15-11-05

ter herfstdraf

Het was heden geen weer om een mens doorheen te jagen, maar toch heb ik de karwats gelegd op mezelf, de loopkarwei diende afgewerkt. Het liep nog lekker rustig in de fladders regen, er waaiden vlaagjes smos en mors mee met de wind.
Honden verborgen zich moedeloos verbijtend in het struikgewas en kinderen keken veilig toe vanachter de vensterluiken. Jonge moeders, oude vaders en tuinkabouters bewaakten hof en huis, nergens een luis in de pels van natte kragen (kerels gedroegen zich stoer in kroegen). De bomen bewogen vriendelijk en knikten bemoedigend met hun takken, ik kreeg liefelijke bladeren naar mijn hoofd geslingerd, geel was in zijn kleursinjeur en gleed majeur langs en over mij. Een najaarsmoot met eikennoot klopte in mineure tik op mijn loperskop. Zo'n dreuntje deert geenszins de doorgedreven hopgalop. 
Wat die mateloze vrijheid van ledematen in een joggend drafje toch vermag. Verblijd, bevrijd en topgezwind beëindigde ik mijn herfstig benenwerk, het was bovendien opmerkelijk gratis en geestelijk versterkend. Heus een eerste-keus-gezondheidskoopje. 

De neuropeptituden zijn vrij voorhanden (en voor voeten). Loop je hoofd eens danig dol op hol!
 
 






17:58 Gepost door Marlon | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

mag ik mee? wat zalig moet het zijn om met jou zo'n loopje af te handelen!
mag ik een volgende keer met je mee?

Gepost door: recreatiejogstertje | 15-11-05

Thx! Bedankt voor je bezoekje en je reactie op mijn blogje Marlon.
Wat is eigenlijk een vrankebekje? ;-)
Nog een fijne woensdagavond!
Groetjes van Fleur

Gepost door: Fleur | 16-11-05

De commentaren zijn gesloten.