20-03-06

mannen van de nacht

Drie nachtjes na mekaar gewerkt, Brussel’s by night in al zijn wacko aspecten meegemaakt, voordeel van een gevarieerd beroep. Wonderbaarlijke dingen gezien zoals groepjes skaters tegen vijf uur in de ochtend, vrolijk naar huis rollend na een nachtje op de zwier. Of  minstens om het uur weer een eenzame jogger die zijn rondjes draait in het donkerste park van Brussel. Ook de onvermijdelijke stonerds, wankel op de benen, de blik op een niet bestaand oneindig. Ik heb er een paar op het rechte pad geholpen, ze draaien soms dolle pirouettes en keren terug van heen naar weer. Poeslief zijn ze, dat wel, soft en handelbaar. Niet zoals de zagerige zatlappen, een beproeving om aan te horen, okee moet kunnen, maar liever bij de collega’s dan bij mij. En vice-versa (zeggen zij).

Ervaar ook de opstootjes van rilangst bij de bloedstollende rodeo’s op de kleine ring, snerpende kleefwagens op de grens van haasje-over en morbiede kop-rol. Wat doe je daar aan? Eventueel bloed stelpen en de 100 bellen. Brussel vibreert tijdens zijn spooky nachten, dat leeft en dat woekert voort, dat mokert hard.

 

Wij waren drie nachten de mannen met madammen die toekeken, meer machteloos dan met dadenkracht. Je krijgt zoiets over je heen gewalst en je ondergaat met de weer-loosheid van kleine mensjes die bezwijken onder de lawines van stadsgeweld, soms on-schuldig, dikwijls braaf  en een enkele keer zelfs poëtisch, net te vaak bangelijk. Zoals het reële leven, broos en vergankelijk. De dood is geen seconde afwezig in een wereld-stad, evenmin in ons leven. Wat is gevaarlijkst, de veilig gewaande ego-biotoop of de draaikolk van mega-stadsvertier?

 

10:46 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.