17-02-06

Lena Lena

Voor het treinstation van Leuven

spiegelt breed gespoord en blinkend

het plaveiselplein in vlak en vierkant

bijna barstend van te strakke liefde

 

rondom pilaarkolom van oorlog

opgesierd als kogel vol met mos

werd vaag de zijden glans gelegd

op tegels kaal verzegeld in de vrede

 

daar wordt druk getreden door

wel duizendvoudig mensenvoeten

op zijn minst de helft onschuldig

meestal dribbeltred van meisjes

anderen zijn geduldig vrouwen

mannen rijden auto dreigen

 

rakelings langs Lena wachtend

aangeankerd op het wandelplein

ze lacht van angst krampachtig

dikke schrik prangt ze naar binnen

prikkeltranen van verslikt verdriet

die niemand bijna niemand ziet

 

ook niet als Lena wankelt

en onhandig laatste twijfel pakt
toch valt zij verder schuift voorover
langs de doodsrotonde

 

uit haar afscheidshanden

scherft het glas stomrood

bevlekt de stenen in een plas

 

weerkaatsen even ogen

alle leven sterft

snijdt Lena af

 

20:24 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.