10-03-06

koortsdroom

Ik val langzaam en steeds langzamer verder en dieper in me door. Dit valt goed, ik geniet van mezelf in zachte slow motion. Ik beland in de zandbak van mijn jeugd. Een hups en druk meiske, zwart kalotteke, tatert mij meteen tegemoet. Ik krijg een schupke, een paar klopkes en mag haar volle emmertjes wegsjouwen. Zij heet Loretje en zij is vier, zij is baasje in haar domein. Zij vindt mij een manneke van vijf, bijna zes verbeter ik fier.

Zij huppelt op haar bruine drafbeentjes naar het parkje naast de speeltuin, daar stort ik het vergaarde zand op haar richtlijnen in mini-hoopjes van tien. Daarrond zullen wij hinkelen gaan, ordonneert zij kittig. Haha, zij vindt mij grappig, ik hinkel op mijn tenen. Ik aarzel tussen fierheid en verlegen zijn, maar zij vindt het reuze okee. Daarna ben ik niet meer te stuiten. “Gij zijt ne plezante”, zegt ze. Ik grijns wat weg en zeg dat ik Marlon ben. Schone naam, vindt ze. Het lief van haar zus (zeven) heet Mario, maar die heeft ros haar en sproeten. Een een snottebel, eikes. Ik zeg dat ik elke ochtend mijn neus snuit, vanzelves, op een afgesproken teken van mama. Ondertussen liggen wij languit tegen een boom, ik aap haar schaapachtig na. Ik zie haar witte onderbroek, er hangen streepjes zand aan, ik schud ze bezorgd af. Dat geeft haar een lacherig schokje. “Hebt gij al een lief?”, vraagt ze me met indringende blik. Hier is geen ontkomen aan, ik ben bijna twee jaar ouder. Ik staar nog even in de verte naar een zeldzame vogel, maar ze port me aan. “Ja hoor, maar ze woont in het buitenland, bij onze familie in Italië”. En of ik ze dan graag genoeg kan zien, want die kan daar toch met andere jongens spelen. Da’s waar, geef ik toe, ik wil van dit ongemakkelijke onderwerp weg. Ik stel vast dat het woelwatertje zich zo heeft liggen kronkelen dat de naad van haar broekje helemaal in haar bilspleet is verstrikt. Ik flap het eruit, dat ze met haar gat bloot ligt. Ze krijgt de slappe lach en kletst zich op de flinke billetjes met ongekend plezier. Ik ken dit soort situaties niet, mijn Italiaans lief heeft me niets geleerd dan aaikes en pollekes geven.
“Geef mij ne kus”, hangt ze opeens over me heen. Ik doe iets met mijn kwijlerige mond, langs haar wang loopt een natte sliert, zij veert joelend recht en danst ritmisch als een kinderindiaanse met wiegende heupen. Iets in mij begint te kantelen, een wee gevoel installeert zich in mijn kleuterbuik. Dan opent zich de aarde en val ik als een extatische engel naar een andere wereld. Ik kom traag omhooggeklauterd uit een droom die mij door hitsige koorts werd aangeleverd. Mijn vrouw komt toevallig pront de huiskamer binnen-gestapt, kordaat en knap, kort en zwart gekapt. Het klopt, ik ben twee jaar ouder. Zij is nog steeds mijn sexy meerdere, ik kan die afstand gelukkig nooit meer ongedaan maken.


 

18:59 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.