05-12-05

koud stuk

De werkweek sleept zich op vrijdagnamiddag trager dan vermoeid voort. Mijn kantoor is een oase van rust in mezelf. Ik mijmer over de onzin van dit verblijf. Dan dwarrelt ze binnen, de zwarte lokken nonchalant in een zwiep naar achter. Of ze stoort, vraagt ze nadat ze is gaan zitten, ze kijkt me niet aan, wie ben ik?

Het zit haar weer niet mee, geeuwt ze verveeld, een man, nee twee, en liefdes die zich niet verklaren. Ik weet dat ze op trouwen staat, tweede keer, daartussen vrijers en gedoe, met inzinkingen, opstand in extase, verval, depressies, miserie.

Of ik kan zwijgen, een geheim, ze vermoordt me als ik haar verraad. Wat wil ze?
Ik ben een klankbord, zo wil ze me hebben, misschien wat meer, wie weet wat?

Ze citeert een naam, goeie kollega, fijne kerel. Of ik dat van hem had gedacht?
Wat bedoelt ze, welke richting gaat dit uit, wie maakt wie kapot? Gerald is het.
Lap, dat is eruit, dit kan niet meer ongedaan gemaakt, vergeten is reeds te laat.

Dat Gerald, toffe bink met blitze vriendin, een schoonheid met temperament, dat hij haar achterna zit, haar tracht op te vrijen, op haar verliefd zegt te zijn.
Of ik haar geloof en zo niet, dan heeft ze de bewijzen, ze siddert naar lichte hysterie. Dat ze zich vreemd schuldig voelt, zij heeft hem niet afgeweerd, valse hoop gegeven. Of ik wel besef wat haar zinnen vragen, zij is ook geen lichaam van steen. Ze speelt met een haarlok, tikt met haar hakschoentjes driftig van opwinding. Dit gesprek is electrisch geladen, de kicks zijn hier, vibraties in dit kale kantoor. Ze krabt mijn ogen uit als ik dit verklap, het blijft tussen ons (waarom niet tussen haar en Gerald, die goeie onfidele Gerald?).

Plots friemelt zij aan haar mobieltje, drukt het onverhoeds tegen mijn oor en ik hoor een hijgerige stem: “ik hou van je, aanbid je, lekker stuk". De stem van Gerald, godverdomme Gerald. Nu lacht zij licht van waanzin, ik zie hoe gevaarlijk knap zij blikt. Zij triomfeert, het einde van haar nummer is op til. Nog eens de bezwering dat ik zwijgen moet, zoniet. Zoniet wat, denk ik bij mezelf. Wat doet die bitch hier in dat kot bij mij? Ik ben ook maar een man en dit gebouw is nagenoeg verlaten.

Ze staat opeens recht en rekt zich, draait bevallig rondjes. Gerald zit verkeerd gebeiteld in mijn kop, dat vrouwmens verslindt hem gulzig. Gerald is een ezel, jakkes, wat een oen, stommer nog dan stom, een slapjanus, laffe lulzak.

Of ze koffie halen zal voor ons tweetjes, fleemt ze, want dat wij nu een geheim delen. Dat schept een band, probeert ze. Dat creëert herrie, weet ik. Nee, geen koffie. Koffie is voor de gezelligheid, voor mijn vreedzaamheid in mij, voor inkeer in mezelf. Ik wil mijn koffie niet delen, ik haak moeizaam af, een loden vermoeidheid komt op.  

Zij slentert buiten, drukt zich nog even tegen de deurpost, wrijft fout haar bovenlijf. Een koud, stout stuk, dat is ze godverdju. Ik heb het harde materiaal ongevraagd gekregen. Wie wint dit spel, wie affirmeert zich in welke rol? Dit is een spel zonder regels, het telt enkel twee verliezers: een vrouw, een man. En liefde sterft. Hard en ongenadig knapt deze werkweek af. Dit wordt een bitter weekend van opgedrongen medeschuld.
 






21:43 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

mmm Terwijl op andere, klinisch zuivere werkvloeren monsterlijk mooi vermomde mummies rondzwe(r)ven, giert bij u de erotische spanning door uw kantoortje, plakken zwoele pin-ups kleverige gsm's tegen uw (vermoedelijk rooie) oortjes.
Man, man, man...

Gepost door: gyba | 06-12-05

pixelkapsel Een pixelkapsel of gelijk hoe het noemt, 't is voor janetten

Gepost door: Daf | 06-12-05

pas op! zoals 'De Mens' - in casu Frank Vander linden - al zong/zei: Sex verandert alles. Dus pas op...
en nog uit hetzelfde nummer: Liefde is een roofdier. Er zit wel waarheid in hé?
Yours dedicated,
karlo

Gepost door: karlo | 06-12-05

oppassen? @karlo: merci mec, jij weet al evenveel van de liefde als van computers, houden zo!

@dafje: was jij het jongetje dat niet meer mee mocht voetballen omdat hij altijd de man en nooit de bal speelde? je bent nog niks veranderd hé

@gyba: tja, menne man, een kantoorridder maakt wat mee hoor...

Gepost door: marlon | 06-12-05

liefde en computers Hoe moet ik dat opvatten, beste Marlon?? ;-)

Gepost door: karlo | 06-12-05

je kunde! awel, als een compliment jongen, je bespeelt beide registers grandioos, ja toch?

Gepost door: marlon | 06-12-05

met dank Uw nederige dienaar bloost onder zoveel onverbloemde lofbetuigingen.

Gepost door: karlo | 06-12-05

De commentaren zijn gesloten.