23-11-05

voor Stijn

Opgedicht aan achterneef Stijn Eyletten (1978-2005). Dankzij hem en zijn ondenkbare lijden leerden wij onze levens blogsgewijzer verrijken. Alles interactiveert alles, geen enkele dood is zonder zin. Stijn zindert verder.
 
Dichtverzinderd

Ik schreef een steen in de lucht
een plooi verschoof geen wolken
vergeefse gooi naar onvertolkt geluk
een kankerwoord kon lukraak breken

wat kan het baten voor mezelf
de verre zonen en de dode neven
uit de hemel helt een nevelig gewelf
geen mist brengt zoden aan de aarde

graven worden diep van zin gegraven
zerken dienen fraai om in te perken
taaier doodskuil dan de bloementuil
een ruiker oud verdriet en koud verlies

ja god bestaat, hij schaamt zich vies
en dronken voor de laatste oordeelsdag
zijn ware naam klinkt nat en donker
in de nacht van onze zwarte tranen


dit gedicht werd opgenomen door de poëziesite:
http://www.verlaine.web-log.nl/categorie/159411

 










20:33 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.