28-03-06

ter teambuilding

God behoede ons voor teambuilding. Hij deed het niet, de ego-tripper. Zijn fabriek op aarde gedijt bij dit soort praktijken.
Ik zou moslim worden, maar vrees voor ergere verbeelding. Moesten wij er daarom aan geloven? De Dalai Lama spreekt zich niet uit, die linkerd.

 

Vanmiddag, terwijl wij gedichten schreven op de knie van een collega (een poëtisch model), was het opeens verzamelen geblazen voor de net iets rijpere jongens en de jonge lady’s. Het lenteleven lachte ons weldadig toe, vlug de blitse pakjes en de strakke topjes aan. Een zonnebril staat stoer bij hagelwitte grijnzen, nog snel wat vettige gel, de mascara kon er beter vanaf, het was geen carnaval. Wij gingen ons bewijzen, alle valse maskers af.

 

Wij raceten met onze firma-Rangers naar Ter Kameren-bos. Daar zat een rodeo-muziekje in. De terrassen knikten vriendelijk goeiendag, de obers knepen oogjes in het bakzeil halen, hun gedekte zon kroop nodeloos onder het gestreepte afdak. Wij wuifden slecht acterend weg, verder raasde onze rit. De tijd voor grapjes was reeds opgebruikt. Klamme handjes.

De rebellenleider, zeg maar Jean-Lou, legde op een stafkaart onze omloop breeduit bloot. Een tochtje van twee uur zweten, gratis voor de baas zijn ongenoegen over cijfer-saldo’s. Wij zwoegden ons het pleuris, Marianne stortte in het malheur van een ge-scheurde spier. Afgevoerd en voorlopig geen gunsten meer van meerderen. Stomme trut (beweren bazen).

 

Wij, de die-hards en ik, volhardden door de greppels, bekropen moddermuren, slopen door bemoste paden, braken onze nek bijna, maar de carrière eist op tijd en stond zijn tol. Wij spoelden op het onderkoelde droge aan, bij de plek waar ongenadig kikkers kwaakten. Uit schaamte om zoveel onvertoon, de hoon om slappe mannen, leeggelopen meisjesbenen?

 

Nat was onze pijn, het slijk der aarde proefde bitter. Bidden hielp geen zier, zie hoger godverdomme. Een meisje braakte zich de folter uit het lijf, twee geharde mannen ijlden weg. Waar klaagt een bende met gezonde patserij-venijn om onnodig krakende ellende?

 

Dit gedoe, de opgefokte stomerij, ik doe willens nillens mee. Maar onzin is het, evenals de zeven pinten die we later drinken en de zever die we laf verknallen. Zelfverraad, erg helaas. Morgen staan we mekaar weer naar het leven, da’s pas een makkie, kost geen compassie.


20:35 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

leuke foto's ben jij vrij?
of ben jij trouw
of ja ......

Gepost door: helga | 29-03-06

tja hallo helga, dank voor de originele reactie, ik ben reeds vrij lang getrouwd met loretta rose, wij bloggen vanuit belendende kamers in hetzelfde huisje, zij maakte trouwens de leuke foto's, er is ook een mv-video-filmpje in omloop (na eerbiedig voorstel van passerende meisjes), ben jij soms de zus van olga, jeweetwel???

groetjes,
marlon.

Gepost door: marlon | 29-03-06

héhé Ik kan het me zo voorstellen, echt waar...en het niveau van de gesprekken ook...
Op zo een momenten wil je een bijl nemen en ongelukken doen, maar ja...het kan niet, weeral zwijgen en ondergaan, zoals iedereen...

Gepost door: anima-negra | 30-03-06

heb geen zus maar ook geen antwoord op trouw :-)
Zeg aan je vrouw dat het ietsje meer mag zijn
dus kleren ietsje minder
moeten niet steeds vrouwen zijn die men naakt fotografeert

Gepost door: helga | 30-03-06

oké jawel helga, de boodschap is genoteerd, nu nog doorspelen aan loretta, inderdaad diegene met ik wie getrouwd ben, zij is hier de baas (van de foto's, incl. mijn lijf en leden)

marlon modeleert.

Gepost door: marlon | 30-03-06

De commentaren zijn gesloten.