01-12-05

theaterkleurpalet

Nona Mez bracht een derde CD uit. Wij hoorden zanger Geert Maris op Studio Brussel zagen over de zware bevalling. Monotoon pleidooi, even onmonter als de twee nummertjes die daarna onze oren niet bekoorden. Zijn vorige worp was inderdaad een kanjer, maar wij weten nu waarom. De melancholische gastzangeres Pascale Dereeper sierde het zaakje op met haar engelachtige nachtegalenstem. Zonder deze sirene is de erotiek verdwenen. Nona Mez wordt omhooggeschreven in de media, momenteel onterecht.

 

Nona Mez zou staan voor “no names”, toch nog even verder zappen en zo komen wij allitererend terecht bij Dez Mona, ook Vlaams-Belgisch en echt beloftevol. We zagen deze driemansband zeer onlangs aan het werk in de Leuvense stadsschouwburg.

Zanger Gregory Frateur incarneert op bangelijke wijze het androgyne uiterlijk en het hybriede sex-appeal van Chet Baker: zelfde gladde plakkapsel, een geërfd strak pakje en even demonisch knap. Witheet charisma is hier wild aanwezig.

Er werd ijselijk mooi geopend met een parel pure Brel, de rest van de set was engelstalig. We hoorden prille Bowie, flardjes crooner-Cave, ook très berlineske Kurt Weil, zelfs een vleugje witte blues à la Johny Cash en dan die vele onwereldse uithalen naar de opereske regionen. Frateur kan alles met die stem van hem. Hij zou roots hebben in de gospel, yep, die man zijn ziel is zwart. En wie tegelijkertijd apocalyptisch als minimalistisch kan zijn, die wordt een hele grote. Daan en Stef Kamil Carlens zouden fans zijn, wij evenzeer.

 

De spectaculaire theaterlijn werd moeiteloos door- en (fors) opgetrokken door de onwezenlijke elfenmeisjes van CocoRosie. Zij zijn product van de nieuwe lichting hyperrootsige weirdo folk: retro-Americana of hoe noem je zulke melting pot met fragmentaire Billy Holliday, elementjes Ricky Lee Jones, nostalgisch gesausde Carter Family, brokjes nimfen-Björk en crazy-hysterische zwenkpartijen naar opera, hip-hop en zwoele voodoo. Deze hyperactieve totaalwaanzin werd opgeprojecteerd met retrospectieve videoplaatjes en geërotiseerd door spontaan gefrunnik en gestoei van het wacko multisexuele viertal. Zelfs met experimentele speelgoedinstrumentjes deden zij hun inventieve ding. Verkleedpartijtjes waren erbij, pikante balleterieën en dolle fantasietjes zoals instrumentaal doorbuitelen en mekaar onbeheerst overknuffelen, niets lijkt hen te gek, alles leidt extatisch en maximaal plezant naar de muzikale climax.

 

Wij gingen ter schouwburg, wij kregen dubbele kunstwaar voor ons geld, tweemaal totaaltheater, muziekspectakel als een extra-lange acid-trip op dikgelaagde, dolgewaagde en elektriserende artisticiteit. Er zat mysterie en mystiek in dit avondje fenomenaal gerecycleerde en opgewardeerde popmuziek.

(de CocoRosie-foto werd ons bezorgd door de lieftallige Claudia K, een heel hip en freel mooi meisje)




21:01 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

mijn medeleven lol. volstrekte nobody roept een eigen forum in het leven om onder een stoer pseudoniem zijn zelfingenomenheid te kunnen etaleren, in de 1e persoon meervoud nog wel. aandoenlijk pedant.
maar 't zal wel eens wat anders zijn dan voor de spiegel af te rukken zeker? tja.

Gepost door: yves | 03-12-05

lololol en dan nog zo nog lelijk ook. dat haar! loool.

Gepost door: els | 04-12-05

zieee! Das toch Pieter ofwa? Die da gedumpt is door Marieke die nu met Nona Mez is, nee? Owwww man das zielig.

Gepost door: Rendier | 04-12-05

jawadde @yves: als obsceniteiten moeten kunnen, wat jou betreft, oké dan, goed gevoel?
@els: je weet dat we mekaar kennen, waarom noem je je dan "els", betrapt!
@rendier: is Nona Mez een persoon, herlees hun biografie en ren dan weg als een bange schaamhaas

@ALLEN: hoe leuk is het om stiekem anoniem (lafbekjes!) te reageren, fier?

Gepost door: marlon | 04-12-05

kapsel @"els"

nog steeds boos omdat ik zei dat je je tanden moest poetsen (ondanks je beugel)?
btw, dat haar, dat heet een "pixelskapsel"

tot jeweetwel waar?

Gepost door: marlon | 04-12-05

De commentaren zijn gesloten.