt van overbodige media en BV’s is helaas fake.

Op zeker moment duizelde het ons voor ogen, we hadden net den Tom zien zegevieren, dat valt makkelijk te verwerken, maar niet als we naast de overacterende Michel Wuyts (TV) een Wim Opbrouck zagen co-commentateren.  Pijnlijk, want in gene mate gehinderd door zijn incompetentie, noch door zijn overgewicht of zelfs zijn volstrekte overbodigheid. Als we d’er maar bij zijn nietwaar, het beeldbuispopulisme is Vlaanderens meest fervente sport. Die extreme mediacritie is niet meer af te remmen. We hopen op een culturele revolutie à la mei ’68 om dit soort onzinlieden en opdringmensjes weg te revolteren.

Toch een schoon slot, we blijven alternatieve positivo’s. Nog aristocratischer dan de Koning was de aanwezigheid van een (gewezen) “Keizer”, we hebben het met veel bewondering over de ex-wielerkampioen Rik Van Looy. Rustig en discreet, niks dikke nek, deskundig in zijn commentaar. Rik blijft als flinke 70-plusser een monument, het slanke lijf strak in het pak, een elegante master-dandy, bescheiden in een hoekje, toegankelijk voor het volk. We kunnen persoonlijk getuigen dat hij nog altijd “met twee woorden” spreekt. Een schoolvoorbeeld van waardig ouder worden. Iemand had de Koning er moeten op wijzen dat deze nobele man over alle gaven beschikt om in de adelstand te worden verheven. Zou een hyper-ego als Herman De Croo daar gisteren oog hebben voor gehad? We vrezen van niet wegens te overdruk met zichzelf en de Vorsten. Ach, altijd die kleffe slijmerij, de Koning en de Koningin zijn ook maar mensen, laat ze eens relax genieten.

Met superboy Tom Boonen lijkt de lijn van wielerridder Rik Van Looy mooi doorgetrokken, onze terechte helden. De platte entourage en de mediatieke overkill moeten we ondergaan. Alles heeft zijn prijs.

 

 

21:46 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.