14-03-06

nulletjes, geen lulletje

Lieve lezers, bedankt voor de talrijke nul-reacties, zoiets vind ik op zijn minst niet vijandig. Ik heb wel andere tijden gekend, en dan heb ik het niet over de anti-site aan mij gewijd, want op de doelman (keeper) beschouwd is dat nog publicitair attractief.
Zo pakt een anti-macho-man als ik ook nog eens een balletje mee in de heksenketel van het machteloze hooligan-hol.          Tja, die Marlon is ook niet op zijn bakkes gevallen, schreef onlangs een wankelende sympathisant, ik vraag hem voorlopig niet aan mijn overkant. Een beetje commotie kan geen kwaad voor de commerce, seffens ga ik me weer droppen op De Stan-daard-persen. DS Blogt lag een weekendje in verdachte coma.
Ik begrijp die getergde Bartjes-harten wel, maar hun Heleen kan toch voor schone joker spelen. Kop op reporters, hallo Helena, allez komaan beste lezers, meteen op naar DS on line


Ach wat zou ik klagen, mijn schaapjes zijn op het droge, het nageslacht verzekerd, de middenkader-carrière is afgerond en de kater ligt in zijn wintermand te snorren. En dan vergeet ik nog mijn schone wolk van een vrouw te vermelden, doe ik lekker niet, geen pottenkijkers, voor je het weet staan de mannen weer te drummen. Zelf speel ik sax, nee geen concerten, een solo ten gepaste tijde volstaat (voor haar, inderdaad).


Ondertussen ontwaar ik nog geen gekwetter van de lentemussen, de knolgewassen steken nergens kopjes op, de natuur houdt zich gedeisd onder de laatste zwaaien met de mokerzeis van dictator winter, wij verstoppen ons soms node onder lullige nulletjes. Jawel, dit harde seizoen snijdt in ons weke vel als een potentaat met kromzwaard. Democratie luistert liever naar het seksfrisse van de lentezon,  opwaaiende en/of verdwaalde (deze richting) zomerrokjes of de erotiek van post-melancholieke herfsten. Dood aan koning winter en zijn collectief gezin van vorst, vorstin en ijs-prinsessen (okee, ik verzwijg de prins, maar die jongen lijkt een afwezige man voor alle seizoenen).

 

Omdat hij er niet om vraagt nog even de nieuwe buurman vermelden, bij wijze van grapjurk uiteraard. Lijkt een patente kerel, er zit een potentieel aan praatschap in.
Heeft nog hopen huiswerk in te richten, maar is voorlopig toch al mooi van deze virtuele wereld: computer aangesloten op het wereldwijde web, een gelukkig man, zo verklaarde hij zichzelf. Wij gaan nog wel eens buurten, maar voorlopig zullen we hem mailen, daar kan hij zich wel in vinden. En in dit stukje, dag Filip, dekselse neo-nerd.

 

 

21:59 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.