22-11-05

daggedacht

Een dag als geen ander

 

Zo verliep vandaag, als een dag zoals nooit een ander is verlopen.
Dat is toch weer het fijne aan elke dag, vooral aan de dagen uit je eigen leven. Naar andermans dagbeleven heb je toch maar het raden. Zelfs naar die van je meest nabije evennaaste.
Zat mijn vrouw in dezelfde zon als ik vandaag? Allicht, maar wat deed die zon in haar schone hoofdje? Wat was haar overpeinzing, haar mijmering toen we de laatste streepjes zonlicht van deze verwarrende novemberzomer genoten?

En vice-versa zij aangaande mij: wat spookt er door dat hoofd? Stiltes zijn mooi en raadsels spannend. Niet alles dient uitgesproken, in het verzwegene zit veel waarheid.

Alle dingen willen benoemen brengt verkleining, verenging, maakt de wereld smaller. Wij willen breed gaan, weids leven, in vonken denken en tot wijze besluiten komen. Dat denken wij, dachten wij daarstraks, dacht ik althans.
Dacht zij dat ook of wachtte zij op een teken van mij?

 




20:14 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

... en nu eens even rondkijken ...

Gepost door: m. | 23-11-05

link Hallo, bedankt voor je bezoekje in mijn blog.de gedichtenblog vind je als je op onderstaande link klikt.groetjes

Gepost door: annemie/fotodichter | 23-11-05

Bedankt voor de tips die je me geeft. Ik probeer die valkuil te vermijden en heb er nog wat aan gesleuteld, hoop dat het iets beter is, maar emotioneel blijft het misschien wel, want ik had mijn dochtertje in gedachten. Ik ben in ieder geval heel blij dat je komt lezen en me corrigeert. Ik kan alle tips gebruiken!

Groetjes
Kitty

Gepost door: kitty | 23-11-05

mooi mooie tekst. ga er even over mijmeren, straks...
bedankt voor ons dagelijks leesvoer, het smaakt

Gepost door: karlo | 23-11-05

De commentaren zijn gesloten.