15-01-06

17 men-taal

Meerdere, in se moedige lezers mailen mij met onverhoedse, soms snode vragen als:

- “bent u nu echt die man die daar zo wit zit te blinken in de marge?”

- “ja jakkes, dekselse kerel , je hebt je jaren wel een flink eind mee”

- “hou oudt zijdt u meneer Vanco, bent u echt een blonde italiaander?”

- “Marlon, wij zijn gek op rijpere jongeren, bent u van dat leuke slag?”

- “jongeman, schaam u voor die softe non-foto’s met die blote meiden”

- “hoi Marlon, wijllie zijn van Begijnendijk, gij zekers van Bekkevoort?”

 

Je kan het zo gek niet bedenken, of ze hangen aan de mailbel, vraagje van hier, zaagje van daar, bij mijn kraagje pakken, nachtje stappen gaan, lachjes luchten, kreunen, zuchten, handtekeningen zetten op hun elektronische portretten, plotse meisjes, jongens met tetten, ach en wee, het zal me een zorg wezen, ja dat is het.

 

Komaan dan maar, de koeien bij de horens en de stieren bij hun totems gevat ofzo. Wat ik kwijt wil, ben ik rijk, zeg ik in de weer en uit de wind tegen mijn hartstreekse vriendin. Ik klap éénmaal uit de biecht, tot hier gaat het doekje op, niet verder licht ik mijn versluiering, een tipje laptop kan eraf en stop de mailerij. Leest u mij bij deze terwijl ik mezelve unificeer en me bloot ontcover van mijn weelderige identiteit.

 

Geachte sympathisanten, aanverwanten en gezanten van hogerhand (mijn eerbied Sire), luistert goed, noteert, assimileert en studeert dan verder op mijn crypto-teksten, de waarheid staat altijd ergens tussen de regels, soms wel, soms niet evenwel, dat is steeds weer wennen. Ik hou van dwarsen en van jennen.

 

Mijn leeftijd, tja, da’s een mysterie, medisch vastgelegd bij mijn verbijsterende ijl-geboorte. Een postmatrix-mentale meting verklaarde mij koppig uitgesproken 17- zijnde , hyperdanig doorgediagnosticeerd uit hoofde van mijn reeds presentabel natale denkvermogen.

Dat viel omstandig te staven, de aanwijsbare tekenen lagen pasklaar in mijn prille brein, ik was er pampertjes aandachtig bij en heb nog babywijs geknipjesoogd bij onmacht van een reeds voorhandse taal.

 

Zo gewikt en zo gewogen is het kind in mij nooit geboren. Ik zat in dat rijpe vel, die vroegwijze geest, en bracht mijn broekiesjaren sprongsgewijze door als premature zeventiener. De puberteit was dus een makkie, ik was reeds hinkstapjumpend een decennium vooruit geweest. Maar daarna, drama-drama, het vervroegd te slimme jongelingske stokte. De progressie zette zich niet verder bij het getal van leeftijd 17 (zeventien).

 

Dat ben ik dus gebleven, nuchter vanuit mijn taal bekeken, er zat geen vaste vijs aan los, ik bleef een rock’n rolle-starre stoorder van wie de raderen prima draaiden, maar ter plaatse, in hun postpuberale op-surplace. Misschien ben ik ondertussen 34 (eikes!), wie weet wel 51 (nee!) of nog ouder (help!), maar het blijft in wezen steeds zeventien, nooit één van zijn voltallig oude meervoudjaren.

 

Ik stel mensen (sorry lezers, aanhangsels, publiekje pro en contra) wel serieus teleur, ik verlies wat sympathieën, maar niemand krijgt mij op mijn knieën. Mijn leeftijd is volslagen a-generiek (wasda) en niet vatbaar voor extrapolariserende (dasda) interpretatie. Vaders, moeders, jong-bejaarden, oude kinderen, ik zit er midden in, hang hoog te spartelen en te bengelen aan de dakgoot van jullie vastige volwassenheid. Ik volg niet mee omwille van genetisch denkend onvermogen.

 

Meer kan ik jullie echt niet schenken, hier wenkt een onmature jongen, een blozend gozertje zonder patenten op een oud bestaanstalent. Ik ben blijven steken voor de halte halverwege. Mag ik voortaan wat schoon begrip voor deze kinderlijke onzinkribbels?

 

16:17 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Natuurlijk .. krijg jij wat schoon begrip...

Gepost door: anima-negra | 15-01-06

.. ??
grof geschat? twee- of drie en veertig?
(hoe schrijven ze dat, heden ten dage?)

De voordelen van
no mail
buttons

(34: eikes???
Kind in jou nooit geboren???

Heel mooi: 'mentaal' en 'softenon'
Heel graag gelezen.
Slaapwel, en zoete dromen!

Gepost door: evy | 16-01-06

.. vervolg oeps, haakje vergeten...
enne, je hebt gelijk...
campagne 'no mail button' (heb ik dat (in feite) altijd niet geweten?)

Gepost door: evy | 16-01-06

je leeftijd je vraagt er wel om hé
In elk geval ben je boven de 50

Gepost door: een schat ter | 16-01-06

leef je tijd! in elk geval leef ik leeftijdsloos, dat is het goeie antwoord voor mezelf

een schattige dag aan allen,
mv (met vleugeltjes én met vlerkenstreken)

Gepost door: marlon | 16-01-06

leeftijd Volgens mij bent u een 45 jarige Leuvenaar. U voelt zich duidelijk ook een miskend genie.

Gepost door: Varlon Manco | 16-01-06

Mauriske? hé Manco, hallo zeg: dag Maurice ouwe rakker, gij hebt mij begot herkend, okee ge rondt de leeftijd wel een beetje gortig af naar boven, maar zo kennen we u het best, subtiliteit is nooit uw sterkste kant geweest, toch fijn dat ge reageert, hebt gij die computer al een tijdje, pc-les gevolgd ? Blogske beginnen jong, daar hoeft ge geen genie voor te zijn, kijk mij en de erkenning alom, alhoewel die mails begonnen op mijn systeem te werken, 't is dat ge het er moet bijnemen niewaar

groetjes aan Bertha, zegt haar dat ze vrijdag niet moet komen kuisen, ik ben zelf thuis en ik wil schrijven zonder dat getater aan mijne kop, altijd dat gezaag over uw zatte streken, kuisen kan ze wel goed, jullie zijn vrij "kuis in jullie gemoed", haha, hebt ge'm? (doordenkertje Manco!)

Marlon Vranco.

Gepost door: marlon | 16-01-06

@Varlon Manco Voelt u zichzelf "ook" miskend? Waarom zo'n platte naampersiflage? Schrijf eens iets, anoniem genieke! Ja, waarom geen blogske, met kafeemopkes bv.

xxx (niet voor miskend Mauriske)

Gepost door: schatje | 16-01-06

.. ... te veel mails, te veel anonieme reacties, je ligt goed in de markt!
dag, Marlon!

Gepost door: evy | 16-01-06

leeftijd je leeftijd interesseert me - vrij en vrank gezegd en eerlijk geschreven - geen reet. Je bent immers geen dame, laat staan een lieftallige jongedame.
En bovendien: geldt niet inderdaad niet eerder de leeftijd van ons mentaal wezen, boven die van het fysiek omhulsel waarmee we ons kenbaar maken?
Ik weet (en wil niet ten alle prijze meer weten) alleen: je bent een rare kerel, maar je mag er wel zijn wat mij betreft.
Grtz,
je weet wel wie,
een kleine kelt

Gepost door: niet anoniem, eerder te goed gekend | 16-01-06

merci karlo wat me treft: je schrijft "kelt", okee, snapperdesnap, maar je bent toch ook een bijna brusselse "ket" of ben ik mis en speelt er inderdaad een vervagende leeftijd mij wat parten? vertellen over die roots-strapatsen, maat.

thanks, marlon.

Gepost door: marlon | 16-01-06

Langsgekomen en een wijle verbleven... Ik heb mijn schoenen uit hun doos gehaald. Ik wou hier immers niet blootsvoets binnen komen gestrompeld, jonker Marlon. Op de muur in de kamer stonden uw woorden. Het waren er veel. Met bonkende kop (iets met drank, afgelopen nacht) heb ik ze gelezen. Soms struikelde ik over mijn tong. Maar ik beet op mijn her en der gevulde tanden en las en las en las. Dure woorden, vreemde woorden, mooie woorden... soms lui, soms lenig. Mijn gemoed schiet vol van vanalles. Soms goedgekeurd, soms afgewezen. Ge kent dat. Een mens moet zich altijd van uitersten bedienen om compleet te zijn. Gelijk een trekzak. Ge trekt en ge duwt en 't is tenslotte maar wind die ge stuwt maar plots krijgt ge algelijk klank in uw woorden en ge zegt aan de mensen: 'Ge moet eens luisteren!' Neen, ge roept het. En er zijn er die geeuwen en er zijn er die schreeuwen.

Ik, de man met het zachte gemoed, ik fluister. Doet uw ding en weest allert voor de vlooien, de kankeraars, de flemers, de zemers. Als uw deur een volgende keer weer openstaat dan kom ik graag nog eens langs. Een oordeel zult u mij nooit horen vellen. Een grijns of een zucht. Glimlach of grimlach. Variaties op genot en ergernis. Een mengeling. C'est moi.

Gepost door: urbain alpain | 21-01-06

De commentaren zijn gesloten.