12-03-06

wintertam

De winter sleept te lang aan, dit wordt vermoeiend weer, die koude maakt mistroostig. Nog een tiental dagen scheiden ons van de officiële lente. Moet dit deze keer echt letterlijk genomen worden? Pijnlijke affaire, evenals onze gezondheid die niet mee wil.
Deze middag, na een tweetal weken grieperig, snotterig en mottig zijn, terug een veertigtal minuutjes gaan lopen. Alleen de eerste kilometers gingen knusjes, die legde ik dan ook met de auto af, tot aan mijn vertrekpunt in het park. Vanaf daar was het harken.

Wat ziekte toch kan aanrichten in een mensenlichaam, of zijn het de antibiotica die slopend werken? Reeds bij de eerste meters moest ik een opkomende ongesteldheid onderdrukken, de hoestbuien onderbraken ook constant mijn slappe ritme. Ik werd voorbijgelopen door Janneke en Mieke, door Suske en Wiske, door Aap, Miep en de rest van het kinder-surrealistische deelnemersveld (bij manier van fabuleren).
Nee, dit ging niet goed met mij, het hallucineren kwam lang voor de eerste tekenen van de prettige joggingseuforie, dit liep volledig fout. Ik miste nog een paar makkelijke bochten, ging pardoes en pletsend door te ontwijken plassen, zette een lachwekkende eind-versnelling in, terwijl het de bedoeling was om onopvallend strompelend aan te komen.
De douche achteraf bracht geen verfrissing, ik moest weer plat en genoot lusteloos van sport op teevee. Na twee minuten zat ik weer in de verkeerde wedstrijd en won ik grandioos de 3.000m indoor op het WK in Moskou. Schone droom, wie pakt me die af?
 
 

16:16 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.