12-02-06

wereld-alibibeeld

Buurvrouw Evyline deelt me met vertoon van deernis mee dat ze hevig geshockeerd is door de “world press photo 2005”. Ze verwijst me naar “De Standaard on line” waar de ganse reeks te kijk staat. Ik heb er geen boodschap aan, ik wil haar enkel zeggen dat ik er bedenkelijk langsgewandeld ben. Daar peins ik weer het dwarse mijne van, suggereert ze me al fijntjes en venijnig tegen.

Evyline is geen zachtgekookt eitje, eerder een bitsig kippetje, ze kiest zich selectieve vriendjes, houdt van peperdure rekwisieten en exclusief-rustieke meubeltjes. Ze kan, zo nodig, lachen op bevel (als dat haar bevalt) of plots weer wenen om een bagatel.

Mijn buurvrouw is vrij wispelturig, ze wordt vlug ongedurig, haar grieven zijn ons bij tijd en wijle ongeliefd. Evenwel opgepast voor haar mening, die is als de huid van een kameleon, in progressieve materies is ze mateloos pragmatisch en politiek-strategisch steeds correct.

Haar besognes heeft ze uiteraard, ze overweegt de aanleg van een zwembad in de tuin, het zal ons lamme sores wezen. Wij hebben verveeld haar luxeplannen ingekeken, zulke waters zijn ons snel te diep. Wij verkiezen onder onze volkse voeten eerder vaste grond. Ten andere, geen autochtone kindertjes (hallo de allochtone?) zullen er ’s zomers in komen spartelen, laat staan een verkennend lentekijkje nemen.

Ons Evyline gaat graag en schoon te keer, over corruptie en politiekers die het land verzieken. De honger wil zij uit de wereld bannen, gangsters in ’t gevang, uiteraard is zij tegen het Vlaams Belang (wie niet, expliciet). En ochgot, ocharme, die schaapjes uit de derde wereld, wie gaat zich daar eindelijk over bekommeren?

Ik opper, met een zweem van foute ironie, dat die fotograaf daar misschien had kunnen ageren door die foto niet te nemen uit preventie tegen wangebruik en schending van weerloze privacy.
Wij kennen toch deze foto’s sinds decennia en er komt geen enkele kentering ten goede. De redenen zijn alom geweten, zoals burgeroorlogen die dapper in stand gehouden worden door lokale tirannen, flink aangepord door onze wapenbaronnen, annex overbevolking gepromoot door kerk- en andere vaders, zelfs met de zegen van ons eigen vaticaan, wie doet hen ergens wat? Ook Evyline adoreert de roomse paus en zijn acolieten. De aller-heiligste mannen gaan tekeer tegen de minst-geringste vorm van geboortebeperking in de Afrikaanse regio’s, ook elders ter wereld, liefst in de armste en de barste landen. Hoe meer de domme zielen tieren (zalig de armen van geest), hoe groter de vreugde onder de religieuze torens.

En dan ziet zo’n blitze fotograaf zijn mediatieke kans en mitrailleert ons een geweten, dik in de prijzen, komaan hé, zonder schroom of schande.

 

Op een wereldfoto wil ik Bono (U2) zien prijken, messiaans gezonnebrild, die een cheque van ‘zegge en schrijve’ 1 miljoen euro, desnoods dollar, schenkt aan Unicef, da’s dikke bingo. Kom daar maar tegenaan gedebatteerd. Helaas, dan zal ook Bono afwezig blijven, en nonkeltje Sting, en Bobke Geldof (zie geldwolf, want al sinds tijden steenrijk vanuit de immobilieën, daarom: I don’t like  monday’s). Eventjes verder lokaliseren? Wel dan, ook onze Koen “correcte” Clouseau zal niet thuisgeven als hij zijn medeleven uit de eigen portemonnee moet opleveren, we noemen geen andere namen van kwelende BV’s die hun hart uit hun propaganda-lichaam zingen voor het goede doel, zijnde hun haperende carrière.

Vrouwke Evyline, die “world press photo”, da’s de schrijnende zieligheid ten top gedreven, geen zinnig mens die dat betwist, maar wat bezielt zo’n fotograaf en zijn wereldhorde van supporters? Een makkie hoor: het eigen geweten smoren met goedkoop applaus, zo is dat zaakje uit het zicht geborsteld, wij wassen onze westerse handen in de schone onschuld. Niet wij zijn fout, maar alle anderen (zogezegd).

Om kort en simpel, alternatiefjes, door de morele bocht te gieren: wie de wereld wil ver-anderen, dat hij beginne bij zichzelf. Verkoop je huis en goederen, schenk weg dat groot comfort, ga slogan’s scanderen voor het Koninklijk Paleis, het Vaticaan, het Witte Huis.      Leg af je materiële luxe en je westerse pretentie, leef op water en droog brood, ban dat blog met foto’s, trek te velde, deel je voedsel uit, geef al je liefde weg. Trek zeker geen toten meer, stop die verdomde hypocrisie, wees oprecht jezelf, kijk in je eigen spiegel.

 

ps: de Vanco’s storten reeds jaren geld voor goede doelen zoals Artsen zonder Grenzen, Foster Parents, Greenpeace en behoeftige consoorten, wij behoorden tot de donoren avant-la-lettre, zijn wij de domoren après?

 

 

19:34 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Marlon je bent een goede mens, maar je aarzelt nooit om diegenen die je dierbaar zijn te beoordelen....sommigen vinden dat maar niks, maar je bent tenminste eerlijk en open.........en daar hebben we in de virtuele wereld behoefte aan....

groetjes uit het Zwarte Land...

Gepost door: anima-negra | 13-02-06

.. Bedankt voor je ronsel-reacties, Marlon. Maar ik was ziek, dus ik kwam helemaal niet kijken.
Je ‘item’ gaat niet over mij schreef je? Gelukkig maar, want er zou niet veel geklopt hebben; dan zou je een slechte lezer geweest zijn.
Wij hebben bijvoorbeeld helemaal geen tuin, en ook geen rustieken meubeltjes. En wat de paus betreft heb ik een heel uitgesproken mening. Ik geloof trouwens ook niet in (een) god.
En zo voort. Maar het ging niet over mij, schreef je in je reactie. Dus ik hoef niets te weerleggen.

Ik voelde me in feite al een beetje ‘frontpaginanieuws’, maar dan bij ‘Bild’. Bildjournalistiek, daar deed jouw 'stukje' me aan denken. Ken je Bild? Ja dacht ik.
Weet je, ikzelf, ik ken Bild, maar ik lees dat niet. En àls ik het zou lezen zou dat niet noodzakelijk willen zeggen dat ik Bild grààg lees, of dat ik geloof wat er in gedrukt wordt.
Ik ga verder ziek wezen, nu.
En ik vraag me af: ‘goed mens zijn’ en ‘anderen beoordelen’, gaat dat wel samen? Als ik heel goed en ver nadenk, zou dat wel kunnen. Maar érgens vind ik toch dat dat niet klopt. Nu ja, ik doe dat zelf soms ook wel, een oordeel vellen. We zijn maar mensen. Niets aan te doen. De ene wat meer dan de andere.
Prettige werkdag, nog. Of Blogdag. Je kiest maar. Of schoenenkoopdag, dat kan ook, heb ik gelezen.

Gepost door: evy | 13-02-06

Inhoud en strijd. Ja het is niet moeilijk hier te komen, je wordt er zeg maar heen gezogen.
Met welke bedoeling en intentie de stofzuiger zuigt is mij een raadsel in ieder geval ervaar ik er tegenstellingen in.
Ik kan mij maatschappij kritisch erg goed vinden in het verhaal en heb daar bewondering voor.Ik begrijp alleen niet wat de rede is om interpretaties (gekleurde) nodig te hebben om je strijd te voeren.Woorden maken meer kapot dan je lief is.Wat is in essentie de rede van dit blogverhaal??Wat wil je er mee M.v.C enscho.

Gepost door: enscho | 13-02-06

héhé lieve mensen, wat een fijne reacties, ik zit hier weer te smelten, geweldig:

@enscho: in jou ervaar ik een nobele ziel, een ingoed en kwetsbaar mens, ik zou jou nooit willen ironiseren, daar kies ik een verdachter volkje voor

@evy: je hebt me helemaal niet op mijn pik getrapt, wel op die nieuwe schoenen, yep, ze waren van Dickie Bildembergs, weliswaar uit de solden

@anima: gisteren nog aan je deur geweest, je was weer een weekendje uit je kantoor vertrokken, zijn de negra's dan enkel voor tijdens de week?

marlon (meandert... hebbes?)

Gepost door: marlon | 13-02-06

De commentaren zijn gesloten.