11-12-05

lieve Evy

Brief als repliek op een civieke reactie van log-ster Evy op mijn vorig item, inclusief mijn ganse blogpersoon. Moge deze poging misverstanden verhinderen, verzoening zoeken. De woorden worden nooit zo warm geslikt als ze worden opgediend.

 

Liefste Evy, ben jij echt zo lief?

Oeps, ik tracht een simpele titel te schilderen en daar loopt de taal me reeds uit de hand.
Toegegeven,dat is de kwaal waar ik aan lijd. Als ik me voor een toetsenbord installeer, ben ik als een wilde cowboy die zijn paard bestijgt, ik geef meteen de sporen aan de woorden en de lettermacho in mij doet zijn dwaze ding. Mijn taal is soms ongewild een schietpistool, ik wil doseren en dat dwarsding domineren, maar wat wil je: ik kom pas kijken en maak dus fouten, inclusief erg stoute.
Je had me wel link betrapt toen ik me die eerste dagen in het wilde westen weg ging droppen. Wat had je ook gedacht, ik was een blinde rijder in de grote weblogprairie en zocht verwoed mijn naaste buren, gelukkig ging ik ook aan jouw fermette niet voorbij. Dat geveltje beviel me wel, zo netjes, de woordjes die ik dropte waren welgemeend. Ik ben geen holle frazen-patser, zulke fratsen laat ik aan het praatcanaille, geef toe, het wemelt hier evenzeer van zulke fakers als in de reële wereld. De virtuele realiteit loopt bangelijk gelijk aan de ware werkelijkheid.

Zal ik eens eerlijk zijn? Jouw dubbelzinnig-complexe reactie is de eerste die me raakt, je zet me tot denken aan. Je deed me blozen, maar ik kreeg ook een mokerslag. Net op tijd, pal op de vooravond van één maand blogman spelen. Merci, Evylief, ik heb je platonisch liever dan lief gelezen, laat dit me dan maar een lesje wezen. Maar beloven doe ik niks, ik blijf geloven in mijn genre, mijn eigen stijl, ik ben slecht(s) mijn eigen ik en tegen mijn taal heb ik vaak geen verhaal. De teksten slingeren zich door mij heen, ik cumuleer mijn cowboy-stijl met indianenkronkels. Ik hang lachwekkend vaak aan mijn eigen lasso, ik raak verstrikt in mijn eigen stroppen. Maar weet dat ik niks persoonlijk meen, ik bespeel mijn zinnen nooit direct op een man of  vrouw in kwestie. Ik beteugel hun taal met eigen taal, kunst om de kunst zo je wil.
Zou je willen geloven dat ik mild en tolerant ben, een softie of zoiets. Maar ik verdraag geen keuvelaarsgeklets of beuzelgalerijen. Als ik zelf niets te schrijven heb, dan ben ik een aardige zwijgman. En als ik schrijf, dan probeer ik franjes uit en streepjes fantasie. Merk je soms niet de melancholie tussen de regels, de nostalgie naar randjes inhoud of een flardje meervoud?

Er staat niet altijd wat er staat, er is een impliciete lezing mogelijk. Okee, ik maak nogal veel theater, ik oefen graag op mijn toeter, maar dat is een zoektocht naar gezellen, spreekkoren om me te aanhoren en partners om me ordentelijk tegen te spreken. Nu komt de schone sneer.

Die is voor jou, Evy, jij hebt de primeur, ik laat je graag mijn show stelen, jij hebt de eer en het genoegen. Mijn bonte monologen zijn dan toch niet voor niks geweest. Ik klonk gezwol-len, maar de rollen keren zich. Ik denk dat mijn dolle proeftijd stopt, nu wordt het pure ernst. Ik zal voortaan proberen op mijn woordjes te letten, de puntjes fijner op de i’tjes te zetten.

Mercikes voor het zacht kapittelen, je kwam me stekelig kittelen. Mag ik je nu dan verlinken?

 



22:06 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

titel????? pffffffffff zever zever

Gepost door: graagweter | 12-12-05

wat ge zelf zegt @graagweter

uw naam (cfr supra), hoogst origineel, dat wel, een koosnaampje door uw kollega's bedacht, uw familieleden, uw vrienden en/of uw vijanden?

Gepost door: marlon | 12-12-05

.. Lieve M.

(terzijde: is lief zijn wel een bedoeling?)

Ik herken je. je schreef dat je 'morgen of overmorgen' een antwoord zou schrijven. En kijk; het stond er al, en (weer?) veel te snel.
Herkenbaarheid? De woorden zitten klaar, vormen een door letters getekende vuurbal, moeten er uit, zoniet vliegt je hoofd in brand.

Weet je. Misschien eerst wat paardrijden, dan schieten, nog enkele marathons. Dan afkoelend douchen.
Woorden laten zinken maar laat ze niet meespoelen met het douchewater en andere zeepshampoodingen...
En dan, als laatste en steeds weer: schrijven.

Verlinken? Jij kiest. We zien wel; dit is geen link- noch tellerstrijd (ook al lijkt het vaak wel zo)

(P.S. en er bestaan gradaties in anonimiteit; 'graagweter' ??)
och, ik ben te moe.

Gepost door: evy | 12-12-05

.. en ik bedoelde ook wel: bedankt voor de eer. (Het genoegen, daar beslis ik zelf wel over)
Ik ben benieuwd, dat bedoelde ik ook.
;-)
(knipogen, dat mag wel, denk ik)

Gepost door: evy | 12-12-05

cryptiekje lief stoutebekje, complimentje hoor, vrankjes verdacht is sympathiek

ik duik nu pas op, moest eerst weer huiswerkje maken, kantjes boorden
waar woon jij, mysteriemeisje, hoe kan ik je woninkje enteren in de link?

oogknipkes dicht, snaveltjes moe
dag evy vief.

Gepost door: marlon | 12-12-05

De commentaren zijn gesloten.